دردا که مرورِ سخنی در دلِ آدم گاهی اثری سخت‌تر از زلزله دارد!

گل زیبایی رو مدیون پژمردگیشه دوری نکن از پژمردگی . . .

--

. به شانه‌ام زدی تا تنهایی ام را تکانده باشی! به چه دل خوش کرده‌ای؟ تکاندن برف از شانه های آدم برفی . . . - امیررضا شریعتی .

. ملاک عظمت انسان، خود سرمایه‌های او نیست. سرمایه‌ها به ما مربوط نیستند؛ چراکه سرمایه‌ها از او است؛ حتی سودهای ما ملاک افتخار ما نیست؛ سودها به سرمایه‌ها مربوط می‌شود. آن‌چه به انسان مربوط است، مقدار کوششی است که روی سرمایه‌ها انجام می‌دهد: «وَأَن لَيسَ لِلإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى». - علی صفایی | عوامل رشد، رکود و انحطاط .

حلو طوله النخل لو شافه یقعد... یا کاشف الکرب عن وجه الحسین❤️ #دل

. ببینید عزیزان؛ یه چیزی داریم ذیل عنوان Dopamine rush. که می‌شه ترشح زیاد دوپامین. دوپامین چه زمانی ترشح می‌شه؟ در حین خوشحالی و این‌ها دوپامین ترشح می‌شه اما یکی از اصلی‌ترین زمان‌های ترشح دوپامین مربوط به زمان anticipation یا انتظار کشیدنه. این پدیده واقعا مخرب‌ه. چون شما اولی که با یکی آشنا می‌شی به دلیل جذابیت فرآیند شناخت اون آدمه یه عالمه دوپامین در مغزت ترشح می‌شه که باعث می‌شه حس خدبی داشته باشی. بسته به آدم‌های مختلف ممکنه از بین یک هفته تا سه ماه طول بکشه تا به وقتی برسی که یه روز از خواب بیدار بشی و دیگه خبری از اون دوپامین مذکور نباشه. وقتی دیگه خبری از دوپامین نباشه، جذابیتی هم وجود نخواهد داشت و بهونه‌گیری‌ها و دعواها و خدای ناکرده خیانت‌ها شروع می‌شه. پس فکر کنم عرضم رو این‌طور جمع‌بندی کنم که "بلوغ عاطفی" و "بلوغ رابطه" زمانیه که شما بتونی یک پدیده رو حتی بعد از Dopamine rush هم دوست داشته باشی. حالا اون پدیده ممکنه یه آدم باشه یا یک اسباب‌بازی جدید. آدم‌های موفق اون‌هایی هستن که بتونن این سیر لذت‌بخش بودن و تازگی رو در مواجهه با پدیده‌های مختلف از طریق فعالیت‌های خلاقانه حفظ بکنن. - https://t.me/Enaarah .

. ذی‌قعده امشب بساطش را جمع می‌کند و می‌رود تا یک سالِ دیگر. با اینکه جایش را می‌دهد به ذی‌حجه، و خب ذی‌حجه خودش آنقدری توی دست و بالش عشق و نور و امید دارد که اگر تمام عمر هم ذی‌حجه باشد، کم است! ولی من باز هم دلتنگم و راضی به رفتنِ ذی‌قعده نیستم‌! ذی‌قعده را فقط چون ماهِ امام رضاست دوست دارم وگرنه من از معنویت ایام و فضیلتِ اوقات چیزی سرم نمی‌شود. حتی از خود امام رضا هم چیزی سرم نمی‌شود. ولی خب مسئله این است که دوستش دارم و حالم فقط با خودش خوب است! آدم وقتی حالش با یکی خوب باشد، دلش می‌خواهد همه‌ی عمرش را فقط با او باشد. حالا این شده، حکایت من و حرم! قصه‌ی من و امام رضا جان! ✍ملیحه سادات مهدوی

ای آنکه هرگز از درِ جودت نَرانده‌ای دلدادگانِ خسته‌دلِ نامُراد را