طبق روایات متعدد که از معصومین(ع) نقل شده است، نخستین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد، کعبه و سرزمین مکه بود

محمد بن عبد الله صیقل می گوید: در بیست و پنجم ذی القعده امام رضا(ع) نزد ما آمد و فرمود: امروز روزه بگیرید و من هم روزه گرفته ام. عرض کردیم: فدایت شویم! امروز چه روزی است؟ فرمود: «یوْمٌ نُشِرَتْ فِیهِ الرَّحْمَةُ وَ دُحِیتْ فِیهِ الْأَرْض وَ نصِبَتْ فِیهِ الْکعْبَةُ وَ هَبَطَ فِیهِ آدَمُ(ع)؛ روزی است که در آن رحمت [خدا] منتشر شده، و زمین گسترش یافته، و کعبه منصوب شده و آدم(ع) هبوط کرده است.»

رخدادهای روز دحو الارض طبق روایات در بیست و پنجم ذی القعده علاوه بر گسترش زمین از زیر خانه کعبه، قضایای دیگری نیز واقع شده است که برخی از آنها عبارت است از: نزول رحمت خدا به زمین، نصب کعبه، هبوط حضرت آدم(ع)، ولادت حضرت ابراهیم(ع) و ولادت حضرت عیسی(ع).

آه از آدم آه از هبوط😔

مرگ آیینه‌ی تکثر بود؛ نوبه‌نو زاده می‌شد و می‌مرد فصل‌ها را زمان ورق می‌زد، زندگی را به ناکجا می‌برد شش‌جهت انقلاب هستی بود؛ من در اندیشه‌ی عدم بودم در حدوث ازل به سمت ابد، آشنایی پر از قِدَم بودم روح عاشق دمیده شد در من؛ بعد از آن زندگی فراوان شد رنج هستی به گردنم افتاد؛ جسم بی‌جان من پر از جان شد فصلِ آغاز بی‌سرانجامِ، یک نفَس نه! هزار نفسِ نفیس روح عصیان زبانه زد آن‌گاه، سرکشی کرد سجده‌ی ابلیس گندم از خاک من شکوفا شد؛ خوشه‌خوشه گناه می‌خوردم سیب در دامن هوس رقصید؛ من زمین را به ارث می‌بردم ریشه‌هایم در آسمان‌ها بود؛ شاخه‌هایم پُر از پَر پرواز کاش می‌شد دوباره برگردم؛ بروم تا به لحظه‌ی آغاز من تنی بودم از هزاران تن؛ مانده تنها میانِ تنهایان می‌روم سال‌ها به سمت خودم، جاده در جاده‌های بی‌پایان من سفر کردم از خودم به خودم؛ رد این راه مانده بر پایم حال این‌جا نشسته در دیروز، در تماشای صبح فردایم . . . #فاطمه_مظفری 1403/6/24 @dorde_dard

سال‌هاست خطوط جاده‌‌ای را می‌شمارم که در انتهای آن ایستاده‌ای چقدر نمی‌رسم می‌ترسم عمرم به طول جاده نرسد . . . #فاطمه_مظفری @dorde_dard

آهسته باید بود ولیکن دانسته باید بود دانسته به خرابات شدن رواست و نادانسته به مناجات رفتن خطاست! #خواجه_عبدالله_انصاری @dorde_dard

‍صحرا و باغ و خانه ندانم کجا خوش است   هر جا خیال روی تو باشد مرا خوش است! #فیض_کاشانی @dorde_dard

عصر اومانيسمِ ايرانى در حدود قرن چهارم، در يك معيار جهانى، ساختارِ ساختارهايش برجسته و ممتاز است و در آن چشم‌انداز، در روى كرهٔ زمين شاعرى برتر از فردوسى و فيلسوفى بزرگ‌تر از ابن‌سينا و دانشمندى بزرگ‌تر از ابوريحان و نظريه‌پردازى در حوزهٔ بلاغت بزرگ‌تر از جُرجانى وجود نداشته است. عقلانيت و خردگرايى بشرى در آن عصر فراتر از حد عقلانيتِ محمد بن زكريا و ابوريحان بيرونى نبوده است. 📒رستاخيز كلمات #محمدرضا_شفيعى_كدكنى @dorde_dard

تاریخِ کشورتان را با دقّت بخوانید که یکی از دردناک‌ترین و عبرت‌انگیزترین تاریخ‌هاست. در اوّلین فرصتی که به‌دست آوردید با آثار بزرگ ادبیِ آن به‌خصوص چهار شاعر «فردوسی، مولوی، سعدی و حافظ» آشنا شوید، کتابهای آنها را نزد خود داشته باشید و از خواندنشان غافل نشوید؛ خلاصه‌ای از کلّ حکمت و تجربه‌ی بشریّت در این چهار کتاب جمع است. یکی از موهبت‌هایی که ایرانی دارد آن است که می‌تواند این شاهکارهای بی‌بدیل را در زبانِ اصلی بخواند. #محمدعلی_اسلامی_ندوشن @dorde_dard