من آدم غایب جوابی هستم !
یعنی دو سه هفته بعد اینکه یارو یه چی بارم کرد
جوابشو تو حموم به خودم میدم.
خیلی دوست دارم بدونم که آیا آدمایی که قبلا با هم دوست بودیم و بخشی از زندگی هم بودیم هم به من فکر میکنن و دلشون تنگ میشه یا نه.
اگه روابط انسانی اینقدر پیچیده نبود، بهت زنگ میزدم و میگفتم که چقدر جات تو زندگیم خالیه.
شایدم مقصر خودمون باشیم.
یه ادمایی رو تو زندگیمون راه دادیم که پدر مادرشون تو خونه خودشون راهشون نمیدن.
آیدای کوچولوی من! آنقدر دوستت دارم که گاهی از وحشت به لرزه میافتم!
زندگی من دیگر چیزی به جز تو نیست. خود من هم دیگر چیزی به جز خود تو نیستم. چهرهات تمام زندگی مرا در آینهٔ واقعیت منعکس میکند و این واقعیت آنقدر عظیم است که به افسانه میماند!
اگه کسی به ما بگه که "من عاشق گُل هستم" اما ببینیم که اغلب "فراموش میکنه به گلهاش آب بده و بهشون رسیدگی کنه"، عشقش به گل رو باور نمیکنیم.
چون عشق اینه: رغبت جدی به زندگی و پرورش اونچه که بهش مهر میورزیم.
پس یادتون باشه زمانی که رغبت جدی وجود نداشته باشه عشقی هم در کار نیست!