توهم زلزله هم به دردام اضافه شده.

عه نه؛ جدی زلزله بود که .

آسیب زدن به خودم؟ توش استادم

دافنه دوموریه تو رمان ربه کا میگه: ‏«روزی با خود فكر می كردم اگر او را با غريبه ای ببينم، دنيا را به آتش می كشم. اما، امروز حاضر نيستم كبريتی روشن كنم تا ببينم او كجاست و چه می كند.»

مرد را انسان معنی می‌کنند و زن را مونث و هرگاه زنی مثل انسان‌ها رفتار کند، می‌گویند از مذکر تقلید کرده است.

امروز؛ #پادکست

مهم این نیست که ما چه کسی هستیم؛ مهم اینه که به چه کسی دائم داریم تبدیل میشیم.

هر بار که ما به سادگی تن میدیم، داریم به خودمون، مغزمون و کسی که میتونیم بشیم خیانت میکنیم

پس شاید بهتره موسیقی های فاخر تری گوش بدیم، کتاب های پیچیده تری بخونیم و بیشتر فکر کنیم.

همه‌ی ما تحت تاثیر عوامل مختلفی مغزمون شکل گرفته، و با توجه به ذهنمون دیدمون هم شکل میگیره. هر کس با توجه به محیط اطرافش دیدش هم متفاوته اما گاهی ما این منِ متوهم رو زیاد جدی میگیریم و براش ادم میکشیم، ادم هارو زندانی میکنیم و همان طور سیارمون خونی تر میشه!

زندگی مهم تر از خوشبختیه!

ما جهان رو از پشت نقابی نگاه میکنیم که ذهن فریب کارمون برامون ساخته؛ جهان ما تلفیقی از اطلاعاتیه که حواسمون جمع کردن...درواقع مغز ما هیچ چیزی رو ندیده، اون اطلاعات رو مخلوط و برخی از اطلاعات پنهان میکنه و ما فقط نیمی از حقیقت رو میبینیم.