جان به جانان کی رسد جانان کجا و جان کجا ذره است این، آفتاب است، آن کجا و این کجا دست ما گیرد مگر در راه عشقت جذبه‌ای ورنه پای ما کجا وین راه بی‌پایان کجا ترک جان گفتم نهادم پا به صحرای طلب تا در آن وادی مرا از تن برآید جان کجا جسم غم فرسود من چون آورد تاب فراق این تن لاغر کجا بار غم هجران کجا در لب یار است آب زندگی در حیرتم خضر می‌رفت از پی سرچشمه‌ی حیوان کجا #غزل #هاتف_اصفهانی @dobeit | دو بیت شعر

ما ترک سر بگفتیم، تا دردسر نباشد غیر از خیالِ جانان، در جان و سر نباشد. #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

جانم فدای زلف تو آن‌دم که پُرسَمَت: "این چیست؟ مویِ بافته؟" گویی که "دامِ توست..." #امیرخسرو_دهلوی @dobeit | دو بیت شعر

سیزده را همه عالم ، بدر امروز از شهر من خودم سیزدهم، کز همه عالم بدرم تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم گاهی از کوچه ی معشوقه خود می گذرم #محسن_چاوشی #شهریار @dobeit | دو بیت شعر

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی دل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو ساقیا جامی به من ده تا بیاسایم دمی آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست عالمی دیگر بباید ساخت و از نو آدمی اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نیست رهروی باید جهان سوزی نه خامی بی‌غمی در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی گریه حافظ چه سنجد پیش استغنای عشق کاندر این دریا نماید هفت دریا شبنمی #محمدرضا_شجریان #حافظ #شب_نوا @dobeit | دو بیت شعر

قصه ی فرهاد دنیا را گرفت ای پادشاه... دل بدست آوردن از کشور گشایی بهتر است... #فاضل_نظری @dobeit | دو بیت شعر

دل در پی عشق دلبران است هنـوز وز عمرِ گذشته در گمان است هنوز گفتیم که ما و او به هم پیر شویم ما پیر شدیم و دل جوان است هنـوز... #عبید_زاکانی @dobeit | دو بیت شعر

هم شکارش کرده بودم هم شکارم کرده بود فرض کن صیاد بر صیاد دام آورده بود #مجتبی_سپید @dobeit | دو بیت شعر

سخت می خواهم که در آغوش تنگ آرم تُرا هر قدر افشرده ای دل را، بیفشارم تُرا #صائب_تبریزی @dobeit | دو بیت شعر

در کوی تو معروفم و از روی تو محروم گرگ دهن آلوده‌ی یوسف ندریده... #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

گفتمش دل بردی از ما جان من مقصد کجاست؟ گفت عاشق را نشاید پرس و جو با ما بیا.... #راحم_تبریزی @dobeit | دو بیت شعر

تلخ است روزگار، مگر با بهانه‌ای پیدا کنیم دلخوشی کودکانه‌ای ای عشق! سر بزن به دل سنگ من که گاه روید ز سنگ‌فرش خیابان جوانه‌ای گر چشم دوختم به تماشای این و آن می‌خواستم که از تو بیابم نشانه‌ای هرجا که خیره می‌شوم انگار عکس توست ما را کشانده‌ای به چه تاریک‌خانه‌ای از جور روزگار کسی بی‌نصیب نیست دیوانه‌ای گرفته به کف تازیانه‌ای #فاضل_نظری @dobeit | دو بیت شعر