غم نفست رو تنگ میکنه اما اون رو ازت دریغ نمیکنه چون میدونه که هیچ رنجی بیش از زنده بودن نیست.
چو آگه شد از مرگِ سیاوش پدر
ز دیده ببارید خون نه گهر
همی گفت کای دادگر داد کو؟
جهان را همه رسم بیداد کو؟
مرثیهی سیاوش