‏آدم باید یکیو‌ داشته باشه مثل شمس لنگرودی بهش بگه: وقتی در من نگاه میکنی، زخم‌های من آرام می گیرند... @dobeit | دو بیت شعر

«‌تو» خـودت کل جهـانـی همـه دنیـا بـه کنـار... @dobeit | دو بیت شعر

ای دل بشارت می‌دهم، خوش روزگاری می‌رسد یا درد و غم طی می‌شود، یا شهریاری می‌رسد گر کارگردان جهان، باشد خدای مهربان این کشتی طوفان زده، هم بر کناری می‌رسد اندیشه از سرما مکن، سر می‌شود دوران دی شب را سحر باشد ز پی، آخر بهاری می‌رسد ای منتظر غمگین مشو، قدری تحمل بیشتر گردی به پاشد در افق، گویی سواری می‌رسد یار همایون منظرم، آخر در آید از درم امید خوش می‌پرورم، زین نخل باری می‌رسد «مفتون»منال از یار خود،گر برتو گاهی تلخ شد کز گل بدان لطف و صفا،گه نیش خاری می‌رسد #مرتضی_موحدی #سوریه @dobeit | دو بیت شعر

آری آن روز چو می رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر ؟ #هوشنگ_ابتهاج @dobeit | دو بیت شعر

دلم شکستی و جانم هنوز چشم به راهت شبی سیاهم و در آرزوی طلعت ماهت درانتظارتوچشمم‌سپیدگشت‌وغمی‌نیست اگر قبول تو افتد فدای چشم سیاهت #شهریار 😢 @dobeit | دو بیت شعر

دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم و اندر این کار دل خویش به دریا فکنم از دل تنگ گنهکار برآرم آهی کآتش اندر گنه آدم و حوا فکنم مایه خوشدلی آن جاست که دلدار آن جاست می‌کنم جهد که خود را مگر آن جا فکنم بگشا بند قبا ای مه خورشید کلاه تا چو زلفت سر سودا زده در پا فکنم خورده‌ام تیر فلک باده بده تا سرمست عقده در بند کمر ترکش جوزا فکنم جرعه جام بر این تخت روان افشانم غلغل چنگ در این گنبد مینا فکنم حافظا تکیه بر ایام چو سهو است و خطا من چرا عشرت امروز به فردا فکنم #حافظ @dobeit | دو بیت شعر

علاج درد مشتاقان طبیب عام نشناسد مگر لیلی کند درمان غم مجنون شیدا را #سعدی @dobeit | دو بیت شعر

من‌جهنم‌ده‌ده‌باش‌یاسدیقا قویسام‌سنیله هئچ‌آییلمام‌کی دوروب جنّت مأوایا گلیم ننه قارنیندا سنله ائگیز اولسایدیم اگر ایسته‌‌مزدیم‌دوغولوب‌بیرده‌بو دونیایا گلیم #شهریار #ترکی @dobeit | دو بیت شعر

گفتیم که عقل از همه کاری به درآید بیچاره فرو ماند چو عشقش به سر افتاد #سعدی @dobeit | دوبیت شعر

هرجا غمی‌ست بر دل من می‌کند دچار دانسته روزگار که مرد تحمّلم ... #طالب_آملی @dobeit | دوبیت شعر

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی، که پس پرده نهان است گر مرد رهی ؛ غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن هنر گام زمان است تو رهرو دیرینه‌ی سرمنزل عشقی بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است آبی که بر آسود ، زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از ان روست که خونابه‌فشان است دردا و دریغا که در این بازی خونین بازيچه‌ی ایام دل آدمیان است #هوشنگ_ابتهاج @dobeit | دوبیت شعر

در علاج درد من کوشش مفرما، ای طبیب زانکه هر دردی که از عشقست درمان منست #هلالی_جغتایی @dobeit | دوبیت شعر