یادمه اوایل که شروع کردم به خوندن خیام خیلی ازش خوشم اومد، تا حدی که یه همچین شعری ازش گفتم: الحق که مرا طاقت دنیا کافیست تجدید تماشای تو من را کافیست از چرخ فلک، چرخ و فلک ها دیدم این چرخش بیهوده‌ فلک‌ها کافیست

از یک جایی به بعد تصمیم گرفتم که توی اتفاقات زندگیم عمیق نشم چرا که عمق منو به کنه می‌برد و کنه ممکن بود مرا بشکند ذهنم در آن زمان بیش از حد قدرتمند بود و اِشغالم می‌کرد. اما چند وقتی‌ست که نمی‌توانم عمیق نشوم فلسفیدن مرا قلاب‌وار به دنبال خود می‌کشاند و اگر تقلا کنم قلاب را جدا کنم تا آخر روز رهایم نمی‌کند. کنار آمدن با خودم از همه‌چیز و همه‌کس سخت‌تر است

خیلی وقت است که می‌خواهم بنویسم اما نشده‌ست. نمیدانم شاید قرار است همچنان خواسته‌ام بماند

از اون شب‌هاست...

ماشین‌های اسنپ از پراید و تیبا حالا به لیفان و دنا رسیدن...

این جمله کلا ۱۲ کلمه‌ست ولی یه دنیا حرف پشتشه

ایران بزرگ=خاورمیانه