‌ و اما وداع برای وداع رفتم بین الرحمین تو اون حال خراب دیدم یکم اون ور تر یه کاروانه در حالی که حدودا ربع ساعت وقت داشتم رفتم بینشون نشستم روضه ی حضرت عباسی خوند که نگم

در این هوا و در این زاویه

منم وحشتناک افتاده بودم پشت گریه و مونده بودم ای خدا چجوری پنج دقیقه دیگه پاشم برم

و فکر میکنید داستان حرم چجوری تموم شد؟

مداحه گفت شما که کاوران مشهدید:))))) یا امام رضا ما اسمتو تو بین الحرمین گفتیم:))))) چقد دلتون برای حرم امام رضا تنگ شده؟:)))))) یه سوال ازتون میپرسم:)))) چند نفرتون کربلا اومدنتون رو مدیون امام رضایید:)))))))))))))))))😭 بعد چی خوند؟ سرود چایخونه.

در حالی که دو سه دقیقه دیگه باید سر قرار میبودم

و مرگ:)))))))))))

وداع خودش سخت بود، سخت ترم شد

خلاصه آقا

وای آقا یه آشپز داشتیم ماه

یه مرد شوخ و تخریب کن خاکی فداکار از خود گذشته اسکل

در حدی که کل راه های تو عراق چون جا نبود رو پله های اتوبوس نشسته بود و اگه هم احیاناً میخواست بخوابه رو کف اتوبوس میخوابید