eitaa logo
دانایی مقدمه توانایی(آتش به اختیار)
467 دنبال‌کننده
34.9هزار عکس
28هزار ویدیو
110 فایل
#دانایی_مقدمه_توانایی، خود را به موضوعی خاص از مسایل اجتماعی محدود نمی کند. هدف آن روشنگری وانتقال مفاهیم اسلامی_انسانی و انقلابی است و شعر و ادبیات سوگلی این کانال است. ارتباط با مدیر @malh1380
مشاهده در ایتا
دانلود
👇 @daneshvadanestan . * حدود سه دهه قبل، در چنین روزهایی، در طول سه روز، بیش از ۸۰۰۰ نفر از اهالی در کشته شدند. یعنی روزانه حدود ۲۶۰۰ نفر یعنی در هر ساعت حدود ۱۱۰ نفر! ‌‌ ‌‌ - را تحویل دهید؛ - شما در امان هستید؛ - سازمان ملل، امنیت شما را تضمین می‌کند؛ - جامعه جهانی همراه شماست؛ - آنها نمی‌توانند به شما نزدیک شوند! ‌‌- چرا دنبال هستید، خوب است! * این‌ها شعارهایی بود که از بیرون به گوش مردم شهر می‌رسید. ‌‌ - ما نمی‌توانیم؛ - «آن‌ها» قوی‌تر اند؛ - اگر شویم نمی‌مانیم؛ -اگر وارد شهر شوند هیچ چیز برای‌مان نمی‌ماند؛ ‌‌ و این‌ها حرف‌های «تعدادی از مردم شهر» بود. حرف‌هایی که توانست بذر را در دل دیگر همشهری‌ها بکارد. مردم مسلمانی که هم داشتند و هم توان دفاعی... ‌‌ با این شعارهایی که از خودی‌ها و ناخودی‌ها شنیدند، اسلحه‌ها را تحویل دادند و وارد کمپ شدند. کمپی که و حمایت از مردم در آن جا را ضمانت کرده بود. ‌‌ و را جدا کردند. مردان از ۱۲ تا ۸۰ سال ماندند و بقیه افراد را با اتوبوس به شهرهای دورتر از کمپ فرستادند. «تعدادی از مردم شهر» به «بقیه» گفتند: دیدید کار خوبی کردیم که تسلیم شدیم؟ دیدید حل شد؟ ‌‌ «بقیه» فقط نگاه می‌کردند. بعد از سه روز نیرو های سازمان ملل و همان جامعه جهانی از کمپ رفتند. انگار نه انگار باید پای تضمینشان می‌‌ماندند. «آنها» (صربها) وارد کمپ شدند و مردها را دسته دسته کشتند. «بقیه» طوری به «تعدادی از مردم شهر» نگاه می‌کردند که انگار با چشم‌هاشان عمیق‌ترین ناسزاهای تاریخ را نثارشان می‌کنند. این ماجرای واقعی کمتر از سی سال پیش در مهد و ! همان ی افسانه‌ای! در کشور مسلمان و در شهر سربرنیتسا اتفاق افتاد. ‌‌* مردم شهری که با اعتماد به قول و تضمین و سازمان های جهانی، تسلیم شدند و در سه روز بیش از ۸۰۰۰ نفر از آنها کشته شدند.. روشنگری _______ ! وارد شوید!👇 @daneshvadanestan
. تجویزهای غربگراها با هدف ترکیه سازی ایران در مقاله ای به بهانه قربانی شدن عده ای در اثر مصرف طی یک ماه گذشته نوشته که وقایع این چنینی ناشی از تضادهای موجود در حکمرانی از جمله عدم تمایز بین و است. وی تشریح می کند که نمی توان گناهی را که عده زیادی مرتکب می شوند جرم انگاری کنیم و برای اثبات گزاره مغلطه آمیزش مشروب خواری را با گناه غیبت مقایسه کرده که اگرچه گناهی زشت و حتی در حد زناست، اما جرم تلقی نمی شود. وی گفته فقط اصلاح رفتارهایی که با در تعارض است در توان حکومت هاست و مشروب خواری به علت رواج، دیگر با نظم اجتماعی در تعارض نیست. و برخی دیگر از غربگراها نیز با چنین استدلال هایی تمام تلاششان را کردند که القا کنند وقت تغییر راهبرد حاکمیت نسبت به این ست و یا پیشنهاد داده اند واردات الکل آزاد شود تا شاهد اتفاقات اینچنینی نباشیم. نیاز به توضیح نیست که این همه استدلال ضعیف برای اثبات این گزاره با هدف و کردن جامعه دینی ایران، همان رویای همیشگی غربگرایان است. یعنی همان اتفاقی که در نسبت به کلیسا و در نسبت به اسلام افتاد. این اوج فاصله غربگراها و محدودیت افق دیدشان نسبت به واقعیت های کف جامعه را نشان می دهد. اگرچه در جامعه قدری افزایش یافته، ولی بازهم فاصله زیادی با عمومیت پیدا کردن دارد و اتفاقا نزد عموم مردم ایران این رفتار و ناپسند است. اما در هر حال احکام الهی هیچ گاه تابع عملکرد بندگان نیست که حتی با عمومیت یافتن یک گناه، تکلیف از اجرای حدود نسبت به آن برطرف شود. پس این استدلال عبدی هم ناشی از عدم آشنایی وی با احکام دین خداست، هم ناشی از فراوانی این گناه بزرگ. مقایسه مضحکی که عبدی بین مشروب خواری و غیبت کرده هم اوج دین نشناسی او را نشان می دهد. کجای دین برای گناهی مثل غیبت تعیین کرده که ما خبر نداریم؟ که حالا او می گوید چون غیبت را حد نمی زنیم، پس مشروب خواری را هم آزاد کنیم؟! استدلال دیگر او این است که وقتی یک گناه رایج شود، دیگر با در تعارض نیست و باید رها شود. با این استدلال پس باید گفت چون عده زیادی غیرمجاز دارند، پس باید خرید و حمل اسلحه آزاد شود. چون جرم اول جامعه است، پس با نظم اجتماعی در تعارض نیست و باید آزاد شود. استعمال و خرید و فروش هم باید آزاد شود. همین قدر بی مایه و بچه گانه! متاسفانه نظریه پردازان سطح را با این نظریات و استدلال های کودکانه پایین آورده اند. آسیب شناسی رواج رفتارهای غیراخلاقی مثل مصرف الکل نیاز به مباحث دقیق و کارشناسان دینی دارد و این سطح استدلال ها فقط ما را از اصلاح این مسائل دور می کند. __ ! وارد شوید! @daneshvadanestan
. در (ع) ، شهری متشکل از ۳۶۰ قبیله که تحت مدیریت علی (ع) قرار داشت. کوفه شهر بزرگی بود و در آن گروه‌های بزرگی جمع شده بودند. مردمانی از ایران، حجاز، شامات و قبایلی از مصر در آنجا حضور داشتند. بنابراین کوفه به تعبیر امروز شهری چند ملیتی محسوب می‌شد. وقتی شهر گسترده است و اختلاف دیدگاه وجود دارد، ممکن است که سه نوع کنش و رفتار در آن شکل بگیرد. یک نوع از این رفتارها از جنس اعراض هستند، یعنی برخی کوشش می‌کنند که خود را از مسائل اجتماعی دور نگاه دارند، مساله‌ای که هم اکنون هم جریان دارد. یک قسمتی از مردم شهر هم اهل اعتراض هستند و نظر و ایده، و طرحی برای اداره زندگی دارند. برای صلح یا امنیت پیشنهاد دارند و این گونه افراد ممکن است در قدرت یا ناراضی از آن باشند. از درون این شهر، گروه‌های کوچکی هم هستند که دست به خشونت می‌زنند یعنی اهل تعرض و خشونت هستند. کوفه زمان امام علی(ع) هم چنین شهری بود. جنگ هفتادهزار کشته داشت، یعنی شهر، زخم خورده است، و شهری است که هفتادهزار مرد در آن کشته شده و هر کدام از آنها متوسط سرپرست حدود چهار نفر عائله هستند. امام علی(ع) حاکم چنین جامعه ای است که در آن مخالف، معاند و دیده دارای توقع هستند و چنین شهری باید اداره شود. شاید هر سیاستمداری در آن دوران شرایط ایجاد فضای امنیتی را در پیش می‌گرفت. با این حال، اسناد و روایاتی از امام علی(ع) وجود دارد که وی سیاست را به جای جامعه دنبال کرد، آن هم در شهری که تازه از جنگ خلاص شده و دشمن هم پشت دروازه‌های شهر قرار داشت. سه نوع است. ↩️یک نوع و آزادی یک شهروند است یعنی فرد احساس احترام کند. احترام بدون معنا ندارد و آزادی هم بدون آزادی عقیده بی‌پایه است و این یک نوع حق شهروندی است و مساوی حقوق بشر هم هست. ↩️ دومین نوع حق شهروندی، مندی از است. در هر جامعه‌ای افراد یک ثروت شخصی دارند اما بخش بزرگی از ثروت برای همگان است، مثل نفت، و معادن. ↩️ سومین نوع حق بر از است، این که آدمی بتواند با دیگران آزادانه رقابت کند در اشتغال و به دست آوردن پست‌های عمومی و پرهیز از بیکاری و فقر. این موارد از حقوق یک شهروند است. آن کسی که حاکم جامعه است، نباید از این سه حق محروم باشد و این کاری است که امام علی علیه السلام نیز انجام داد. امام علی(ع) در مقابل ، به دفاع از حقوق آن ها پرداخت و ایشان معتقد بود که هر شهروندی حق دارد با سیاست‌های دولت خود مخالفت کند و مخالف حقوقی دارد که باید رعایت شود. یکی از ویژگی‌های شاخص امام علی(ع) به شمار می‌ آمد. در روایتی از امام علی(ع) آمده است که دولت، دولت است چه مومن و چه کافر. حق دارند از خدمات دولت استفاده کنند. امام تأکید داشت که جامعه نیاز به حکومت دارد و این حکومت چه خوب و چه بد باید این کارها را انجام دهد و از آن حیث که دولت است چنین وظیفه‌ای دارد. این امام همام می‌فرماید لازم داریم حکومتی باشد که آنهایی که دین دارند راحت بتوانند به دینداری خود ادامه دهند، غیرمومنان هم بتوانند متاع خود را پیدا کرده و از زندگی بهره ببرند. امام علی(ع) اضافه می‌کند در چنین حکومتی درآمدهای عمومی باید بتواند جمع آوری و توزیع شود، جلوی مهاجمان به ممکلت سد شود، یعنی نیروی مسلحی درست شود که نیروی مسلح حاکم در مقابل شهروندان نباشد بلکه برای دفاع از جامعه باشد، راه ها امن شود و از آنهایی که را می‌خورند حقوق ضعیفان پس گرفته شود. این ویژگی‌هایی است که امام در خصوص حکومت مطرح می‌کند و هر کسی که شهروند آن حکومت است این حقوق را دارد اگر چه از میان خوارج باشد. از نظر (ع) تا زمانی که شهروند دست به و به دیگران نبرده کسی حق ندارد به حقوق وی تعرض کند. وی در هنگام جنگ با خوارج هم سه دستور دارد: نخست آنکه هر گروهی از خوارج هر لحظه که سلاح خود را زمین گذاشت؛ محترم است. دومین دستور، هر گروهی از خوارج که تشکیلاتی ندارد که آنها را دوباره جمع کنند به آنها حمله نکنید، دستور سوم شاهکار است و در آن می فرماید این افراد نیستند و بلکه از دین دارند و به این طریق آن حضرت از همین جا جلوی مکانیزم را گرفتند. مرحوم استاد داود فیرحی (ره) . _ ! وارد شوید! @daneshvadanestan
. با یک دست و با دست دیگر را برگیرید و چنان از حیثیت شرافت خود دفاع کنید که قدرت تفکر توطئه علیه خود را از دشمنان سلب نمایید. صحیفه‌نور، جلد ۱۲ صفحه ۱۹ . _ ! وارد شوید! @daneshvadanestan