شاید اگه ادامش میدادیم از دوستی فراتر میرفت..

دقیقا.خب ما ادامش ندادیم و اون بعد سه سال برگشت تا ایندفعه به عنوان پارتنر ادامه بدیم ولی خب....

جالب اینه همه فهمیده بودن هیچی نرمال نیست و همچنان غرور هیچکدوم نمیزاشت حرفی بزنیم

خودمون گردن نمیگرفتیم

اون حسه گیج کننده همیشه بینمون بود انگار که از هم انتظارات یه پارتنر و در قالبه رفیق داشتیم

با هیچکس صمیمی نشو زیاد.به هیچکس بیشتر از من اهمیت نده.هیچکس بیشتر دوست نداشته باش. تو جمع نشون بده اولویتتم.جلوی بقیه ابراز علاقه کن. و درنهایت فقط یک بغل دستی بمون

بعد اینکه ارتباطی نداشتیم باهم وقتی تو حیاط دورهم جمع می‌شدیم با بچه ها تقریبا تو دور ترین نقطه از هم میشستیم. و همچنان یه دختر رندوم اومد گفت شما دوتا خیلی به هم میاید.و اون لحظه تنها چیزی که برای من عجیب بود این بود که چرا تاییدش کرد؟

Oh,I love it and hate it at the same time:)

فقط کاش یه راه برگشت برام میزاشتی تا وقتی بهت فکر میکنم حس احمق بودن بهم دست نده

خب دیگه بسه

بهت میگم رسولیاا🔪

مرضی تهدیدم میکنه😭😭😭😭