اداها

بهت گفته بودم خواهی مرد و یادت رفته بود.

ترسو، زودباور و مرده

ناامید شو، نفس نکش، چشماتو ببند، نفس نکش، بیخیال شو، امید نداشته‌باش، تموم شو.

برق رفته و از تاریکی می‌ترسم. بقیه توی روشنایی هستن اما من نه، لیاقت روشنایی رو ندارم، این چیزیه که هستم: یک عدم موفقیت-شکست. روی کابینت دراز کشیدم و بارون میاد.

طفلک علائم نگارشی که دست من افتادن

ابومسلم خراسان

پدیده؟

میشه لطفاً دعا کنید و بخواید که یه‌چیزی فردا جور بشه؟

برای جفتشون لطفاً

They say it's what you make, I say it's up to fate It's woven in my soul I need to let you go Your eyes(تصاویر) they shine so bright, I wanna save that light I can't escape this now(نمی‌خوام؟), unless you show me how

Run for your lives