این حزب در دورههای گوناگون در مجلس شورای ملی نماینده هم داشته ولی پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ مرکز اصلی حزب به خراج از ایران منتقل شده و هم اکنون در داخل و خارج ایران به فعالیتهای خودش ادامه میده.
این حزب از سوی دولت فعلی ایران حالت غیرقانونی و مجرمانه داره و اعضای آن چندین بار شناسایی، دستگیر و زندانی شدن.
منتقدان ایدئولوژیِ این حزب رو برگرفته از فاشیسم میدانند؛ اما خود افراد مهم این حزب این رو رد کرده و گفته اند که دروغ است.
فاشیسم: در سیستمی که بر حسب ایدئولوژی فاشیسم باشه هرگونه اعتراض یا انتقاد با سرکوب قهری مواجه میشود. تمامی بخشهای صنعتی، بازرگانی و دیگر حوزهها تحت کنترل و نظارت شدید حکومت قرار دارند.
پانایرانیست یک مکتب فکری و سیاسی ناسیونالیستی است که بر یگانگی و تمامیت ارضی و هویت مشترک ایرانزمین تأکيد دارد.
که شامل آذریها، گیلکها، مازندرانیها، تالشها، آسیها، بلوچها، کردها، پشتونها، هزارهها، لرها، تاجیکها، قشقاییها و به طور کلی تمامی اقوام ایرانیتبار ساکن در فلات ایران ( فقط مرزهای جغرافیایی ایران کنونی نیست ) میشود. اینجا یک گریز به این نقشهای که فرستادم بزنید این نقشهای است که جزب پانایرانیست از ایران قبول دارد، یعنی در این حزب بر این عقیدهاند که این نقشهی درست ایران است.
واژه پانایرانیست برای نخستین بار در سال ۱۳۰۶ توسط محمود افشار یزدی، بنیانگذار بیانگذار موقوفات محمود افشار یزدی وارد فرهنگ واژگان سیاسی ایران شد. محمود افشار اندیشه پانایرانیسم را برای دفاع از تمامیت ارضی ایران در مقابله با حملات پانترکیسم و پانعربیسم پیشنهاد کرد.
این حزب توسط یک سری از اشخاص ( اگر خواستید اسمشون رو میگم براتون چون دستم داره به فنا میره ) در سال ۱۳۲۶ بنیانگذاری شد.
در مقایسه با مکتبهای فردگراها که واحد مورد نظر فرد است و در قوانین آنها همیشه تلاش میشود حقوق این افراد محفوظ بماند و آزادی آنها محدود نشود، ناسیونالیست ها اعتقاد دارند که واحد اصلی و اصیل ملتها هستند. بنابر اعتقاد پانایرانیستها در سوسیالیستهای نخستین سخن از این بود که واحد مورد نظر اجتماع است و در قوانین و مقررات به جای اینکه حقوق فرد محفوظ باشه حقوق اجتماع رو مقدم میدونستند و باور داشتند که قوانین باید برای پیشرفت و تکامل اجتماع وضع شود؛ اما این پندار در زیر مجموعه مارکسیسم تغییر شگفتی کرد! به این معنی که به جایگاه انفرادی تنزل یافت به نحوی که یک فرد مارکسیست معتقده که هر کس در پی منافع روزمره خودشه و بنیان همهی دگرگونیهای جهان بر همین فرموله..