وقتی #شهید بعد از شهادت، به مادرش که سواد خوندن نوشتن نداره قرآن خوندن کامل یاد میده. ببینید از زبان خود مادر ... @dr_omidi

«ان شاء الله» یعنی معلوم نیست!! یعنی مطمئن نیستم!! یکی می گفت : برای جراحی پیش دکتر رفتم. از او پرسیدم: خب آقای دکتر! آیا بعد از جراحی؛ سلامتی کامل را بدست می آورم؟! دکتر گفت: ایشالا!(ان شاء الله خودمون!) گفتم: آقای دکتر! من اینقدر پول به شما ندادم که ایشالا تحویل من بدید!! من پول دادم که کارم به ایشالا نکشد و حتما خوب بشم!! چیزی بین ماها رسم شده؛ کاری را که معلوم نیست انجام بدهیم و یا از انجام دادن آن توسط دیگران مطمئن نیستیم به پیوستش می گوییم : ان شاء الله! (در همین راستا سیاستمداران زیاد از این کلمه استفاده می کنند مثلا میگن: ان شاء الله اوضاع ارز بهتر میشه!!) بنابر این همیشه برای ما یک سوء تفاهمی ایجاد شده که با شنیدن کلمه ان شاءالله، برایمان دلواپسی ایجاد می شود!! (مثل داستانی که اول نقل کردیم!) زیرا فکر می کنیم «ان شاء الله» یعنی عدم اطمینان خاطر و عدم قطعیت! علتش آن است که فکر میکنیم که یکسری از کارهاست که بدست خودمان حتما صورت خواهد گرفت و ان شاء الله نمی خواهد ولی یکسری کارهاست که معطل خداییم(!!) و معلوم نیست او انجام دهد!!(متاسفانه این شرک عملی ست!) کاربرد ناصحیح تر «ان شاء الله» برای مواردی ست که نمی خواهیم کاری را انجام دهیم ولی« ان شاء الله» را می گوییم تا طرف مقابل را خام کنیم !! می گویند به پیش پیامبر بزرگوار اسلام آمدند و سوالاتی را از ایشان پرسیدند. ایشان فرمود: فردا به شما پاسخ این سوالات را خواهم گفت.(زیرا باید در این زمینه وحی نازل می شد!) پیامبر بزرگوار اسلام با اینکه ذکر طیبه «ان شاء الله» را همیشه قبل از هر وعده ای که می داد و عمل می کرد؛ بکار میبرد ولی اینبار بکار نبرد یعنی نگفت: ان شاء الله فردا جواب را می گویم و فقط گفت: فردا جواب را می گویم! می گویند چهل روز از طرف خدا وحی بر پیامبر نازل نشد واین برای پیامبر از سخت ترین دوران عمر بود! گویی خداوند متعال با این کار می خواست به رسول رحمتش یادآوری کندکه: همیشه و همواره برای کارهایی که در آینده انجام خواهد داد باید لفظ «ان شاء الله» را هم بکار برد! اولین آیه نازل شده نیز در این باره بود: ولاتقولن لشی انی فاعل ذلک غدا – الا ان یشاء الله کهف 23 و 24 یعنی هرگز درباره چیزی مگو که فردا انجام می دهم مگر این که بگویی: ان شاء الله یعنی اگر خدا بخواهد! «فردا سر کار می روم!»«فردا میرویم پارک!»«فردا با فلان آدم قرار ملاقات دارم» هیچ وقت ما ان شاء الله را برای اینکارها که گفتم؛ نمی گوییم! ولی در عوض می گوییم: ایشالا حقوقم بهتر میشه! ایشالا یه کار خوب پیدا میکنم! ایشالا از امتحان فردا نمره پاسی را بگیرم! فلانی مریضه؛ ایشالا خدا شفاش بده!! در واقع تمام مواردی که گفتم اطمینان خاطر نداریم و در عوض تردید و دلشوره داریم!! بنابر این میگوییم : ان شاء الله! در حالیکه بقول قرآن کریم : قل کل من عند الله - نساء 78- بگو همه امورات بدست خداست! البته ان شاءالله واقعی در قلب انسان مومن است حتی اگر بر زبان او جاری نشود و اگر جاری شد نیکویی پس از نیکویی دیگر است! @dr_omidi

✨ امام زمان (ع) در صحرای عرفات‌ (تشرفی از حاج محمد علی فشندی) 🔖 قسمت دوم 🌌 تصمیم گرفتم شب را نخوابم. به همین جهت برای نماز و نافله شب وضویی ساختم و به نماز ایستادم. آن شب در آن بیابان تنهایی، به یاد امام زمان (ع) حال خوشی پیدا کردم. ⛺️ در همین حال صدای پایی شنیدم و به دنبال آن، پرده ی چادر کنار رفت. ✨ آقایی در آستانه خیمه بعد از سلام فرمود: 🔶 «حاج محمّد علی تنها هستی؟» ▫️ عرض کردم: 🔹 بله آقا، تنهایم! ▫️ و ناخودآگاه از جا برخاستم و پتویی را چند لا کرده، زیر پای آقا افکندم. آقا نشست و فرمود: 🔶 «حاج محمّد علی! خوب جایی را برای سکونت کاروان انتخاب کرده‌ای! این‌جا همان جایی است که جدّم حسین بن علی (ع) در روز عرفه خیمه زده بودند!» ▫️ بعد فرمودند: 🔶 «حاج محمّد علی! یک چایی درست کن!» ▫️ عرض کردم: 🔹 «اتّفاقا همه وسایل چای فراهم است جز چای خشک که آن را از «مکّه» نیاورده‌ام.» ▫️ فرمود: 🔶 «شما آب جوش تهیّه کنید، چای خشک آن بر عهده من!» ☕️ آب که جوش آمد، مقداری چای (که در حدود صد گرم بود) به من مرحمت‌ کردند. چای که دم کشید و آماده شد، فنجانی به ایشان تعارف کردم. نوشیدند و فرمودند: 🔶 «شما هم بفرمایید!» ▫️ من هم با اجازه آقا، فنجانی از آن چای نوشیدم که لذّت خوبی برای من داشت. در این‌وقت، دو جوان زیباروی نورانی (در روایت‌های قاضی زاهدی چهار جوان) جلوی چادر آمدند و همان‌جا با احترام ایستادند و به آقا سلامی عرض کردند. آقا از من خواستند که به ایشان چای تعارف کنم. من نیز اطاعت کردم و برایشان چای بردم. آنان چای را نوشیدند. آقا از من خواستند که چای دیگری نزد ایشان ببرم که من نیز دوباره چای برای آن دو جوان بردم. در این‌وقت آقا به آنان فرمود: 🔶 «شما بروید!» ▫️ آنان نیز خداحافظی کرده و رفتند. در این هنگام، آقا نگاهی به من کردند و سه‌بار فرمودند: 🔶 «خوشا به حالت حاج محمّد علی!» ▫️ گریه راه گلویم را بست. عرض کردم: 🔹 از چه جهت؟ ▫️ فرمود: 🔶 «چون امشب کسی برای بیتوته در این بیابان نمی‌آید. امشب شبی است که جدّم امام حسین (ع) در این بیابان آمده است.» ▫️ بعد فرمود: 🔶 «دلت می‌خواهد نماز و دعای مخصوصی را که از جدّم رسیده، بخوانی؟» ▫️ عرضه داشتم: 🔹 بله آقا جان! ▫️ فرمود: 🔶 «برخیز و غسلی به‌جا آور و وضو بگیر!» ▫️ عرض کردم: 🔹 هوا طوری است که نمی‌توانم با آب سرد غسل کنم. ▫️ فرمود: 🔶 «من بیرون می‌روم، تو آب را گرم کن و غسل نما!» ▫️ من هم بدون اینکه متوجّه قضایا باشم و اینکه این آقا کیست، مقداری آب را گرم کردم و غسل و وضویی ساختم. چون از غسل فارغ شدم، آقا به خیمه برگشتند و فرمودند: 🔶 «حالا دو رکعت نماز با این کیفیّت که می‌گویم بخوان: بعد از حمد [در هر رکعت‌] یازده مرتبه سوره توحید را بخوان که این نماز جدّم امام حسین (ع) در این مکان است.» ▫️ و بعد از نماز فرمودند: 🔶 «جدّم، امام حسین (ع) در این بیابان، دعایی خوانده است که من آن را می‌خوانم. تو هم با من بخوان!» ▫️ اطاعت کردم. دعای آقا نزدیک به بیست دقیقه به درازا کشید و در حال دعا، اشک از چشمان مبارکش مانند ناودان فرو می‌ریخت. هر جمله‌ای را که می‌خواند، در ذهن من می‌ماند و من فورا آن را حفظ می‌کردم. دیدم عجب دعای خوبی بود و چه مضامین عالی و بالایی دارد. من با اینکه با کتاب‌های دعا آشنا بودم، امّا تاکنون به چنین دعایی برنخورده بودم. در همین وقت به ذهنم رسید که فردا برای روحانی کاروان مضامین این دعا را بخوانم تا او آنها را یادداشت کند. به محض خطور این فکر در خاطر من، آقا فرمودند: 🔶 «این دعا مخصوص امام (ع) است و در هیچ کتابی نوشته نشده و کسی غیر از امام نمی‌تواند آن را بخواند و از یاد تو نیز می‌رود!» ▫️ با گفتن این سخن، ناگهان تمامی عبارات دعا از ذهن، زبان، خیال و خاطر من محو شد و حتّی کلمه‌ای از آن در ذهن من باقی نماند. (ادامه دارد) @dr_omidi

۰✨ امام زمان (ع) در صحرای عرفات‌ (تشرفی از حاج محمد علی فشندی) 🔖 قسمت سوم ▫️ پس از پایان دعا به آقا عرضه داشتم: 🔹 آقا این توحید من، به نظر شما خوب است؟ من می‌گویم که همه هستی را از درخت و گیاه و زمین و ... خداوند آفریده است. ▫️ فرمودند: 🔶 «خوب است! و بیش از این از شما انتظار نمی‌رود!» ▫️ عرض کردم: 🔹 آیا من حقیقتا دوستدار اهل بیت هستم؟ ▫️ فرمودند: 🔶 «آری! و تا آخر هم خواهید بود. اگر آخر کار شیاطین بخواهند فریب دهند، آل‌ محمّد (ص) به فریاد می‌رسند.» ▫️ پرسیدم: 🔹 آیا امام زمان (ع) در این بیابان تشریف می‌آورند؟ ▫️ فرمودند: 🔶 «امام الآن در چادر نشسته است!» ▫️ من با همه این نشانه‌ها و قرینه‌ها باز متوجّه نشدم. به نظرم رسید منظور این است که امام (ع)، اکنون در چادر مخصوص خود نشسته‌اند. دوباره پرسیدم: 🔹 آیا فردا امام (ع) با حاجیان به عرفات می‌آیند؟ ▫️ فرمودند: 🔶 «آری!» ▫️ عرض کردم: 🔹 کجا می‌روند؟ ▫️ فرمودند: 🔶 «جبل الرّحمه» ▫️ دوباره عرضه داشتم: 🔹 اگر رفقای کاروان بروند، امام (ع) را می‌بینند؟ ▫️ فرمود: 🔶 «می‌بینند امّا نمی‌شناسند!» ▫️ عرض کردم: 🔹 فردا شب امام زمان (ع) به چادر حاجیان هم سر می‌زنند و عنایتی می‌کنند؟ ▫️ فرمود: 🔶 «در چادر شما، آنگاه که روضه عمویم عبّاس (ع) خوانده می‌شود، می‌آید.» ▫️ بعد از این سخنان و پاسخ به این سؤال‌ها، آقا برخاستند تا از خیمه خارج شوند. در این حال رو به من نموده، فرمودند: 🔶 «حاج محمّد علی! شما امسال به نیابت از کسی حج می‌گزارید؟» ▫️ عرض کردم: 🔹 خیر آقا جان! ▫️ فرمودند: 🔶 «می‌شود از طرف پدر من امسال نیابت کنید.» ▫️ عرضه داشتم: 🔹 بله آقا جان! ▫️ در این حال دو اسکناس صد ریالی سعودی به ‏ من مرحمت کردند و فرمودند: 🔶 «این پول را بگیر و حجّ امسالت را به نیابت پدر من انجام بده!» ▫️ پرسیدم: 🔹 آقا نام پدر شما چیست؟ ▫️ فرمودند: 🔶 «حسن!» ▫️ عرض کردم: 🔹 نام خودتان چیست؟ ▫️ فرمود: 🔶 «سیّد مهدی!» ▫️ آقا را تا دم چادر بدرقه کردم. ✨ در این‌وقت، آقا برای معانقه و روبوسی‌ جهت خداحافظی برگشتند و با هم معانقه‌ای کردیم. خوب به یاد دارم که خال طرف راست صورتش را بوسیدم. (ادامه دارد) @dr_omidi

✨ امام زمان (ع) در صحرای عرفات‌ (تشرفی از حاج محمد علی فشندی) 🔖 قسمت چهارم (آخر) ▫️ آقا دوباره مقداری پول خرد دیگر به من مرحمت کردند و فرمودند: 🔶 «این پول‌ها را نیز به همراه داشته باش و برگرد!» ▫️ عرض کردم: 🔹 «آقا جان من شما را کی و کجا ملاقات خواهم کرد؟» ▫️ فرمود: 🔶 «وقتی که حاجیان، نماز مغرب و عشای خود را خواندند و مدّاح کاروان شروع به ذکر مصیبت عمویم قمر بنی هاشم (ع) کرد، من به چادر شما می‌آیم.» ▫️ در این‌وقت آقا از خیمه خارج شد و من دیگر او را ندیدم. هرچه به این‌طرف و آن‌طرف نظر کردم، دیگر کسی را نیافتم. داخل چادر شدم و به فکر فرو رفتم: 🔹 راستی او که بود؟ سیّد مهدی فرزند حسن! از کجا نام مرا می‌دانست؟ چند بار فرمود: «جدّم حسین، عمویم عبّاس.. .» ▫️ قرینه‌ها و نشانه‌ها را یکی پس از دیگری کنار هم نهادم. خیلی منقلب و بی‌تاب شده بودم. فهمیدم که با امام زمان (ع) هم‌سخن بوده‌ام. 👮🏽‍♂ از صدای گریه و ناله من، شرطه سعودی (پلیس عربستان) سراسیمه آمد و گفت: 🔸 «چه شده؟ دزدها آمده‌اند و اثاثیه‌ات را غارت کرده‌اند؟» ▫️ گفتم: 🔹 نه! مشغول مناجات با خدایم. ▫️ او با تعجّب به من نگاه می‌کرد و سرانجام رهایم کرد و رفت. تا صبح به یاد حضرت (ع) گریستم. فردای آن روز، قصّه را برای روحانی کاروان تعریف کردم و او هم برای حاجیان نقل کرد و گفت: 🔸 «ای حجّاج! متوجّه باشید که این کاروان مورد توجّه و عنایت امام زمان (ع) است.» ▫️ همه مطالب را به روحانی کاروان گفتم، جز آنکه فراموش کردم بگویم آقا وعده کرده است که شب، به هنگام ذکر مصیبت عمویش قمر بنی هاشم (ع) به چادر ما می‌آید. 🌌 شب‌هنگام، حاجیان پس از نماز، روضه‌ای گرفتند و مدّاح کاروان هم، گریزی به روضه علمدار کربلا، حضرت قمر بنی هاشم (ع) زد و حالی در چادر بر پا شد. در آن‌وقت، به یاد سخن آقا افتادم. هرچه نگاه کردم، آن حضرت را درون چادر ندیدم. ناراحت شدم و با خود گفتم: 🔹 خدایا! وعده امام (ع) حق است! ✨ در این‌وقت، امام (ع) به خیمه تشریف‌فرما شدند و در میان حاجیان نشستند و در مصیبت عموی خود گریستند. من که آقا را دیدم، خواستم تا عرض ادبی کنم و بوسه‌ای برپای حضرتش بزنم و به مردم بگویم که: 🔹 بیایید و امام زمانتان را ببینید! ▫️ که امام اشارتی کردند و من بی‌اراده و بی‌اختیار بر جای خود ایستادم. روضه که تمام شد، آقا نیز برخاستند و خیمه را ترک کردند و من دیگر حضرت را ندیدم. (۱) ⬅️ مشتاقی و مهجوری، صفحه ی ۳۳۸ (۱). آب حیات، صص ۳۸۹- ۳۹۳. @dr_omidi

این داستان تشرف بهترین داستانی بود که حسابی به دلم نشست. شاید نزدیک بودن زمانی اون دلیل عمده اش باشه @dr_omidi

هر کس به توانِ خویش بانی بشود تا عشقِ به حیدر همگانی بشود آن‌قدر شبانه روز تبلیغ کنیم تا«عید غدیر خم» جهانی بشود! @dr_omidi

زایر علی از حیدر البیاتی را دانلود کنید توی ماشین تون بگذارید توی موکب ها بذارید خصوصا موکب هایی که قهوه میدن یه بال بزرگ بزنید برای پرواز به سوی اربعین @dr_omidi

میگن نوکری برای امیرالمؤمنین خاصه یعنی هرکسی رزقش نمیشه و مثل امام حسین علیه السلام به همه نمیرسه برنامه امروز نوش جان همه تشکل ها، هیئت ها، سازمان ها، بانک ها، مدارس، مساجد، روستا ها، اقشار و خانواده ها که هزینه کردند، وقت گذاشتند، خسته شدند، خرج کردند، هماهنگی کردند، مراقبت کردند، نظم دادند، خنداندند، سیر کردند، سیراب کردند، شاد کردند، به روی مردم لبخند زدند و همه کسانی که در این جشن کاری کردند. و افسوس بخورند، افسوسی به اندازه یک عمر، اونها که کلاس گذاشتند، سیاسی بازی درآوردند، خیال کردند مردم توجهی به برنامه نمیکنند، از زیرزمین و لاک خودشون در نیومدن و در این برنامه شرکت نکردند و اثبات کردند که فقط عزا بلدند. بدونن که رزق حداقل کار را هم در این برنامه نداشتند. دم بچه های جهادی سازمان تبلیغات استان گرم که این یکی دو ماه خواب و خوراک نداشتند، طعنه ها شنیدند، و برنامه را عالی برگزار کردند. حالا کفتار ها حمله کردند برای جمع کردن غنائم های گزارشی!! در آخر، کار اگر مردمی باشه، ما به امام زمان میرسیم. سلام امام زمان ❤، عیدتون مبارک @dr_omidi

موکب خانوادگی ما در جشن بزرگ میهمانی عید #غدیر در شهرکرد انواع شربت ها، بیسکویت، شکلات، شیرینی، جوایز، بادکنک، یخمک، لواشک، دوغ، آش رشته، سر بند، میوه زرد آلو و سیب و در آخر شب آب خنک که شدیداً استقبال کردند مردم نوش جان ارادتمندان امیرالمؤمنین علی علیه السلام ❤ @dr_omidi

هفتمین قسمت برنامه حباب در این برنامه درباره چرایی ایجاد شبکه های اجتماعی توسط چین با سیاست های انقباضی کومونیستی و لجبازی امریکایی ها با آن گفتم. این قسمت، چهارشنبه 14 تیر از سیمای جهانبین پخش شده است! @dr_omidi

🚀 اولین نقاشی هوش مصنوعی خودتو بساز! 1️⃣ وارد سایت ScribbleDiffusion شوید. 2️⃣ یک نقاشی ساده با خط خطی کردن بکشید... 3️⃣ صحنه را مختصر توصیف و نتیجه را ببینید! @dr_omidi