یَا أُنْسَ کُلِّ مُسْتَوْحِشٍ غَرِیبٍ ای خدایی که انس هر غریب وحشت‌زده هستی! غربت،‌ مراتب دارد یک وقتی ما یک غربت‌های نیکو داریم یک وقتی غربتی داریم که به مدح و ذم اعتنا نمی‌کند و هر چه این افراد غربت بیشتری داشته باشند حالشان بهتر است. غربت‌های سطح پایین، انسان را وحشت‌زده می‌کند مثل اینکه من بگویم «امروز روز تولدم بود و کسی به من تبریک نگفت»! یک غربت‌های سطح بالا داریم که فرد اصلاً دوست ندارد کسی متوجه غربت او شود و بداند چه خبر است. یک آقایی که از معارف الهی محروم بود، می‌گفت علامه طباطبایی نور ندارد، یک طلبه ساده‌لوحی این مطلب را گذاشت کف دست علامه طباطبایی. آقای طباطبایی خندید. گفته می‌شود شاید به آن کیفیت در عمرش نخندیده بود. علامه طباطبایی این‌قدر خوشش آمد احساس کرد هنوز بعضی از دیوارهای غربت از آن باقی است. طوبی للغربا همه چیز در غربت درست می‌شود. سجده‌های نماز شب باید در غربت باشد. آیت‌الله العظمی بهجت اگر یکی از کراماتش کشف می‌شد حالش بد می‌شد چرا چون یکی از دیوارهای غربتش شکسته می‌شد. بناست که ما غریب باشیم. به نقل از عالم عامل، حضرت آیت الله سید عبدالله فاطمی نیا #غربت #انس @dorde_dard

تا به مراد دل شبی دست به ‌گردن آرَدَم کاش که کوزه‌گر کند از گِل من سبوی او #ذوقی_اصفهانی @dorde_dard

در رویایم عشق را دیدم دنبال انسان می‌گشت بیدار شدم انسان را دیدم دنبال عشق می‌گشت #اُزدمیر_آصف @dorde_dard

و هم وی گفته: اندوه من از آن نیست که اندوهگینم. اندوه من از آن است که اندوهگین نیستم. #نفحات‌الانس ذکر رابعه عدویّه. @dorde_dard

پر شد از چهچهه‌ی صبح، دهان بلبل تا تو تابیدی و چشمان زمین زیبا شد شعروعکس #فاطمه_مظفری @dorde_dard

عروس حجله‌ی هجرم؛ کجاست دامادم؟! شب هزارویکِ قصه‌های بغدادم هنوز لیلی صحرانشینِ مجنونم هنووووز پینه‌ی دستان عشق فرهادم به قلب ساده‌ی من لاک سرخ می‌آید هنوز دخترِ گل‌های پیرهن شادم به دوش می‌‌برم آیینه‌های باران را که از تبار درختان سروِ آزادم به سربلندی خود سربه‌زیر می‌مانم نوید خنده‌ی اشکم؛ جمیع اضدادم زلال چشمه‌ی عشقم که در جهان جاری‌ست رقیب رونق گرمای مهر مردادم به گوش زمزمه‌ام لای‌لایِ تاریخ است و من سکوتِ پس از قرن‌های فریادم #فاطمه_مظفری @dorde_dard

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید بهار رفت و تو رفتی و   هر چه بود گذشت #ایرج_دهقان #پدر❤️ @dorde_dard

ای با شکوهِ باستانی! ای اهورایی! می‌خوانمت با لهجه‌ی مرغان دریایی می‌خوانمت ای زن! که با پیراهنِ آبی مستانه و موّاج می‌نازی به زیبایی ای دست‌های هرزگان در حسرتت مانده! ای دلبرِ مغرور! ای سرسختِ رؤیایی! ای زن! که امشب با زبانِ مادری داری آرام می خوانی برای خاک لالایی: لالا گلِ پونه، گلِ بابونه‌ام لالا از بسترِ ما دور شو لولویِ صحرایی! بانو! خلیجِ تا ابد آبی نگاهم کن حس می‌کنم مثل خودم غمگین و تنهایی در چشم‌های نیلی و معصوم تو پیداست زیبای شرقی! از کدامین سمت می‌آیی... خاتونِ ایرانی! خلیجِ جاودانِ فارس! تو با تمامِ رنج‌هایت خانه‌ی مایی ای در تو پاینده شکوهِ تنگسیری‌ها با غیرت خود زنده‌اند این قوم دریایی #زهراسادات_هاشمی_گلپایگانی 23 اردیبهشت 1405 #خلیج_فارس #شهید_تنگسیری #دلیرانِ_تنگستان #ایرانِ_سربلند @dorde_dard

وَ الْأَرْض بعْدَ ذلِک دَحاها و زمین را پس از آن گسترش داد. قرآن شریف #نازعات_۳۰ #دحوالارض @dorde_dard

طبق روایات متعدد که از معصومین(ع) نقل شده است، نخستین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، کعبه و سرزمین مکه بود

محمد بن عبد الله صیقل می گوید: در بیست و پنجم ذی القعده امام رضا(ع) نزد ما آمد و فرمود: امروز روزه بگیرید و من هم روزه گرفته ام. عرض کردیم: فدایت شویم! امروز چه روزی است؟ فرمود: «یوْمٌ نُشِرَتْ فِیهِ الرَّحْمَةُ وَ دُحِیتْ فِیهِ الْأَرْض وَ نصِبَتْ فِیهِ الْکعْبَةُ وَ هَبَطَ فِیهِ آدَمُ(ع)؛ روزی است که در آن رحمت [خدا] منتشر شده، و زمین گسترش یافته، و کعبه منصوب شده و آدم(ع) هبوط کرده است.»