-

یک نفر با صدایِ بلند موسیقـے گوش میدهد مردی مدام سیگار میکشد ؛ زنی هنگام آشپزی ترانھ‌ای غمگین زمزمہ می‌کند ؛ دختری بهـ بهانہ‌یِ فیلم اشک میریزد ؛ پسری نیمھ شب در خیابان پرسه میزند . همه دلتنگیم، همین !

انسان در حالِ گریھ کردن بہ دنیا می‌آید و وقتـے بھ اندازه کافـے گریه کرد از‌ دنیا می‌رود . .

دلتنگـے حس عجیبی‌ست. گویی خواهی مرد اما زندھ‌ای !

دروم همھ در مصرع بعد است ؛ من ماندم و او رفت و نیامد !

می‌خواهم برایِ خودم دلتنگ شوم ؛ اندکـے دلتنگ‌تر از تو، میشود از شعرهایم بروی ؟

چہ بی‌تابانه می‌خواهمت، ای کہ دوریت آزمونِ تلخ زندھ بہ گورۍ (:

-

من اگھ یه تیکہ کتاب بود : هیچ‌کسـے در تمام دنیا بھ او احتیاج نداشت یا اگر یک دفعه از دنیا محو میشد، هیچکسی در زندگی‌اش کمبودی احساس نمیکرد . .