وَ لاَ يَبْلُغُ مَبْلَغاً مِنْ طَاعَتِكَ‌ وَ إِنِ اجْتَهَدَ إِلاَّ كَانَ مُقَصِّراً دُونَ اسْتِحْقَاقِكَ بِفَضْلِكَ‌. فَأَشْكَرُ عِبَادِكَ عَاجِزٌ عَنْ شُكْرِكَ‌، وَ أَعْبَدُهُمْ مُقَصِّرٌ عَنْ طَاعَتِكَ‌ لاَ يَجِبُ‌ لِأَحَدٍ أَنْ تَغْفِرَ لَهُ بِاسْتِحْقَاقِهِ‌، وَ لاَ أَنْ تَرْضَى عَنْهُ بِاسْتِيجَابِهِ‌ فَمَنْ غَفَرْتَ لَهُ فَبِطَوْلِكَ‌، وَ مَنْ رَضِيتَ عَنْهُ فَبِفَضْلِكَ‌ -سید الساجدین

پیروی از اصول خویشتن کار سختیه. مثلا فکر کن یک نفر بیاد یکی از اصول خودشو بر راست گویی تحت هر شرایطی قرار داده باشه. این آدم همه‌جا داره مورد آزمایش قرار میگیره اما بیشترین جا، جاییه که راست گویی به ضرر خودشه. پایبندی بر اصول خویشتن سخته چون اصل معمولا نباید انعطاف پذیر باشه. برای همین اینجا به قصارگویی افتادم. بعضی وقت ها با نوشتن اینا و یادآوریشون به خودم سعی میکنم از چیزی که نباید بهشون تبدیل بشم جلوگیری کنم.

نمیدونم کجاست همینقدر میدونم که محیط زیست ایرانه