eitaa logo
انقلابی بمانیم ثامن الائمه
10.6هزار دنبال‌کننده
18.5هزار عکس
1.8هزار ویدیو
3هزار فایل
ارتباط باما ۰۹۱۵۳۰۳۳۶۷۸ https://eitaa.com/joinchat/3854106624Cf45f39fbd0 🚨 گروه اندیشه ورزان خراسان رضوی وابسته به ڪانال نخبگانی انقلابے بمانیم ثامن‌الائمه(👇) 🆔 eitaa.com/joinchat/1422655548C96e48cff85
مشاهده در ایتا
دانلود
🔰تنگه هرمز به بن‌بست ترامپ تبدیل شده است   گیوم آنسل، فرمانده سابق ارتش فرانسه و تحلیلگر مسائل نظامی، با اشاره به تحولات تنگه هرمز، وضعیت کنونی این آبراه از نظر نظامی برای آمریکا را «فاجعه» توصیف کرد و گفت این کشور با وجود برخورداری از قدرتمندترین ارتش جهان، در برابر پهپادها با ناتوانی مواجه است. آنسل گفت که درباره تنگه هرمز باید دو بُعد نظامی و دیپلماتیک را از یکدیگر تفکیک کرد و درباره امکان ایجاد مسیر امن و اسکورت‌شده برای عبور کشتی‌ها توسط آمریکا با کمک کشورهای اروپایی تصریح کرد: «پاسخ کاملاً روشن است: نه. چون امروز هیچ‌کس نمی‌داند چگونه می‌توان به شکل مؤثر در برابر پهپادها دفاع کرد.» این افسر سابق فرانسوی افزود: «این پهپادها هستند، نه مین‌ها، که مانع استفاده از بخش جنوبی تنگه هرمز شده‌اند» و باعث شده‌اند شرکت‌های کشتیرانی حاضر نباشند خطر عبور از این منطقه را بپذیرند. او با اشاره به ارزش بالای نفتکش‌های بزرگ گفت: «وقتی صحبت از یک ابرنفتکش ۱۰۰ میلیون دلاری است، هیچ شرکتی نمی‌خواهد ریسک کند که دو پهپاد به آن اصابت کنند و کشتی غرق شود.» آنسل در ادامه تأکید کرد: «از نظر نظامی، این یک فاجعه است، زیرا نشان‌دهنده ناتوانی آمریکا است؛ کشوری که با وجود در اختیار داشتن قدرتمندترین ارتش جهان، با چنین وضعیتی مواجه شده است.» این تحلیلگر فرانسوی در ادامه با اشاره به بُعد دیپلماتیک مسئله، گفت ایران به‌خوبی متوجه شده که اهرم قدرتمندی در برابر آمریکا در اختیار دارد و در پاسخ به این پرسش که ترامپ برای حل این مسئله از چه کسی کمک می‌خواهد، گفت: «از دوستش، ولادیمیر پوتین؛ آن هم در شرایطی که خود پوتین تحت فشار شدیدی قرار دارد تا درباره جنگ با اوکراین مذاکره کند.» او در پایان با استفاده از تعبیری کنایه‌آمیز درباره تنگه هرمز گفت: «برای او، این تنگه، تنگه ترامپ نیست، بلکه بن‌بست ترامپ است.» @e_beman
    ▼ اخبار  کوتاه   📍 سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، در دیدار با رئیس مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «تجاوز نظامی آمریکایی-اسرائیلی که ۹ اسفند شروع شد و تا امروز به اشکال مختلف از جمله محاصره دریایی و تحریم ادامه یافته، هیچ منطقی جز زورگویی و قلدری ندارد و وضعیت ناامنی موجود در تنگه هرمز نیز نتیجه همین اقدامات تجاوزکارانه است.» وی افزود: «احیای اعتماد به سازمان ملل بیش از همه مستلزم توقف نقض‌های فاحش اصول بنیادین منشور، جلوگیری از استفاده ابزاری از شورای امنیت و خاتمه دادن به بی‌کیفرمانی عاملان جنایات بین‌المللی است.» عراقچی تصریح کرد: «تجاوز نظامی آمریکایی-اسرائیلی در حین مذاکرات هسته‌ای شروع شد و هیچ منطقی جز زورگویی ندارد.»   📍خلیل الحیه، رئیس دفتر سیاسی حماس، گفت: «محمود عباس از حضور در سازمان ملل منع می‌شود، در حالی که باید نتانیاهو از این امکان منع می‌شد.» وی تأکید کرد حماس آماده نشستن با محمود عباس برای تدوین برنامه ملی و ایجاد وحدت واقعی است. الحیه افزود: «حماس نمی‌پذیرد خون فلسطینیان به سوختی برای انتخابات رژیم صهیونی تبدیل شود.» وی تصریح کرد: «رژیم صهیونی به دنبال کوچاندن مردم فلسطین است، اما فلسطینیان با طرح‌های کوچ اجباری مقابله خواهند کرد.»   📍نهاد مدیریت آبراه خلیج فارس در پیامی هشدار داد برخی چارتررها شناورها را مجبور به تردد از مسیرهای نامعتبر می‌کنند. در این پیام آمده است: «این کار علاوه بر ایجاد احتمال وقوع خسارت‌های مالی و جانی برای شناور، مالک، کاپیتان و خدمه، عبور آتی آن شناور از تنگه هرمز را نیز با محدودیت جدی مواجه می‌کند.» این نهاد از مالکان کشتی خواست نسبت به این اقدامات غیرقانونی دقت لازم را داشته باشند و تأکید کرد در صورت احراز تخلف، شرکت‌های چارترر به لیست عدم سازگاری اضافه شده و عبور کلیه شناورهای مربوط به آنها از تنگه هرمز با محدودیت مواجه خواهد شد.   📍ارتش رژیم صهیونی در ادامه تجاوزات خود، چندین نقطه در جنوب لبنان را آماج حملات قرار داد. منابع لبنانی گزارش دادند ارتش این رژیم منطقه وادی زبقین را با توپخانه هدف قرار داد و نظامیان اشغالگر با سلاح‌های تیربار به سمت شهرک بیت‌یاحون تیراندازی کردند. همزمان جنگنده‌های رژیم صهیونی در سه نوبت شهرک النبطیه الفوقا و اطراف شهرک کفرتبنیت را بمباران کردند. شب گذشته نیز جنگنده‌های این رژیم اطراف منطقه «سجد» و «جبل الرفیع» در اقلیم التفاح را هدف قرار دادند.   📍عبدالفتاح البرهان، فرمانده ارتش سودان، در واکنش به عدم صدور روادید از سوی آمریکا برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل گفت: «ما از هیچ کشوری روادید نمی‌خواهیم و از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیریم.» وی تأکید کرد: «سودان در برابر فشار و باج‌خواهی خارجی تسلیم نمی‌شود و حاضر نیست در برابر هیچ طرفی امتیاز بدهد یا سر فرود آورد.» @e_beman
حرف روز 🔰شاه خیلی لخت است ✍ یعقوب ربیعی     بسته شدن تنگه هرمز یک شوک اولیه داشت و اثراتش از همین الان مشخص شده است. در شرایط فعلی گازوئیل به حدود ۶.۵۳ دلار رسیده و وضعیت را برای جامعه از یک سو و برای انتخابات جمهوری‌خواهان از سوی دیگر بغرنج کرده است. به قیل و قال و الدروم بلدروم ترامپ در سازمان ملل توجه نکنیم و بحران را فراتر از این موضوعات ببینیم. موضوع چیست؟   موضوع این است که هم‌زمان با بسته شدن تنگه هرمز اتفاقات دیگری هم در حال رخ دادن است. هم‌زمان، آژانس بین‌المللی انرژی هشدار داده شبکه پالایش جهانی تا مرز ظرفیت کشیده شده و حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسیه می‌تواند طی ۱۸ ماه حدود ۳۰ درصد از ظرفیت پالایشی این کشور را کاهش دهد. تمدید ممنوعیت صادرات دیزل روسیه و احتمال محدودیت صادرات دیزل آمریکا نیز می‌تواند عرضه جهانی را تنگ‌تر کند.   این را به فاکتور دیگری در منطقه غرب آسیا اضافه کنیم. حالا یمنی‌ها آرام‌آرام پیشروی می‌کنند و تلاش دارند با شعار «الحصار بالحصار و التصعید بالتصعید» سعودی را سر جای خودشان بنشانند. امروز یک عطسه یمنی‌ها بر قیمت گازوئیل در کالیفرنیا و نیویورک تأثیر می‌گذارد. حالا می‌توان گفت که چرا پادشاه که همان آمریکا و ترامپ است لخت‌تر از آن چیزی است که در سازمان ملل دیدیم.   تحولات جنگ اخیر که رخ داد، ترامپ وعده داد که جهان را در سوخت آمریکایی غرق خواهد کرد، ولی حالا موضوع دیگری اتفاق افتاده است. برخلاف نظر ترامپ، حالا علاوه بر این که تنگه به نفع او کار نمی‌کند، او تهدید کرده است که صادرات گازوئیل را هم به کشورهای دیگر خواهد بست. توجه داشته باشیم که آمریکا روزانه ۵.۳ میلیون بشکه سوخت تقطیری تولید و ۱.۵ میلیون بشکه گازوئیل صادر می‌کند؛ نزدیک به ۲۰ درصد تجارت دریایی گازوئیل جهان.   هرچند این تصمیم برای آن است که فضای داخلی را آرام و جمهوری‌خواهان را در انتخابات موفق کند، ولی کارشناسان انرژی می‌گویند که این اقدام تنش‌ها بین آمریکا و اروپا را تشدید می‌کند و در عین حال اعتبار آمریکا را به عنوان یک شریک تجاری به خطر می‌اندازد. نگارنده منکر وضعیت فعلی دلار و شرایط داخلی نیست، ولی در جنگ تاب‌آوری با یک غول بی‌شاخ و دم مانند ترامپ، حالا ایران نشان داده است که بازی فقط آن گونه که آمریکا می‌خواهد رقم نمی‌خورد؛ بلکه روز به روز عرصه نه فقط بر آمریکایی‌ها تنگ‌تر می‌شود، بلکه کل جهان این درد را حس می‌کند و از آن زجر می‌کشد. مسئله این است که شاه برای آنچه در حال رخ دادن است هیچ ایده‌ای ندارد و بیشتر از آنچه فکر می‌کردیم لخت و دست خالی است. @e_beman
گزارش روز 🔰آیزنکوت؛ همان نتانیاهو با نقاب دیپلماسی! ✍ عبدالحسین آزاد         با نزدیک شدن به پنجم آبان و برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی در سرزمین‌های اشغالی، صحنه سیاسی این رژیم در وضعیتی از تعلیق و بلاتکلیفی فرو رفته است. نظرسنجی‌ها از شکل‌گیری یک تعادل شکننده خبر می‌دهند و هیچ‌یک از دو قطب اصلی توان کسب ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل کابینه را ندارند. بیش از هفت میلیون رای‌دهنده قرار است پای صندوق‌ها بروند و ۱۲۰ نماینده کنست را برگزینند، اما داده‌های میدانی تصویری از یک بن‌بست تمام‌عیار ترسیم می‌کنند. ائتلاف حاکم به رهبری بنیامین نتانیاهو به همراه احزاب تندرویی مانند بن‌گویر و اسموتریچ بین ۵۰ تا ۵۴ کرسی به دست می‌آورد و در خوش‌بینانه‌ترین حالت به مرز ۵۸ تا ۶۰ کرسی می‌رسد، اما از کسب اکثریت مطلق ناتوان است. در سوی دیگر، اردوگاه مخالف به رهبری گادی آیزنکوت، فرمانده پیشین ستاد ارتش، با پیش‌بینی ۵۲ تا ۵۶ کرسی، بدون اتکا به احزاب عربی شانسی برای عبور از حدنصاب ۶۱ کرسی ندارد و همین امر، تشکیل کابینه آینده را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.   چهار مسیر احتمالی پیش روی این رژیم قرار دارد که هیچ‌کدام گشایشی در بحران ایجاد نمی‌کند. نخست، بازگشت مجدد نتانیاهو به قدرت با احتمالی متوسط رو به بالا. او کارزار پیش رو را نبردی برای بقای فردی و آخرین فرصت جریان راست افراطی برای بازآرایی ساختار سیاسی می‌داند و بر ترفند دیرینه خود یعنی وسوسه نمایندگان مخالف و شکاف‌انداختن در احزاب رقیب تکیه خواهد کرد، همان‌گونه که پیش‌تر فراکسیون‌های باراک، گانتس و بنت را متلاشی کرد. دوم، مأمور شدن آیزنکوت برای تشکیل کابینه با احتمالی برابر با گزینه نخست. او با تکیه بر نارضایتی عمومی از نتانیاهو و فضای سرد بین‌المللی علیه او پیش می‌رود، اما در ائتلاف‌سازی با موانع سنگینی روبه‌رو می‌شود، زیرا متحدانی چون لیبرمن حاضر به پذیرش آرای احزاب عربی نیستند و اختلافات شدیدی با بنت بر سر رهبری جناح میانه وجود دارد. دولتی که از این مسیر شکل بگیرد، بسیار متزلزل و ناتوان در برابر اپوزیسیون خواهد بود. سوم، طرح اسحاق هرتزوگ، رئیس این رژیم، که شانس آن ضعیف تا متوسط برآورد می‌شود. او که از آسیب‌های سنگین دولت تندرو بر وجهه بین‌المللی تل‌آویو به تنگ آمده، وعده داده مأموریت تشکیل کابینه را به چهره‌ای با بیشترین شانس ثبات بسپارد و حتی مذاکرات را علنی کند، اما پافشاری نتانیاهو بر ریاست ابتدایی در دولت‌های چرخشی و امتناع قاطع مخالفان از شراکت با او، این ایده را ناکام می‌گذارد. چهارم، ورود مجدد به چرخه انتخابات زودهنگام که برای نتانیاهو یک سپر دفاعی امن است. طبق قانون، رایزنی‌ها تا پنج ماه قابل تمدید است و پس از آن پارلمان منحل می‌شود. این مسیر او را تا دور بعدی در جایگاه نخست‌وزیر موقت نگه می‌دارد و از محاکمه در پرونده‌های فساد و پاسخگویی در تحقیقات جنگ مصون می‌سازد.   نکته حائز اهمیت آن است که هر دو رقیب اصلی بر سر اهداف نهایی این رژیم در جنگ‌های منطقه‌ای علیه ایران، لبنان و سوریه و رد قطعی تشکیل کشور مستقل فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷ اشتراک نظر دارند و هر دو برخاسته از جامعه‌ای هستند که به شدت به سمت افراط‌گرایی مذهبی و قومی متمایل شده است. تفاوت تنها در روش‌هاست؛ نتانیاهو به قدرت عریان و نمایش‌های پرطمطراق گرایش دارد، در حالی که آیزنکوت تلاش خواهد کرد ابزار نظامی را با پوشش دیپلماسی تلفیق کند تا مناسبات لرزان با واشنگتن و اروپا را بهبود بخشد. او در قبال ایران کاملاً با راهبرد آمریکا هماهنگ خواهد بود. بنابراین با کنار رفتن نتانیاهو، جریان‌های منطقه به زودی درمی‌یابند که آیزنکوت چیزی جز همان نتانیاهو با نقاب دیپلماتیک نرم نیست و تغییر چهره‌ها، تغییری در ماهیت خصومت این رژیم با ملت‌های منطقه ایجاد نخواهد کرد. @e_beman