این زمستون، از تابستون ها هم تابستون تره.

آفتاب بر فراز سرم داره نابودم میکنه.

اسمون امروز یجوریه که انگار واقعی نیست.

بیش از حد زیباست.

-

-

-

-

-

حالم خیلی خوب نبود، بابام گفت دوز چاییت اوفتاده، چایی میخوای. و من اینطوریم که یعنی انقدر واضحه؟

ماییم و شبِ تار و دل تنگ و دگر هیچ، در بندِ غمیم و صنما، میل سخن نیست.

یهو به این نتیجه رسیدم که ادما هیچ وقت از این جنگِ علیه تن دست برنمیدارند؛ این الگوی ظاهر رو کی تعیین میکنه؟ کی تعیین میکنه که باید به بدن آسیب رسوند و از بین رفتن خودشو در نظر نگیره؟ کی نوع درست و مشخص زندگی رو تعیین میکنه؟