آدم اول دلتنگیش رو به زبون میاره، اما انقدر شنیده نمیشه که از یه جایی به بعد مجبور میشه تنهاییش رو زندگی کنه. آدمی که با تنهایی خو گرفته، دیگه چیزی برای از دست دادن نداره.
برای نبودن، همیشه بهانه هست. عجیب نیست؟ ما همیشه منتظر کسی هستیم که برای دیدنمون هیچ فرصتی نداره.
- به نظرت سختترین بخش زندگی بزرگسالی کجاست؟
+ اینکه رنج و ناراحتی نباید مانع انجام دادن کارهات بشه، بعضی روزها با وجود خنجری که در قلبت فرورفته و بار سنگینی که روی شونههات حمل میکنی، باید کارهات رو با دقت و جدیت انجام بدی، چون سرعت زندگی از سرعت ترمیم شدن رنجهای تو بیشتره.
همیشه یادمون باشه که نگفتهها رو میشه گفت
ولی گفتهها رو نمیشه پس گرفت...
چه سنگ رو به کوزه بزنی چه کوزه رو به سنگ
شکست با کوزه است!
دل آدما خیلی زود ازحرفای ناراحت کننده میشکنه...
حرفی که میخوای رو نمیزنی
از ترس اینکه کسی ناراحت نشه
کاری که نمیخوای رو انجام میدی
از ترس اینکه به کسی بر نخوره
بر خلاف میلت و طبق نظر اطرافیانت زندگی میکنی چون میترسی که تایید نشی
در حقیقت این تو نیستی که زندگی میکنی
این ترس های توئن که دارن جای تو زندگی میکنن
به خودت بیا