عروس حجله‌ی هجرم؛ کجاست دامادم؟! شب هزارویکِ قصه‌های بغدادم هنوز لیلی صحرانشینِ مجنونم هنووووز پینه‌ی دستان عشق فرهادم به قلب ساده‌ی من لاک سرخ می‌آید هنوز دخترِ گل‌های پیرهن شادم به دوش می‌‌برم آیینه‌های باران را که از تبار درختان سروِ آزادم به سربلندی خود سربه‌زیر می‌مانم نوید خنده‌ی اشکم؛ جمیع اضدادم زلال چشمه‌ی عشقم که در جهان جاری‌ست رقیب رونق گرمای مهر مردادم به گوش زمزمه‌ام لای‌لایِ تاریخ است و من سکوتِ پس از قرن‌های فریادم #فاطمه_مظفری @dorde_dard

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید بهار رفت و تو رفتی و   هر چه بود گذشت #ایرج_دهقان #پدر❤️ @dorde_dard

ای با شکوهِ باستانی! ای اهورایی! می‌خوانمت با لهجه‌ی مرغان دریایی می‌خوانمت ای زن! که با پیراهنِ آبی مستانه و موّاج می‌نازی به زیبایی ای دست‌های هرزگان در حسرتت مانده! ای دلبرِ مغرور! ای سرسختِ رؤیایی! ای زن! که امشب با زبانِ مادری داری آرام می خوانی برای خاک لالایی: لالا گلِ پونه، گلِ بابونه‌ام لالا از بسترِ ما دور شو لولویِ صحرایی! بانو! خلیجِ تا ابد آبی نگاهم کن حس می‌کنم مثل خودم غمگین و تنهایی در چشم‌های نیلی و معصوم تو پیداست زیبای شرقی! از کدامین سمت می‌آیی... خاتونِ ایرانی! خلیجِ جاودانِ فارس! تو با تمامِ رنج‌هایت خانه‌ی مایی ای در تو پاینده شکوهِ تنگسیری‌ها با غیرت خود زنده‌اند این قوم دریایی #زهراسادات_هاشمی_گلپایگانی 23 اردیبهشت 1405 #خلیج_فارس #شهید_تنگسیری #دلیرانِ_تنگستان #ایرانِ_سربلند @dorde_dard

وَ الْأَرْض بعْدَ ذلِک دَحاها و زمین را پس از آن گسترش داد. قرآن شریف #نازعات_۳۰ #دحوالارض @dorde_dard

طبق روایات متعدد که از معصومین(ع) نقل شده است، نخستین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، کعبه و سرزمین مکه بود

محمد بن عبد الله صیقل می گوید: در بیست و پنجم ذی القعده امام رضا(ع) نزد ما آمد و فرمود: امروز روزه بگیرید و من هم روزه گرفته ام. عرض کردیم: فدایت شویم! امروز چه روزی است؟ فرمود: «یوْمٌ نُشِرَتْ فِیهِ الرَّحْمَةُ وَ دُحِیتْ فِیهِ الْأَرْض وَ نصِبَتْ فِیهِ الْکعْبَةُ وَ هَبَطَ فِیهِ آدَمُ(ع)؛ روزی است که در آن رحمت [خدا] منتشر شده، و زمین گسترش یافته، و کعبه منصوب شده و آدم(ع) هبوط کرده است.»

رخدادهای روز دحو الارض طبق روایات در بیست و پنجم ذی القعده علاوه بر گسترش زمین از زیر خانه کعبه، قضایای دیگری نیز واقع شده است که برخی از آنها عبارت است از: نزول رحمت خدا به زمین، نصب کعبه، هبوط حضرت آدم(ع)، ولادت حضرت ابراهیم(ع) و ولادت حضرت عیسی(ع).

آه از آدم آه از هبوط😔

مرگ آیینه‌ی تکثر بود؛ نوبه‌نو زاده می‌شد و می‌مرد فصل‌ها را زمان ورق می‌زد، زندگی را به ناکجا می‌برد شش‌جهت انقلاب هستی بود؛ من در اندیشه‌ی عدم بودم در حدوث ازل به سمت ابد، آشنایی پر از قِدَم بودم روح عاشق دمیده شد در من؛ بعد از آن زندگی فراوان شد رنج هستی به گردنم افتاد؛ جسم بی‌جان من پر از جان شد فصلِ آغاز بی‌سرانجامِ، یک نفَس نه! هزار نفسِ نفیس روح عصیان زبانه زد آن‌گاه، سرکشی کرد سجده‌ی ابلیس گندم از خاک من شکوفا شد؛ خوشه‌خوشه گناه می‌خوردم سیب در دامن هوس رقصید؛ من زمین را به ارث می‌بردم ریشه‌هایم در آسمان‌ها بود؛ شاخه‌هایم پُر از پَر پرواز کاش می‌شد دوباره برگردم؛ بروم تا به لحظه‌ی آغاز من تنی بودم از هزاران تن؛ مانده تنها میانِ تنهایان می‌روم سال‌ها به سمت خودم، جاده در جاده‌های بی‌پایان من سفر کردم از خودم به خودم؛ رد این راه مانده بر پایم حال این‌جا نشسته در دیروز، در تماشای صبح فردایم . . . #فاطمه_مظفری 1403/6/24 @dorde_dard

سال‌هاست خطوط جاده‌‌ای را می‌شمارم که در انتهای آن ایستاده‌ای چقدر نمی‌رسم می‌ترسم عمرم به طول جاده نرسد . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard