از شهدای مارِد فقط یه چیز خواستم؛مشهد .

چمدونو که بستم میگفتم خدایا چی میشد این چمدونِ مشهد بود ؟

متنفرم از اینکه دلتنگ آدمایی میشم که معلوم نیست الان منو یادشون هست یا نه.

حرف بزنیم؟ درد و دل،فوش،خالی کردن،صحبت کردن،چالشِ شات،چالشِ دو راهی.. فقط کویر نمونه دیگه

اهل جنوب بود، اهل دریا . . دلش که می‌گرفت، برامون از دیارش می‌گفت می‌گفت جنوبیا وقتی کشتیاشون غرق میشه ، وقتی عزیزاشونو آب می‌بره با خودش، وایمیستن چشم تو چشم دریا و براش سنج می‌زنن، براش دمام می‌زنن، که دلش به رحم بیاد ، که بسوزه دلش، که پس بده جنازه‌ی عزیز غرق شده‌شونو، که پس بیاره تنِ عزیزِ از دست رفته‌شونو . . می‌گفت گفتن نداره ولی این روزا هرجای شهرو که نگاه می‌کنم ، انگار صدای سنج و دمام میاد، انگار بویِ حلوا پیچیده، انگار همه جا صدای مویه و شیونِ زنای سیاه پوشه . . می‌گفت از ما که گذشت، ولی کاش یکی بیاد وایسه بالا سرِ زندگیمون، براش سنج و دمام بزنه، بلکه لااقل ، جنازه‌ی امید و آرزوهای از دست رفته‌مونو پس بده : )!📕'♥️'

چنل هر کیو باز میکنی رفته مشهد

این چه وضعیه آخه

منو غذا درست کردن؟ دو تا خط موازی.

امروز یکی از بچه هامون سر کلاس چُرت میزد صدای خورپفش کل کلاسو گرفته بود🙂🙂🙂.

دخترمممم:)))