چای دم کن ...

نیاز دارم چایی رو مهمون ِخونه امام رضا باشم:)

جانا بیا که بی تو، من طاقتم سر آمد درد فراقت آمد، هی اشک شد در آمد #اباصالح

این مشق و تکالیف ما انگار هیچ وقت تمومی ندارن😭

کاش میتونستم بنویسم « استاد نمیدونی چقدر روحم شاد شد ، کاش هیچ وقت نمیومدی »

_

_ اون سری خیلی فرق داشت ، همون اولش که دو ساعت قبل حرکت رفتن ِمن اوکی شد ، و در همان زمان کم کوله بستم و به سمت اتوبوس حرکت کردم یا همون خرابی های ماشین بین راه و طولانی شدن مسیر یا دوستایی که با همون دیدار اول توی ماشین رفیق شدیم تا قضیه های هتل و دغدغه و دنگ و فنگاش یا اون زیارت حضرت معصومه بین راه برگشت که اصلا توی برنامه نبود و خیلی اتفاقی شد یا اون تافته ی جدا بافته ی کاروان بودنمون که دیگه رئیس کاروان هم خسته شده بود چرا ؟؟ چون وقتی میخواستن بشینن فوتبال ببینن ما خودمون پا می شدیم میرفتیم حرم ، وقتایی که بقیه دنبال خرید و بازار گردی و تفریح بودن باز ما داشتیم میرفتیم حرم اصلا انگار میخواستم تماما کنار امام رضا باشم فقط :) قبل اون زیارت کم نرفته بودم مشهد ، ولی اون بار انگار بار اولم بود قشنگ احساس میکردم بغل امام رضام کاش بازم بغلم کنه ... الانم دلم براش تنگ شده ، خیلی تنگ :) •حسب‌الحال

بنمای ره به مُلک رضا، جان خسته را مرغ رمیده را به شکر خنده رام کن ‌ #امام_رئوف

:)