میترسم از تاسوعا تحمل این‌همه غم رو نداره دلم..

ما اصالتا ترک هستیم. موقع ولادتمان، بعد از اذان و اقامه، اسم عباس را در گوشمان میخوانند. بچه‌هایمان که به دنیا می‌آیند، فامیل جمع می‌شوند و برای تبریک، میگویند «ابالفضل نوکری اولسون» الهی که نوکر ابالفضل باشه. وقتی کسی از ما پسردار می‌شود تا وقتی هنوز اسمی برایش انتخاب نشده، ابالفضل صدایش می‌کنیم.ما اصالتا ترک هستیم. خب خیلی‌هایمان در وطن، فارسی صحبت میکنیم؛ در حرم عباس اما ترکی، زبان رسمی است. ما در حرم عباس جز به لغت ترکی مکالمه نمی‌کنیم؛ حتی با خود او! ما اصالتا ترک هستیم. وقتی از آدم و عالم می‌بُریم و کاری از کسی برنمی‌آید، وقتی سختی‌ها و مصائب به اوج خود می‌رسد، وقتی مریض‌مان بدحال می‌شود، وقتی بحث آبرویمان وسط می‌آید، به «ابالفضلین توشَن گولّارینا» متوسل میشویم؛ گره‌ها باز می‌شود؛ گویی که از اول گره‌ای نبوده! ما اصالتا ترک هستیم. دیگران اگر فقط در حکایت‌ها و منبرها و کلیپ‌ها شنیده‌اند، ما به چشم خود دیده‌ایم که بعضی محتضرهایمان در لحظات آخر می‌گویند «دارم با آقام ابالفضل میرم». ما دیده‌ایم که بغض نُه روزه‌ی پدرهایمان بالاخره شب تاسوعا می‌ترکد. مادرهایمان، قامت بلند پسرهایشان را که می‌بینند، به خوش‌قامتِ ام‌البنین می‌سپارندش. ما پشت در پشت و نسل در نسل، عشق ابالفضل را از پدربزرگ‌هایمان به ارث می‌بریم. ما اصالتا ترک هستیم. همگی، زندگی‌هایمان را به عباس تکیه داده‌ایم. آنطور که حسین. ما شب نهم بی‌تکیه‌گاه می‌شویم. شب نهم خیلی بیچاره‌ایم. شب نهم را یک‌طور ویژه‌ای به ترک‌ها تسلیت بگویید. «مهدی مولایی»

#زیرِ_خیمه روایتِ هشتم، شیشه عطرِ شکسته؛ روزِ هشتم محرم الحرام . زائری با شگفتی به جمعیت با شکوهِ گریه کن‌ها، نگاه می‌کند و الله اکبر می‌گوید... دختر جوانی ٱلْحَمْدُلله می‌گوید که رزق گرفته و پا جای پای ملائک گذاشته و وارد هیئت شده... ذکر لب پیرزنی هم سبحان الله شده، وقتی سخنران مشغول موعظه است... عده‌ای صلوات می‌فرستند و خدا را بابت آفریدن محمد (ص) شکر میکنند... عده‌ای 《لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّه》 می گویند و به هیبت و شوکت علی (ع) هنگام جنگ آوری فکر می‌کنند... حسین (ع) تسبیحی از خاک مزار مادر به دست دارد... الله اکبر، آیه‌های وحی از خیمه بیرون می‌آیند... ٱلْحَمْدُلله، اذان صبح چقدر با صدای او شیرین است... سبحان الله، بنی‌هاشم چهره چون آفتاب زیاد دارد ولی فقط او چهره و خوی مردی را دارد که قاب قوسین او ادنا را درک کرده... اما حسین (ع)《 فَاللَّهُ خَیْرٌ حَافِظًا ۖ وَهُوَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِینَ 》 می‌گوید و تسبیحش پاره می‌شود دانه‌های آن سر تا سر زمین کربلا را می گیرند... [ @sarallah_zanjan_kh ]