eitaa logo
انقلابی بمانیم ثامن الائمه
10.6هزار دنبال‌کننده
18.5هزار عکس
1.8هزار ویدیو
3هزار فایل
ارتباط باما ۰۹۱۵۳۰۳۳۶۷۸ https://eitaa.com/joinchat/3854106624Cf45f39fbd0 🚨 گروه اندیشه ورزان خراسان رضوی وابسته به ڪانال نخبگانی انقلابے بمانیم ثامن‌الائمه(👇) 🆔 eitaa.com/joinchat/1422655548C96e48cff85
مشاهده در ایتا
دانلود
گزارش روز 🔰آیزنکوت؛ همان نتانیاهو با نقاب دیپلماسی! ✍ عبدالحسین آزاد         با نزدیک شدن به پنجم آبان و برگزاری انتخابات زودهنگام پارلمانی در سرزمین‌های اشغالی، صحنه سیاسی این رژیم در وضعیتی از تعلیق و بلاتکلیفی فرو رفته است. نظرسنجی‌ها از شکل‌گیری یک تعادل شکننده خبر می‌دهند و هیچ‌یک از دو قطب اصلی توان کسب ۶۱ کرسی لازم برای تشکیل کابینه را ندارند. بیش از هفت میلیون رای‌دهنده قرار است پای صندوق‌ها بروند و ۱۲۰ نماینده کنست را برگزینند، اما داده‌های میدانی تصویری از یک بن‌بست تمام‌عیار ترسیم می‌کنند. ائتلاف حاکم به رهبری بنیامین نتانیاهو به همراه احزاب تندرویی مانند بن‌گویر و اسموتریچ بین ۵۰ تا ۵۴ کرسی به دست می‌آورد و در خوش‌بینانه‌ترین حالت به مرز ۵۸ تا ۶۰ کرسی می‌رسد، اما از کسب اکثریت مطلق ناتوان است. در سوی دیگر، اردوگاه مخالف به رهبری گادی آیزنکوت، فرمانده پیشین ستاد ارتش، با پیش‌بینی ۵۲ تا ۵۶ کرسی، بدون اتکا به احزاب عربی شانسی برای عبور از حدنصاب ۶۱ کرسی ندارد و همین امر، تشکیل کابینه آینده را در هاله‌ای از ابهام فرو برده است.   چهار مسیر احتمالی پیش روی این رژیم قرار دارد که هیچ‌کدام گشایشی در بحران ایجاد نمی‌کند. نخست، بازگشت مجدد نتانیاهو به قدرت با احتمالی متوسط رو به بالا. او کارزار پیش رو را نبردی برای بقای فردی و آخرین فرصت جریان راست افراطی برای بازآرایی ساختار سیاسی می‌داند و بر ترفند دیرینه خود یعنی وسوسه نمایندگان مخالف و شکاف‌انداختن در احزاب رقیب تکیه خواهد کرد، همان‌گونه که پیش‌تر فراکسیون‌های باراک، گانتس و بنت را متلاشی کرد. دوم، مأمور شدن آیزنکوت برای تشکیل کابینه با احتمالی برابر با گزینه نخست. او با تکیه بر نارضایتی عمومی از نتانیاهو و فضای سرد بین‌المللی علیه او پیش می‌رود، اما در ائتلاف‌سازی با موانع سنگینی روبه‌رو می‌شود، زیرا متحدانی چون لیبرمن حاضر به پذیرش آرای احزاب عربی نیستند و اختلافات شدیدی با بنت بر سر رهبری جناح میانه وجود دارد. دولتی که از این مسیر شکل بگیرد، بسیار متزلزل و ناتوان در برابر اپوزیسیون خواهد بود. سوم، طرح اسحاق هرتزوگ، رئیس این رژیم، که شانس آن ضعیف تا متوسط برآورد می‌شود. او که از آسیب‌های سنگین دولت تندرو بر وجهه بین‌المللی تل‌آویو به تنگ آمده، وعده داده مأموریت تشکیل کابینه را به چهره‌ای با بیشترین شانس ثبات بسپارد و حتی مذاکرات را علنی کند، اما پافشاری نتانیاهو بر ریاست ابتدایی در دولت‌های چرخشی و امتناع قاطع مخالفان از شراکت با او، این ایده را ناکام می‌گذارد. چهارم، ورود مجدد به چرخه انتخابات زودهنگام که برای نتانیاهو یک سپر دفاعی امن است. طبق قانون، رایزنی‌ها تا پنج ماه قابل تمدید است و پس از آن پارلمان منحل می‌شود. این مسیر او را تا دور بعدی در جایگاه نخست‌وزیر موقت نگه می‌دارد و از محاکمه در پرونده‌های فساد و پاسخگویی در تحقیقات جنگ مصون می‌سازد.   نکته حائز اهمیت آن است که هر دو رقیب اصلی بر سر اهداف نهایی این رژیم در جنگ‌های منطقه‌ای علیه ایران، لبنان و سوریه و رد قطعی تشکیل کشور مستقل فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷ اشتراک نظر دارند و هر دو برخاسته از جامعه‌ای هستند که به شدت به سمت افراط‌گرایی مذهبی و قومی متمایل شده است. تفاوت تنها در روش‌هاست؛ نتانیاهو به قدرت عریان و نمایش‌های پرطمطراق گرایش دارد، در حالی که آیزنکوت تلاش خواهد کرد ابزار نظامی را با پوشش دیپلماسی تلفیق کند تا مناسبات لرزان با واشنگتن و اروپا را بهبود بخشد. او در قبال ایران کاملاً با راهبرد آمریکا هماهنگ خواهد بود. بنابراین با کنار رفتن نتانیاهو، جریان‌های منطقه به زودی درمی‌یابند که آیزنکوت چیزی جز همان نتانیاهو با نقاب دیپلماتیک نرم نیست و تغییر چهره‌ها، تغییری در ماهیت خصومت این رژیم با ملت‌های منطقه ایجاد نخواهد کرد. @e_beman
🚢 پشت پرده زیردریایی آمریکایی 🖋 یعقوب ربیعی 🚢 امروز یک زهپاد آمریکایی توسط نیروی دریایی سپاه شکار شد؛ ولی این زیردریایی اینجا چه می کند. با هم مرور کنیم: 🚢آمریکایی ها از سال ۲۰۱۴ تمایل داشته اند که امنیت را در منطقه برون سپاری کنند و نیروهای شان را کمتر کنند. به همین خاطر یگانی ایجاد کردند با عنوان TF 59. 🚢 عبارت TF 59 مخفف Task Force 59 یگان عملیاتی ۵۹ نیروی دریایی آمریکا یکی از یگان‌های جدید نیروی دریایی در منطقه است. کار این یگان کار بر روی ابزارهای زیر است: 👈 پهپاد، 👈 زهپاد (زیردریایی هدایت پذیر از راه دور)، 👈 شهپاد (شناور هدایت پذیر از راه دور)، 🚢 الان که آمریکایی ها در خلیج فارس حضور ندارند مهم ترین ابزارشان همین پهپاد، زهپاد و شهپاد است. کارکرد این ابزارها جمع آوری داده است. در این الگو، یک شناور یا پهپاد می‌تواند: شناسایی کند → هدف را پیدا کند → اطلاعات را منتقل کند → اطلاعات توسط شبکه پردازش شود → و در صورت تصمیم فرماندهی، اقدام عملیاتی انجام شود. 👌 حرکت امروز نیروی دریایی از دو جهت قابل توجه است: ✅ اولاً ما ابزارهایی دست پیدا می کنیم که هایتک و لبه تکنولوژی روز دنیاست، ✅ کارکرد دوم اعمال اقتدار در خلیج فارس است. @e_beman
🔴 ۵ نکته درباره حکم شیخ حمید رسایی 🖋 یعقوب ربیعی ✅ نکته اول: علت حکم رسایی که امروز خبرساز شد انتشار مطلبی با تیتر «دستکاری قالیباف در اسناد مجلس» در صفحه اول هفته‌نامه ۹ دی (که رسایی مدیرمسئول آن بود) هست می باشد. دادگاه این را مصداق نشر اکاذیب با قصد اضرار به غیر و تشویش اذهان عمومی دانسته است (ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی). ✅ نکته دوم: در این موارد مبنا این است که انتشار دهنده باید عذرخواهی کند و در همان نشریه تکذیبیه بدهد . رسایی از حکم عذرخواهی و انتشار تکذیبیه امتناع کرده است. اینکه رسایی از عذرخواهی و تکذیبیه _ که می توانست در یک شماره نشریه چند نسخه ای انجام شود _ امتناع کرده است خودش داستان قابل تاملی است. ✅ نکته سوم: ما در مباحث اعتقادی مان می گوییم «اَلْحَقُّ لاَ يُعْرَفُ بِالرِّجَالِ». نباید مبنای ما این باشد که اگر حسین فریدون، مهدی جهانگیری و ... محکوم شدند خوشحال شویم و بَهبَه و چَهچَه کنیم ولی برای هم طیفی امان ناراحت شویم. ✅ نکته چهارم: البته جامعه حق دارد علل تعویق یا بعضاً مسامحه هایی که هست (مانند پرونده کرسنت) را هم بشنود و مطالبه کند. شاید یک علت هم عدم شفافیت ها و نبود اطلاع رسانی های به موقع است که کار را بدین جا می رساند. البته این حق بدین معنا نیست که در نقاط قوت ها هم به قوه قضاییه بتازیم. ✅ نکته پنجم: امروز قوه قضاییه با آقای زیباکلام و فلاحت پیشه نیز برخورد کرد و رسانه ای شد. پیام رهبری در هفتم تیرماه امسال یک رسالت بر دوش قوه قضاییه گذاشت بنظرم باید اجازه داد این رسالت به درستی انجام شود و جلوی جنجال های بی مورد را گرفت. 🤔 سئوالی که در ذهنم هست این است که چرا به حکم زیباکلام و فلاحت پیشه ضریب داده نشد ولی به حکم رسایی ضریب داد شد؟ . @e_beman
🔰پنهان‌کاری دوباره پنتاگون   شبکه «ان‌بی‌سی نیوز» به نقل از سه مقام آمریکایی گزارش داد که دو هفته پیش، در جریان حمله یک موشک کروز ایرانی به یک کشتی حامل نظامیان آمریکایی در تنگه هرمز، هشت تفنگدار دریایی ایالات متحده زخمی شدند. بر اساس این گزارش، موشک ایرانی کشتی حامل تفنگداران دریایی آمریکا را هدف قرار داده است. به ادعای این مقامات، جراحات این نظامیان شدید نبوده، اما برخی از آنها دچار استنشاق دود و علائمی مشابه ضربه مغزی شده‌اند. بر اساس این گزارش، این تفنگداران در زمان حمله در حال فعالیت روی کشتی بودند و مقام‌های آمریکایی اعلام کرده‌اند که بروز آسیب‌های مغزی ناشی از ضربه در برخی از آنها در دست بررسی است. وزارت جنگ آمریکا اخیراً شمار مجروحان خود در جنگ با ایران را بی‌سروصدا افزایش داده بود و روزنامه واشنگتن پست گزارش داد که آمار رسمی پنتاگون از شمار نظامیان مجروح در جریان جنگ علیه ایران، ۳۷ نفر افزایش یافته است. بر اساس داده‌های این پایگاه، تا روز چهارشنبه مجموع شمار نظامیان مجروح آمریکایی در جریان جنگ علیه ایران به ۸۶۱ نفر رسیده است. پیش از این، آمار نیروهای کشته و زخمی در دسته «عملیات خشم حماسی» قرار می‌گرفتند. @e_beman
🔰مدیریت هوشمند هرمز، ایران را قدرتمندتر می‌کند   سید یحیی رحیم صفوی، فرمانده اسبق کل سپاه، گفت که ایران با حمله به پایگاه العدید آمریکا در قطر، ۲۰۰ میلیارد دلار خسارت به این پایگاه وارد کرده است و اگر بخواهند آنجا را بازسازی کنند، سه تا پنج سال طول می‌کشد. وی با اشاره به اینکه فقط ۲۵۰ سال از استقلال آمریکا می‌گذرد اما ایران دارای ۲۵۰۰ سال سابقه تمدنی است، گفت: «رئیس‌جمهور بی‌خرد آمریکا اگر از سابقه ایران اطلاع داشت، هرگز به کشور ما حمله نمی‌کرد.» صفوی با اشاره به سه حماسه کارکنان وزارت نفت گفت که در اعتصابات سال ۵۷ شیرهای نفت به فرمان امام بسته شد، در شکست حصر آبادان پالایشگاه حفظ شد و در جنگ تحمیلی اخیر نیز کارکنان نفت با وجود موشک‌باران جریان انرژی را حفظ کردند. وی با اشاره به اینکه منابع نفت خلیج فارس ۳۵ درصد از منابع دنیا را تشکیل می‌دهد، گفت: «مدیریت هوشمند تنگه هرمز، ایران را قدرتمندتر می‌کند» و افزود که مجموع ذخایر نفت و گاز ایران را می‌توان اولین دارنده ذخایر جهان دانست. فرمانده اسبق سپاه تصریح کرد: «قبل از جنگ اخیر روزانه ۱۲۰ تا ۲۰۰ فروند کشتی از خلیج فارس عبور می‌کردند، الان روزانه به چهار تا شش فروند بیشتر نمی‌رسد» و خط لوله‌ای که در عربستان به بندر ینبع نفت منتقل می‌کرد، در حمله رزمندگان یمن از بین رفت. وی با تأکید بر اینکه اهرم اصلی پیروزی ایران موقعیت ژئوپولیتیکی و مدیریت تنگه هرمز است، گفت که هزینه بسته بودن هرمز برای جهان بسیار بالاتر از هزینه سلاح اتمی است و آمریکا در دوراهی پرداخت هزینه بالاتر یا توافق با ایران قرار گرفته است. صفوی در پایان از مردم خواست با توجه به شرایط جنگی در مصرف حامل‌های انرژی صرفه‌جویی کنند و تأکید کرد که فروش نفت از هر مسیری باید ادامه یابد. @e_beman
🔰سوئیسی‌ها از بی‌طرفی پشیمان شدند!   رأی‌دهندگان سوئیسی روز گذشته با اکثریتی قاطع طرح تعریف سخت‌گیرانه‌تر «بی‌طرفی» در قانون اساسی این کشور را رد کردند؛ طرحی که در صورت تصویب، سوئیس را از همکاری‌های نظامی با ناتو محدود و از اعمال تحریم علیه کشورهای درگیر جنگ، از جمله روسیه، منع می‌کرد. بر اساس نتایج نهایی اعلام‌شده از سوی اداره فدرال آمار سوئیس، حدود ۷۰ درصد رأی‌دهندگان و تمام کانتون‌ها با این طرح مخالفت کردند. به گزارش گاردین، این طرح که از سوی حزب راست‌گرای «مردم سوئیس» (SVP) حمایت می‌شد، خواستار درج اصل «بی‌طرفی دائمی و مسلحانه» در قانون اساسی و ممنوعیت پیوستن سوئیس به ائتلاف‌های نظامی یا اعمال تحریم علیه کشورهای درگیر جنگ بود؛ مگر آنکه چنین اقدامی از سوی سازمان ملل متحد مجاز شده باشد. بی‌طرفی سوئیس که ریشه‌های آن به پایان جنگ‌های ناپلئونی بازمی‌گردد، در سال ۱۸۱۵ به‌طور رسمی به رسمیت شناخته شد، با این حال پس از آغاز جنگ اوکراین در سال ۲۰۲۲، دولت برن بسیاری از تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه روسیه را پذیرفت؛ اقدامی که منتقدان آن را نشانه فاصله گرفتن سوئیس از سنت تاریخی بی‌طرفی این کشور می‌دانند. دولت سوئیس و اکثر احزاب سیاسی با طرح جدید مخالفت کرده و هشدار داده بودند که تصویب آن می‌تواند توانایی کشور برای همکاری در حوزه امنیت بین‌المللی را محدود کند. سوئیس عضو ناتو نیست، اما حدود ۳۰ سال است با این ائتلاف همکاری دارد و مخالفان طرح پس از اعلام نتایج گفتند رأی‌دهندگان با رد آن، با رویکرد کنونی دولت در قبال مفهوم بی‌طرفی موافقت کرده‌اند. @e_beman
🔰افشای مسئولیت نتانیاهو در شکست هفت اکتبر   آوی ایساخاروف، تحلیلگر و کارشناس صهیونیست امور منطقه، در یادداشتی در روزنامه صهیونی «یدیعوت آحارونوت» با بیان اینکه «چیزی در پادشاهی نتانیاهو فاسد شده» از دوران نخست‌وزیری بنیامین نتانیاهو به‌عنوان پادشاهی متعفن یاد کرد و تأکید کرد که نتانیاهو همچنان با تشکیل کمیته حقیقت‌یاب درباره عملیات طوفان‌الاقصی مخالفت می‌کند. وی نوشت که رسانه‌های صهیونیست و خارجی به تدریج جزئیات بیشتری درباره مسئولیت نتانیاهو در شکست هفت اکتبر فاش می‌کنند؛ آن هم در حالی که حامیان و طرفداران او مشغول حمله به مخالفانش، از جمله گادی آیزنکوت، رئیس سابق ستاد کل ارتش هستند. ایساخاروف معتقد است حجم انبوه حقایق و گزارش‌ها، دلایل مخالفت شدید نتانیاهو با تشکیل یک کمیته تحقیق رسمی و مستقل را روشن کرده است و به گزارش‌هایی اشاره کرد که از هشدارهای مصر و امارات متحده عربی درباره احتمال یک حمله بزرگ از نوار غزه سخن می‌گفتند. وی به گزارش «نیویورک تایمز» درباره هشدار امارات که مستقیماً به نتانیاهو منتقل شده بود و همچنین گزارش مجله «آتلانتیک» درباره هشدار مشابهی از سوی مصر اشاره کرد. به گفته این تحلیلگر صهیونیست، نتانیاهو و حامیانش ممکن است با متهم کردن نیویورک تایمز به دنبال کردن سیاست‌های ضد صهیونی قصد زیر سؤال بردن این روزنامه را داشته باشند، اما چنین اتهاماتی درباره مجله «آتلانتیک» صدق نمی‌کند. ایساخاروف تصریح کرد که نتانیاهو هشدارهای امارات درباره عملیات هفت اکتبر را نادیده گرفت و نهادهای امنیتی را در جریان آن قرار نداد و در نشستی که اول اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شد، با وجود هشدارهای موجود، دستور به حفظ آرامش در نوار غزه داد. وی افزود که در همان جلسه، رونین بار، رئیس وقت شاباک، خواستار حمله به فرماندهان حماس شده بود، اما نتانیاهو مجدداً دستور حفظ آرامش را صادر کرد و هشدار مصر نیز با بی‌توجهی مواجه شد. ایساخاروف در پایان نوشت که نتانیاهو این «هیولا» را با دستان خود ساخته و با حمله به فرماندهان ارتش، شاباک، رسانه‌ها و اپوزیسیون تلاش می‌کند مسئولیت را از خود سلب کند. @e_beman
🔰اخبار  کوتاه   📍 سیدرضا صدرالحسینی، کارشناس مسائل بین‌الملل، با اشاره به محاصره هوایی آمریکا علیه ایران گفت: «آمریکایی‌ها به دنبال آن بودند تا تجربه‌ای را که رژیم صهیونی در غزه علیه مردم فلسطین ایجاد کرده بود، با اعمال محاصره دریایی و هوایی علیه ملت ایران تکرار کنند.» وی افزود: «با توجه به مرزهای متعدد جمهوری اسلامی ایران، ایجاد فشار اقتصادی از طریق تحریم هوایی علیه ملت ایران امکان‌پذیر نیست و راه‌های قابل توجهی برای شکستن این محاصره وجود دارد.» صدرالحسینی تصریح کرد: «دست ایران برای مقابله و باز کردن این محاصره هوایی بسته نخواهد بود.»   📍یک مقام امنیتی ایرانی در مصاحبه با راشاتودی گفت: «واقعیت‌های میدانی با اظهارات رسانه‌ای تغییر نمی‌کند و هیچ سازوکار عملی و پایداری برای ناوبری ایمن از تنگه هرمز، خارج از چارچوبی که ایران تعیین و تأیید کرده است، وجود ندارد.» وی افزود: «ترامپ نمی‌تواند بازارهای انرژی را آرام کند یا هزینه‌های محاصره و سیاست‌های خصمانه خود را با نمایش و انتشار پست‌ها در شبکه‌های اجتماعی پنهان کند.» این مقام تصریح کرد: «در ۴۸ ساعت گذشته، ۲۰ کشتی هنگام عبور از تنگه هرمز متوقف شدند، از جمله ۷ کشتی در شب گذشته و ۱۳ کشتی در شب قبل از آن.»   📍منابع لبنانی از تداوم حملات هوایی و توپخانه‌ای رژیم صهیونی به جنوب لبنان خبر دادند. رسانه‌های لبنانی گزارش دادند رژیم صهیونی صبح امروز در دو نوبت منطقه «وادی زبقین» را بمباران کرد و این حملات را سنگین و غیرعادی توصیف کردند. منطقه بین دو شهرک حداثا و حاریص نیز هدف حمله هوایی قرار گرفت و یک منزل مسکونی ویران شد. همچنین منطقه الدبش در حومه غربی «میس الجبل» و اطراف شهرک «طلوسه» هدف حملات جنگنده‌های صهیونیست قرار گرفتند.   📍نظرسنجی جدید وال‌استریت ژورنال نشان می‌دهد میزان رضایت از عملکرد دونالد ترامپ به ۳۷ درصد کاهش یافته و ۶۱ درصد رأی‌دهندگان عملکرد او را تأیید نمی‌کنند. این روزنامه نوشت این رقم پایین‌ترین میزان رضایت ثبت‌شده برای هر رئیس‌جمهور آمریکا در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای از سال ۱۹۹۰ تاکنون است. بر اساس این نظرسنجی، ۶۵ درصد وضعیت اقتصادی را منفی ارزیابی کرده و ۶۰ درصد گفته‌اند سیاست‌های اقتصادی ترامپ اقتصاد را بدتر کرده است. همچنین ۱۱ درصد از رأی‌دهندگان ۲۰۲۴ گفته‌اند از رأی خود پشیمان هستند.   📍شبکه الجزیره در گزارشی با عنوان «ریموس ۶۰۰ در دست ایران؛ چشم اطلاعاتی ناوگان آمریکا» به ابعاد مختلف شکار دومین زیرسطحی بدون سرنشین آمریکایی توسط نیروی دریایی سپاه پرداخت. بر اساس این گزارش، ریموس ۶۰۰ چهار متر طول دارد، تا عمق ۶۰۰ متر حرکت می‌کند و با سامانه جی‌پی‌اس تا ۷۰ ساعت قابل کنترل است. وظیفه اصلی آن یافتن مین‌های دریایی، تعیین موقعیت آنها و جمع‌آوری اطلاعات در تنگه هرمز است. @e_beman
▼ حرف روز 🔰خلاقیت اقتصادی در دل محاصره ✍ علی محمدی     پس از تشدید فشارهای آمریکا بر مسیرهای دریایی و اعمال محاصره‌ای که هدفش خفه‌کردن شریان‌های حیاتی تجارت ایران بود، جمهوری اسلامی نشان داد که هیچ تحریمی قادر به متوقف‌کردن اراده ملت ایران نیست. واقعیت آن است که حدود ۸۰ درصد تجارت کشور در حالت عادی از طریق دریا انجام می‌شد و همین نقطه، هدف اصلی دشمن برای ضربه‌زدن به اقتصاد ایران قرار گرفت. اما پاسخ هوشمندانه تهران، انتقال ظرفیت تجارت دریایی به مرزهای زمینی بود؛ راهبردی که هم تدبیر و هم اقتدار را در خود جای داده و نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران ایرانی پیش از هر تهدیدی، بدیل‌های راهبردی خود را آماده کرده‌اند.   این اقدام در شرایطی انجام شد که واشنگتن تصور می‌کرد با بستن مسیرهای آبی می‌تواند کمر اقتصاد ایران را بشکند و تهران را به عقب‌نشینی وادار کند. اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده که هر بار آمریکا یک مسیر را می‌بندد، ایران مسیرهای تازه‌ای می‌گشاید. انتقال تجارت به مرزهای زمینی، از جمله کریدورهای شمالی و شرقی، نه‌فقط فشار تحریم را دور می‌زند، بلکه پیوندهای اقتصادی ایران با همسایگان را نیز تقویت می‌کند. این یعنی واشنگتن نه‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه زمینه‌ای فراهم شد که ایران نقش خود را به‌عنوان گره‌گاه ترانزیتی منطقه تثبیت کند.   مزیت دیگر این راهبرد، کاهش آسیب‌پذیری در برابر تهدیدات دریایی رژیم صهیونی و ناوهای آمریکایی در آب‌های منطقه است. وقتی تجارت از مسیرهای زمینی جریان می‌یابد، تهدیدهای دریایی کارایی خود را از دست می‌دهند و دشمن نمی‌تواند با حضور در خلیج فارس یا دریای عمان، جریان کالا و انرژی را متوقف کند. این همان نقطه‌ای است که کارشناسان آن را «بی‌اثرکردن محاصره» می‌نامند و نشان می‌دهد تهران با تکیه بر توان داخلی و همکاری منطقه‌ای، معادلات تحریمی را به نفع خود تغییر داده است.   با این حال، هوشمندی این اقدام نباید به غفلت تبدیل شود. دشمنان ایران که از شکست سیاست محاصره دریایی به ستوه آمده‌اند، قطعاً در صدد برمی‌آیند تا در مسیرهای زمینی نیز اخلال ایجاد کنند. از تحریک گروه‌های تروریستی در مناطق مرزی گرفته تا اعمال فشار بر کشورهای همسایه برای محدودکردن همکاری ترانزیتی، همه این‌ها سناریوهایی است که باید هوشیارانه رصد شود. تجربه نشان داده آمریکا و رژیم صهیونی هرگز از توطئه دست نمی‌کشند و تنها شکل آن را تغییر می‌دهند.   بنابراین، انتقال تجارت دریایی به مرزهای زمینی یک پیروزی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران است که با تدبیر و دوراندیشی محقق شده، اما حفظ این دستاورد نیازمند پایش دائمی، تقویت زیرساخت‌های مرزی، گسترش دیپلماسی اقتصادی با همسایگان و آمادگی امنیتی برای خنثی‌سازی هرگونه اخلال است. ایران بارها ثابت کرده که تحریم و محاصره نه‌تنها آن را متوقف نمی‌کند، بلکه به فرصتی برای شکوفایی توان داخلی و تقویت جایگاه منطقه‌ای تبدیل می‌شود. @e_beman
در توافق اخیر، واگذاری باشیقه با بازگشت اقتدار دولت عراق در سنجار پیوند خورده است؛ بنابراین ترکیه می‌تواند بخشی از حضور نظامی مستقیم خود را کاهش دهد، اما انتظار دارد بغداد مسئولیت بیشتری برای تأمین امنیت شمال عراق و مقابله با گروه‌های مسلح بر عهده بگیرد. بخش دیگری از ماجرا نیز به اقتصاد مربوط می‌شود؛ بغداد و آنکارا بر تسریع پروژه «جاده توسعه» تأکید کرده‌اند، طرحی که قرار است بندر فاو را از طریق شبکه جاده‌ای و ریلی به فیشخابور در مرز ترکیه متصل کند و طول مسیر اصلی آن حدود ۱۱۹۰ کیلومتر است. برای ترکیه، این پروژه می‌تواند جایگاهش را به‌عنوان یک مسیر مهم ترانزیتی میان آسیا، خاورمیانه و اروپا تقویت کند؛ بنابراین امنیت شمال عراق برای آنکارا فقط مسئله نظامی نیست و با منافع اقتصادی آن نیز ارتباط تنگاتنگ دارد.   با این حال، هنوز نمی‌توان از پایان حضور امنیتی ترکیه در عراق سخن گفت. توافق فعلی درباره واگذاری تدریجی باشیقه است، نه خروج کامل ترکیه از شمال عراق. همچنین ممکن است در ادامه، حضور مستقیم نظامی کاهش پیدا کند و در مقابل همکاری‌های امنیتی، اطلاعاتی، مرزی و اقتصادی افزایش یابد. در این میان مسئله پ‌ک‌ک و وضعیت سنجار همچنان تعیین‌کننده خواهد بود و موفقیت توافق نیز تا حد زیادی به همکاری بغداد و اربیل و توانایی دولت عراق در مدیریت امنیت شمال کشور بستگی دارد.   در این معادله، نزدیکی بغداد و آنکارا لزوماً به معنای کاهش نفوذ ایران در عراق نیست، زیرا بغداد تلاش کرده روابط خود را با قدرت‌های مختلف منطقه‌ای متوازن نگه دارد. با این حال اگر جاده توسعه عملیاتی شود، وزن اقتصادی و ترانزیتی ترکیه در عراق افزایش خواهد یافت و نفوذ آنکارا در اقتصاد عراق بیشتر خواهد شد؛ موضوعی که نیازمند هوشیاری تهران و تقویت پیوندهای اقتصادی و ترانزیتی خود با بغداد است. به طور کلی، باشیقه را نمی‌توان صرفاً یک عقب‌نشینی نظامی ترکیه دانست. بغداد به دنبال حاکمیت و مسئولیت امنیتی بیشتر است و آنکارا نیز تضمین‌های امنیتی و منافع اقتصادی خود را دنبال می‌کند. در این معادله، سنجار و پ‌ک‌ک بعد امنیتی و جاده توسعه بعد اقتصادی توافق را تشکیل می‌دهند. بنابراین واگذاری باشیقه ممکن است پایان یک شکل از حضور ترکیه در عراق باشد، اما لزوماً پایان نقش آنکارا نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز مدل جدیدی باشد که در آن همکاری امنیتی، تجارت و ترانزیت جای بخشی از حضور نظامی مستقیم را می‌گیرد. @e_beman
العربیة فارسی Toggle navigation صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار تاریخ انتشار : ۰۶ مهر ۱۴۰۵ - ۰۹:۵۸  ،  کد خبر : ۳۹۶۶۷۸ نشریه اخبار و تحلیل ها 6 مهر 1405 امام خامنه‌ای(ره): این مسائل بایستی ترویج بشود. ازدواج بهنگام و بدون تأخیر یکی از کارهای لازم و واجب است؛ فرزندآوری و تکثیر نسل یکی از آن وظایف مهم و اساسی است که بایستی انجام بگیرد که هر دو‌ی اینها -هم ازدواج زودهنگام و بهنگام، و هم تکثیر نسل- جزو نیازهای حیاتی امروز کشور و فردای کشور است. خب، این مفاهیم بایستی در مدّاحی شما عزیزانِ مدّاح جایگاه شایسته‌ای را داشته باشد. 15/11/1399 صبح صادق آنلاین نسخه موبایلی   پی دی اف   ورد           ▼ حرف روز خلاقیت اقتصادی در دل محاصره ✍ علی محمدی     پس از تشدید فشارهای آمریکا بر مسیرهای دریایی و اعمال محاصره‌ای که هدفش خفه‌کردن شریان‌های حیاتی تجارت ایران بود، جمهوری اسلامی نشان داد که هیچ تحریمی قادر به متوقف‌کردن اراده ملت ایران نیست. واقعیت آن است که حدود ۸۰ درصد تجارت کشور در حالت عادی از طریق دریا انجام می‌شد و همین نقطه، هدف اصلی دشمن برای ضربه‌زدن به اقتصاد ایران قرار گرفت. اما پاسخ هوشمندانه تهران، انتقال ظرفیت تجارت دریایی به مرزهای زمینی بود؛ راهبردی که هم تدبیر و هم اقتدار را در خود جای داده و نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران ایرانی پیش از هر تهدیدی، بدیل‌های راهبردی خود را آماده کرده‌اند.   این اقدام در شرایطی انجام شد که واشنگتن تصور می‌کرد با بستن مسیرهای آبی می‌تواند کمر اقتصاد ایران را بشکند و تهران را به عقب‌نشینی وادار کند. اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده که هر بار آمریکا یک مسیر را می‌بندد، ایران مسیرهای تازه‌ای می‌گشاید. انتقال تجارت به مرزهای زمینی، از جمله کریدورهای شمالی و شرقی، نه‌فقط فشار تحریم را دور می‌زند، بلکه پیوندهای اقتصادی ایران با همسایگان را نیز تقویت می‌کند. این یعنی واشنگتن نه‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه زمینه‌ای فراهم شد که ایران نقش خود را به‌عنوان گره‌گاه ترانزیتی منطقه تثبیت کند.   مزیت دیگر این راهبرد، کاهش آسیب‌پذیری در برابر تهدیدات دریایی رژیم صهیونی و ناوهای آمریکایی در آب‌های منطقه است. وقتی تجارت از مسیرهای زمینی جریان می‌یابد، تهدیدهای دریایی کارایی خود را از دست می‌دهند و دشمن نمی‌تواند با حضور در خلیج فارس یا دریای عمان، جریان کالا و انرژی را متوقف کند. این همان نقطه‌ای است که کارشناسان آن را «بی‌اثرکردن محاصره» می‌نامند و نشان می‌دهد تهران با تکیه بر توان داخلی و همکاری منطقه‌ای، معادلات تحریمی را به نفع خود تغییر داده است.   با این حال، هوشمندی این اقدام نباید به غفلت تبدیل شود. دشمنان ایران که از شکست سیاست محاصره دریایی به ستوه آمده‌اند، قطعاً در صدد برمی‌آیند تا در مسیرهای زمینی نیز اخلال ایجاد کنند. از تحریک گروه‌های تروریستی در مناطق مرزی گرفته تا اعمال فشار بر کشورهای همسایه برای محدودکردن همکاری ترانزیتی، همه این‌ها سناریوهایی است که باید هوشیارانه رصد شود. تجربه نشان داده آمریکا و رژیم صهیونی هرگز از توطئه دست نمی‌کشند و تنها شکل آن را تغییر می‌دهند.   بنابراین، انتقال تجارت دریایی به مرزهای زمینی یک پیروزی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران است که با تدبیر و دوراندیشی محقق شده، اما حفظ این دستاورد نیازمند پایش دائمی، تقویت زیرساخت‌های مرزی، گسترش دیپلماسی اقتصادی با همسایگان و آمادگی امنیتی برای خنثی‌سازی هرگونه اخلال است. ایران بارها ثابت کرده که تحریم و محاصره نه‌تنها آن را متوقف نمی‌کند، بلکه به فرصتی برای شکوفایی توان داخلی و تقویت جایگاه منطقه‌ای تبدیل می‌شود.      گزارش روز 🔰انگیزه پنهان ترکیه در شمال عراق ✍ علیرضا درکاهی         توافق بغداد و آنکارا بر سر واگذاری تدریجی پایگاه «باشیقه ـ زلیکان» در نگاه نخست یک تحول نظامی به نظر می‌رسد، اما بررسی جزئیات آن نشان می‌دهد که ماجرا بسیار فراتر از تحویل یک پایگاه است. بر اساس توافق ۲۳ سپتامبر، ترکیه روند واگذاری این تأسیسات به دولت فدرال عراق را آغاز کرده، ولی اجرای آن به پیشرفت اقدامات امنیتی عراق و جدول زمانی مورد توافق دو طرف گره خورده است. همزمان بغداد و آنکارا بر بازگشت اقتدار دولت عراق در سنجار و پایان حضور گروه‌های مسلح خارجی ممنوعه تأکید کرده‌اند. به همین دلیل شایسته‌تر آن است که به جای سخن گفتن از «خروج ترکیه»، از تغییر شکل حضور این کشور در عراق صحبت کنیم.   باشیقه در نزدیکی موصل قرار دارد و سال‌ها یکی از نقاط مهم حضور نظامی ترکیه در شمال عراق بوده است. آنکارا این حضور را عمدتاً با نگرانی‌های امنیتی و مقابله با پ‌ک‌ک توجیه کرده، در حالی که بغداد بارها نسبت به حضور نیروهای ترکیه اعتراض کرده است.