از صدات مایه گذاشتی برادر

حقیقتی هست که باید پذیرفته بشه راجع به انقلابی که صورت گرفت. انقلاب به گفته‌ها و هدفش پایبند نماند و تمام. البته نظر بنده هست هر کس هم نمی‌خواد نپذیره. از نظر من یک حقیقت کاملا واضحه اصلا برای من سواله، مگر انقلابیون افتخار نمی‌کنند به شکستن مجسمه‌ی شاه؟ بابا.... حتی زمانی که انقلاب شد هم به همین شکل انقلاب شد هیچکس نیومد با صحبت شاه رو از کشور بیرون کنه دیگه چیزی هست که در تمامی کتاب‌ها نوشته شده. مردم در خیابان‌ها ریختند و شعار سر دادند. حالا اینکه شعارِ مرگ بر دیکتاتور رو سرکوب می‌کنند کاملا نشان دهنده‌ی فاسد شدنِ حکومتی است که مدعیِ آزادیِ بیان است. به همین سادگی‌ها هم از فساد خالی نخواهد شد. بنده از همین تریبون میگم بر این عقیده هستم که اگر ایران در جنگ با آمریکا پیروز شود، یک جنگ داخلیِ بسی بزرگ رو در پیش داریم. جمعیتی عظیم از مردم مقابل همین جمعیتی که این شب‌ها بیرون هستند. خیلی‌ها مقابل یکدیگر خواهند بود تازه اگر این جنگ، جنگ جهانی نشود. به همین زودی‌ها قرار نیست چیزی آرام شود، تازه همه چیز دارد شروع می‌شود.

خسته‌ام.

کاش می‌تونستیم بریم به فضا، یکی از سیاراتی که زمان درونش، نسبت به زمین خیلی کندتر سپری میشه و بعد که برگشتیم، تکلیف همه‌چیز مشخص باشه

با اینکه من هم نیاز دارم که برم و بگردم ببینم زمان سپری شده؛ اما در عین حال دوست دارم در همین زمانی که داره سپری میشه باشم و اینه که کار رو دشوار می‌کنه..

دقیقا و این بودن، و سپری کردن لحظه‌لحظه‌ی این زمان با تمام وجود و صبر کردن همراه با هر ثانیه‌ای که میگذره و این امیدی که زیر پوست‌مون همراه با قطره‌قطره‌ی خون، جریان داره شاید حداقل برای ما انقدری ارزشش رو داره که میخوام، خودم باشم خودم ببینم و شاید هم که روزی روایت‌کننده‌ی این لحظات پر تکاپو از تاریخ ِایران باشیم؛ اگر که باشیم.

خون می‌چکد از دیده در این کنج صبوری، این صبر که من می‌کنم افشردن جان است.

این گذر زمان نیازمند صبرِ بزرگیست.

خب ما شروع کردیم به نوشتن قوانین اما؛ نکته اینجاست که قوانین رو ما نمی‌نویسیم بلکه قوانین باید با موافقت شماهام صورت بگیره پس می‌ذارمش اینجا و به مرور زمان بهش قانون اضافه می‌کنیم شماهم اگر چیزی مد نظرتون هست بگید.

قوانینِ حزب وآحم ( مخفف شده‌ی: حزب ِوطن دوستان ِآزادی‌خواه ِحامی مظلومان [از همه قشری] ) نکته: تنها موضوع قابل اهمیت در این حزب، بدون توجه به هرگونه تفاوتی [اعم از عقاید و باورهای مذهبی، آیین و سنت، زبان و فرهنگ، تفکرات سیاسی و...] وطن همیشه آباد و آزادمان، ایران است. ۱. احترام به عقایدی که [ ۱. آسیب به کسی نمی‌رساند چه روحی چه جسمی. ۲. به عقاید شخص دیگری توهین نمی‌کند. ۳. در کل اون عقیده بدون آسیب و توهین و آزارِ شخص یا چیزی است. ] ملزم است. ۲. متحمل نکردن یکدیگر برای اینکه طرز فکر خودتان را بپذیرند، هر کس حق دارد دیدگاه و طرز فکر خودش را داشته باشد. [ تا جایی که آن دیدگاه و طرز فکر به چیزی یا شخصی آسیبی نرساند. ] ۳. داشتن آزادیِ بیان و حق بیانِ اعتراض هم نسبت به قوانینِ گذاشته شده هم خیلی چیزهای دیگر که در آینده یا حال باهاشون رو به رو خواهیم شد. ( با لحنِ درست، احترام و بدون تنش ) ۴. پذیرفتن هر شخص با هر دین، پوشش، آیین، رسم، گذشته و قومی بدون اینکه آن افراد مورد قضاوت قرار گیرند. ۵. هرگونه اخبار یا مطلبی که از طریق رسانه به ما منتقل شد، قبل از بیان کردن از منبع آن مطمئن شویم و راجع به خودِ همان منبع نیز تحقیق کنیم. ۶. هر مطلبی و یا اخباری رو با پرسش‌هایی مورد بررسی قرار بدیم، به طور مثال: چرا این مطلب درست یا غلط هست؟ چه دلیلی داره که اون رو بازنشر کردن؟ ۷. توجه به تکنیک های پروپاگاندا در رابطه با هرموضوعی چه باب میل‌مون باشه، چه نباشه. ...( در حال ویرایش )...

هر کسی نظری داره حتما بگه، حتما.