‌

So tell me you'll come home..

تو هر حالتی، خورشید و ماه بودن‌شون رو حفظ می‌کنن.

«خونه، واژه‌ی خیلی غریبه‌ای شده.»

من واقعا نمی‌خوام بدون اینکه برای آخرین بار ببینمت و بغلت کنم، مرده باشم.

من کی هستم بدون اسکیز، خانوادم، رنگ سبز، آسمون و ستاره‌ها، لبخندهای برعکس، بوی وانیل، مداد چشم سیاه، خط لب قهوه‌ای، گربه‌های سیاه، تیست موسیقیم، خیال بافی، نوشتن، موکا، نمایشگاه‌های هنری و فرانسه، پیتزا، میکاپ‌های اسموکی، ریاضی و فیزیک، نقاشی‌های هیونجین، بستنی، احساساتم، بالم لب شاتوتی، لباسای سبز رنگ، افسانه‌ها، دوستام، کتاب‌هام، گل‌ها، شمع، بارون، نامه‌های عطردار، عسلِ خواننده، حفظ کردن جزئیات.

خیلی دلم می‌خواست بگم من کی هستم بدون کاراته، مسابقات و مدال‌هام، جای زخم کیسه بوکس روی دست‌هام، اما یادم افتاد خیلی وقته بخشی از من نیستن.