شاید سخت میگیرم ولی من حتی آهنگ
هامو برای هر کسی نمیفرستم چه برسه
به حرفها و احساساتی که دارم صرف
هرکس نمیکنم
غیر از کتابخواندن، دیگر هیچ پناهی
نداشتم. چیز دیگری نبود که احترامم را
به محیط اطراف برانگیزد و حتی اندکی
توجهم را جلب کند.
«حواست به آدمهايى كه وقتى برنده
ميشى، تشويقت نميكنن، باشه »
خیلی علامت مهمیه برای فهمیدن ذات آدمها...
خاطرات خیلی عجیب هستند ،گاهی
اوقات می خندیم به روزهایی که گریه می
کردیم، و گاهی گریه می کنیم به یاد
روزهایی که می خندیدیم.:)