هزینه فرصت؛ سنجش آسیب اقتصادی در برابر بقای ملی در ارزیابی اقدامات امنیتی، سنجش هزینه‌ها یک اصل اساسی است. انکار نمی‌توان کرد قطع اینترنت در سطح ملی، بویژه در اقتصاد متکی بر خدمات دیجیتال و تجارت الکترونیک، هزینه‌های هنگفتی به مشاغل، تولیدکنندگان و کارآفرینان وارد می‌آورد. آسیب‌های وارده به اصناف، بانک‌ها، شرکت‌های خدماتی، آموزش و حتی شهروندان عادی که برای ارتباطات شخصی و کاری خود به اینترنت متکی بودند، واقعی و قابل اندازه‌گیری است اما تحلیل جامع نشان می‌دهد این آسیب اقتصادی، هرچند تلخ و دردناک، در مقایسه با آسیبی که عدم قطع اینترنت می‌توانست به ساختار کلی کشور وارد کند، ناچیز است. 1- اولویت حفظ جان و تمامیت کشور: بزرگ‌ترین دارایی یک ملت، امنیت جانی شهروندان و حفظ نظم عمومی است. اگر عدم قطع اینترنت منجر به تشدید خشونت‌ها، سازماندهی شورش‌های مسلحانه و تخریب زیرساخت‌های کلیدی (مانند نیروگاه‌ها یا شبکه‌های آب و برق) می‌شد، هزینه اقتصادی ناشی از آن، نه به صورت موقت، بلکه به صورت بلندمدت و ساختاری، اقتصاد کشور را نابود می‌کرد. یک روز بی‌ثباتی کامل، خسارتی بسیار بیشتر از چند روز اختلال در کسب‌وکارها به همراه دارد. 2- جلوگیری از ضربه راهبردی: هدف اصلی عملیات هدایت‌شده، ایجاد یک خلأ مدیریتی بود که بتواند به یک ضربه استراتژیک و راهبردی به نظام سیاسی کشور منجر شود. اگر این عملیات موفق می‌شد و مقامات اصلی کشور در معرض آسیب قرار می‌گرفتند یا مدیریت کشور فلج می‌شد، هیچ مبلغی برای جبران این خلأ وجود نداشت. قطع اینترنت، به عنوان یک سد دفاعی در برابر این ضربه استراتژیک، یک «سپر» برای بقای ملی محسوب می‌شود. 3- قطع شریان فرماندهی دشمن: در مقابل، حفظ اینترنت به معنای تأمین امکان ادامه عملیات برای تیم‌های سازمان‌یافته خارجی بود. در حقیقت، عدم قطع اینترنت به دشمن اجازه می‌داد با صرف هزینه‌ای اندک، آسیب‌های میلیاردی به اقتصاد و امنیت ملی ایران وارد آورد. از این رو این تصمیم، یک «هزینه فرصت» برای حفظ امنیت بود که در ادبیات مدیریت بحران‌های امنیتی، اقدامی منطقی و اجتناب‌ناپذیر تلقی می‌شود. * پاسخ به انتقادات و چشم‌انداز آینده؛ تدبیر اضطراری، نه قطع دائم منتقدان، این اقدام را به «نقض آزادی بیان» تعمیم می‌دهند اما این ساده‌سازی، ماهیت دفاعی و اضطراری وضعیت را نادیده می‌گیرد. آزادی بیان در تمام نظام‌های حقوقی جهان، مطلق نیست؛ این آزادی با مفاهیمی چون تحریک مستقیم به خشونت، توطئه علیه امنیت ملی و ایجاد اخلال در نظم عمومی، محدود می‌شود. اقدام اخیر، محدودسازی موقت دسترسی به ابزارهای تسهیل‌کننده توطئه است، نه سرکوب تفکر. این یک تدبیر اضطراری (Extraordinary Measure) است که فقط در پاسخ به یک تهدید فعال و سازمان‌یافته اعمال می‌شود. تجربه این بحران، مسیر پیش رو را روشن کرد. پس از مهار تهدیدات فیزیکی و امنیتی، بازگشت دسترسی به اینترنت آزاد و جهانی باید در دستور کار قرار گیرد اما با درس‌آموزی عمیق. تقویت هوشمند فیلترینگ: به جای قطع فراگیر، باید توانایی‌های دفاع سایبری برای شناسایی و مسدودسازی لحظه‌ای کانال‌های اصلی فرماندهی مهاجمان ارتقا یابد. تکمیل سریع شبکه ملی اطلاعات: تکمیل شبکه ملی اطلاعات و تشویق استفاده داخلی از زیرساخت‌های ملی، باید به بالاترین اولویت فنی کشور تبدیل شود تا در بحران‌های آتی، وابستگی خارجی به صفر برسد. ارتقای سواد رسانه‌: آموزش عمومی برای تشخیص حملات سایبری و پروپاگانداهای هدفمند، یک دفاع بلندمدت در برابر هرگونه جنگ اطلاعاتی آتی است. در پایان، دفاع از اقتدار دیجیتال به معنای منزوی شدن نیست، بلکه به معنای توانایی مدیریت زیرساخت‌های حیاتی در شرایط تهاجم است. هر چند همه ما تلخی و مرارت قطع اینترنت را لمس کرده‌ایم و چه بسا بعضا دچار آسیب‌ها و زیان‌های مالی و اقتصادی نیز شده‌ایم اما برای قضاوت باید افق وسیع‌تری را در نظر بگیریم. جمهوری اسلامی با این اقدام قاطع، نشان داد برای حفظ امنیت، یکپارچگی و حفظ جان شهروندان خود در برابر جنگ مسلحانه و نبرد ترکیبی، آماده است تا از حق حاکمیت خود در فضای سایبر استفاده کند و اجازه ندهد ابزارهای نوین جنگ، به ابزارهای تخریب کشور و تحمیل هزینه‌های به مراتب بیشتر از قطع اینترنت تبدیل شود. این اقدام موقت، نه عقب‌نشینی از مدرنیته، بلکه تأکید بر حاکمیت و امنیت ملی در عصر دیجیتال بود. .

💢دو اشتباه راهبردی بزرگ در عرصه فضای مجازی: یک. بازکردن موتور جستجوی گوگل و بسته نگهداشتن سایر موتورهای جستجو از جمله یاندکس و بایدو در این مقطع، گویی اصرار داریم بیگ دیتا و نیاز اطلاعاتی مردم کشورمان را دو دستی تقدیم گوگل کنیم!!! دوم.‌ عدم فیلتر واتساپ (قبل از قطعی ها) و فیلتر کردن وی چت و سیگنال! گویی با شرکت متا هم قرارداد بسته ایم به آنها بیگ دیتای کشور را دو دستی و رایگان تقدیم کنیم! خیلی مختصر اشاره کردم... توضیحات بماند... @dideh_baan

روسیه در حال پیشبرد پروژه‌ای گسترده برای جایگزینی پیام‌رسان‌های خارجی با اپلیکیشن جدیدی به نام MAX است که شباهت زیادی به وی‌چت چین دارد. بیلبوردهای شهری، مدارس و حتی برخی افراد مشهور روسی استفاده از «مکس» را تبلیغ می‌کنند و بسیاری از گوشی‌های هوشمند در روسیه با این اپ از پیش نصب‌شده فروخته می‌شوند. مکس و ویچت و حتی سیگنال را باز کنید اما واتساپ را بسته نگهدارید، متا دشمن ماست. @dideh_baan

این نبرد، نبرد خادمان دجال و یاوران مهدی عج است. .

✍یادداشت تحلیلی: توانمندی‌های فناورانه ایالات متحده در جنگ الکترونیک و سایبری علیه پدافند هوایی ایران (*روایت آمریکایی*) این یادداشت به بررسی ابزارها و استراتژی‌های فناورانه‌ای می‌پردازد که ارتش ایالات متحده برای نفوذ، اختلال و از کار انداختن سیستم‌های راداری و حسگرهای پدافند هوایی ایران در اختیار دارد. ۱. سابقه عملیاتی: حمله سایبری سال ۲۰۱۹ در ژوئن ۲۰۱۹، فرماندهی سایبری ایالات متحده طی یک عملیات محرمانه موفق شد پایگاه‌های داده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را که برای طراحی حمله به نفت‌کش‌ها استفاده می‌شد، پاکسازی کند. این اقدام ثابت کرد که کدهای مخرب آمریکایی توانایی نفوذ به شبکه‌های نظامی ایران را دارند. ۲. برنامه «سوتر» (Suter): تسخیر شبکه دشمن برنامه سوتر که توسط نیروی هوایی ایالات متحده توسعه یافته، یک سیستم حمله شبکه‌ای هوایی تخصصی است. برخلاف پارازیت‌های سنتی که فقط نویز ایجاد می‌کنند، سوتر برای هک کردن شبکه‌های راداری دشمن طراحی شده است. این فناوری به اپراتورهای آمریکایی اجازه می‌دهد تا دقیقاً همان تصویری را ببینند که رادار دشمن رصد می‌کند و حتی فراتر از آن، مدیریت سیستم‌های پدافندی را در سطح دسترسی مدیر سیستم (System Administrator) در اختیار بگیرند. ۳. اخلالگر نسل جدید (NGJ): هک از طریق امواج رادیویی جنگنده‌های ئی-ای-۱۸جی گراولر (EA-18G Growler) نیروی دریایی آمریکا در حال تجهیز به اخلالگر نسل جدید با نام اختصاصی AN/ALQ-249 هستند. این سیستم با بهره‌گیری از فناوری رادار آرایه فازی اسکن الکترونیکی فعال (AESA)، نه تنها سیگنال‌ها را مسدود می‌کند، بلکه می‌تواند «شکل‌موج‌های» خاصی را ارسال کند که داده‌های مخرب را به گیرنده‌های راداری دشمن تزریق می‌نماید. در واقع، این سیستم رادارها را از راه دور و از طریق امواج رادیویی هک می‌کند. ۴. اف-۳۵ لایتنینگ ۲: کامپیوتر پرنده جنگنده اف-۳۵ لایتنینگ ۲ (F-35 Lightning II) با مجموعه جنگ الکترونیک AN/ASQ-239 (موسوم به باراکودا)، به عنوان یک کامپیوتر پرنده شناخته می‌شود. تحلیلگران دفاعی معتقدند این سیستم می‌تواند «اثر انگشت» الکترونیکی رادارهای ایران را شناسایی کرده و بسته‌های داده‌ای هدفمندی را برای گیج کردن یا از کار انداختن واحد پردازش رادار ارسال کند. ۵. ایجاد ناوگان‌های «شبح»: تکنولوژی DRFM ایالات متحده از فناوری حافظه فرکانس رادیویی دیجیتال (DRFM) برای ضبط سیگنال‌های راداری دریافتی و بازپخش آن‌ها با تأخیرهای ناچیز استفاده می‌کند. این کار باعث می‌شود صفحه نمایش اپراتور ایرانی با ده‌ها هدف کاذب (اشباح) پر شود و موقعیت واقعی نیروی تهاجمی آمریکا در میان این اهداف دروغین پنهان بماند. ۶. عبور از «شکاف هوایی» (Air-Gap) شبکه‌های نظامی ایران برای جلوگیری از هک شدن، دارای «شکاف هوایی» هستند (یعنی به اینترنت جهانی متصل نیستند). با این حال، هواپیماهای جنگ الکترونیک پیشرفته آمریکا می‌توانند با پرواز در فاصله نزدیک، کدها را مستقیماً به آنتن گیرنده رادار تزریق کنند. این روش نیاز به اتصال اینترنتی را دور زده و مستقیماً از طریق سخت‌افزار نفوذ می‌کند. ۷. نتیجه‌گیری: خنثی‌سازی خاموش هدف نهایی دکترین نظامی ایالات متحده، خنثی‌سازی غیرجنبشی (Non-Kinetic) است. آمریکا قصد دارد با استفاده از این ابزارهای سایبری-الکترونیکی، آتشبار پدافند هوایی چند میلیارد دلاری ایران را پیش از آغاز هرگونه درگیری فیزیکی، به زعم خود به مجسمه‌های فلزی بی‌مصرف تبدیل کند. ....... پی‌نوشت: مشخصا متخصصان داخلی ما به خوبی با این فناوریها آشنا بوده و راه حل های بدیع و بدیل را اندیشیده و تعبیه و آماده اجرا ساخته‌اند. @dideh_baan

📢آیا باید بترسیم؟! 🎥 این فیلم هشت دقیقه‌ای را ببینید ✉️ @Vatanemrooz

📰 صفحه نخست وطن امروز 📅 ۰۹ بهمن ۱۴۰۴ ✉️ @vatanemrooz | vatanemrooz.ir

📍 گسست در نظام لیبرال ماشاءالله ذراتی: در میانه‌ گرد و غبار رقابت‌های نمادین و پیام‌های کوتاه رسانه‌ای، آنچه بیش از همه شایسته‌ تأمل است، نه یک کنش منفرد بلکه بازتاب جمعیِ مفهومی است که از زبان‌های رسمیِ غربی امروز شنیده می‌شود: اعتراف ضمنی به پایان «نظم بین‌المللی مبتنی بر قواعد» که پس از سال ۱۹۴۵ محورِ نگاه و سیاست‌ورزی متحدان غربی بود. … متن کامل را در پیوند زیر بخوانید: 🔗 vtn.ir/001kG6 ✉️ @vatanemrooz

💢 چهارمین سخنرانی دونالد ترامپ درباره وضعیت کشور در ۲۴ فوریه، ۵ اسفند، ساعت ۹ شب به وقت شرق/۶ عصر به وقت اقیانوس آرام برگزار خواهد شد. این سخنرانی در چهارصدمین روز حضور ترامپ در کاخ سفید انجام می‌شود. سخنرانی وضعیت کشور (State of the Union) یک گزارش سالانه رسمی از رئیس‌جمهور ایالات متحده به کنگره (و عملاً به مردم آمریکا) است که در آن رئیس‌جمهور وضعیت کنونی کشور را ارزیابی کرده، اولویت‌ها و طرح‌های قانونی خود را برای سال آینده تشریح می‌کند. این سخنرانی ریشه در قانون اساسی آمریکا دارد (بخش دوم، ماده ۳) که می‌گوید رئیس‌جمهور باید «گاه‌به‌گاه» اطلاعاتی درباره وضعیت کشور به کنگره ارائه دهد. در عمل، از زمان ریاست جمهوری وودرو ویلسون (۱۹۱۳)، این گزارش به صورت یک سخنرانی حضوری سالانه تبدیل شد. برخی نکات کلیدی: · معمولاً در ژانویه یا فوریه هر سال در جلسه مشترک مجلس نمایندگان و سنا در تالار مجلس نمایندگان برگزار می‌شود. · تمامی قوای سه‌گانه (مقننه، مجریه، قضائیه) و مهمانان ویژه در آن حضور دارند. · اغلب شامل لحظات نمادین، تشویق‌های طولانی و معرفی مهمانان افتخاری (به اصطلاح "مهمانان بانوی اول") می‌شود که داستان‌هایی نمادین از سیاست‌های رئیس‌جمهور را روایت می‌کنند. · پس از سخنرانی رئیس‌جمهور، معمولاً حزب مخالف یک "پاسخ" (Response) ارائه می‌دهد تا دیدگاه‌های خود را بیان کند. هدف اصلی این سخنرانی، ترسیم دورنمای رئیس‌جمهور و تعیین دستورکار ملی برای سال آینده است. @dideh_baan

احتمالا این پست میلیون یا میلیارد دلاری را برخی جدی نگرفتند! 🔥آیا آنچه در بازار طلا و رمزارزها در عرصه جهانی شاهد هستیم، حاصل اطلاع از آنچه به زودی خواهد آمد است؟! چه چیزی چه خبری در راه است؟ 😉 https://eitaa.com/dideh_baan/2002

🔥روزنامه بریتانیایی فایننشال تایمز روز یکشنبه به نقل از رئیس جمهور چین در یادداشتی که در روزنامه «کیوشی»، برجسته ترین روزنامه وابسته به حزب کمونیست حاکم در چین، نوشت، گفت که چین نیاز به «ارز قوی دارد که بتواند به طور گسترده در تجارت بین المللی، سرمایه گذاری و بازارهای ارز مورد استفاده قرار گیرد و از جایگاه ارز ذخیره برخوردار باشد.» #نفت 🔥🔥 https://t.me/Dideh_Baan/5302

✴️تیتری که چند روز قبل از اغتشاشات و حوادث تروریستی دی ماه هشدار داد. #باروت .