(یکی تاج بر سر زن گذاشت یکی زن را عامل شهوت مرد خواند؛این است فرق بین شاه و گدا)

نمیدونم چیبگم اینکه هربار که میخوام برم سمت مراسمای مذهبی حس خیانت به خون بچه هامون بهم میده یا اینکه هر کسی میبینم که مذهبیه اولین چیزی که به ذهنم میرسه اینه که "اینم شریک خونه بچه هامونه؟" یا اینکه موقع فوتبال باید طرفدارا هر تیمی بجز تیم ملی باشم ولی اون لحظه که گل میزنن نمیتونم جلو خوشحالیم بگیرم. اینا همش عادین؟مردم بقیه کشورا هم میفهمن من چی میگم؟ فقط میتونم بگم اینا تقصیر ما نیست بچه ها؛

امسال ایران هر شهرش کربلاست و هر شهر هزاران زینب داره:))

این آهنگ:) مانی تو خیلی حیف بودی برای خاک

به یاد تاسوعا و عاشورای ایرانم

عذاب وجدان این موضوع تاابد کنارمه

و من باعث شدم آدمی که موردعلاقم بود طرد و تنها بشه

ولی من نمیخواستم