▼ حرف روز 🔰خلاقیت اقتصادی در دل محاصره ✍ علی محمدی     پس از تشدید فشارهای آمریکا بر مسیرهای دریایی و اعمال محاصره‌ای که هدفش خفه‌کردن شریان‌های حیاتی تجارت ایران بود، جمهوری اسلامی نشان داد که هیچ تحریمی قادر به متوقف‌کردن اراده ملت ایران نیست. واقعیت آن است که حدود ۸۰ درصد تجارت کشور در حالت عادی از طریق دریا انجام می‌شد و همین نقطه، هدف اصلی دشمن برای ضربه‌زدن به اقتصاد ایران قرار گرفت. اما پاسخ هوشمندانه تهران، انتقال ظرفیت تجارت دریایی به مرزهای زمینی بود؛ راهبردی که هم تدبیر و هم اقتدار را در خود جای داده و نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران ایرانی پیش از هر تهدیدی، بدیل‌های راهبردی خود را آماده کرده‌اند.   این اقدام در شرایطی انجام شد که واشنگتن تصور می‌کرد با بستن مسیرهای آبی می‌تواند کمر اقتصاد ایران را بشکند و تهران را به عقب‌نشینی وادار کند. اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده که هر بار آمریکا یک مسیر را می‌بندد، ایران مسیرهای تازه‌ای می‌گشاید. انتقال تجارت به مرزهای زمینی، از جمله کریدورهای شمالی و شرقی، نه‌فقط فشار تحریم را دور می‌زند، بلکه پیوندهای اقتصادی ایران با همسایگان را نیز تقویت می‌کند. این یعنی واشنگتن نه‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه زمینه‌ای فراهم شد که ایران نقش خود را به‌عنوان گره‌گاه ترانزیتی منطقه تثبیت کند.   مزیت دیگر این راهبرد، کاهش آسیب‌پذیری در برابر تهدیدات دریایی رژیم صهیونی و ناوهای آمریکایی در آب‌های منطقه است. وقتی تجارت از مسیرهای زمینی جریان می‌یابد، تهدیدهای دریایی کارایی خود را از دست می‌دهند و دشمن نمی‌تواند با حضور در خلیج فارس یا دریای عمان، جریان کالا و انرژی را متوقف کند. این همان نقطه‌ای است که کارشناسان آن را «بی‌اثرکردن محاصره» می‌نامند و نشان می‌دهد تهران با تکیه بر توان داخلی و همکاری منطقه‌ای، معادلات تحریمی را به نفع خود تغییر داده است.   با این حال، هوشمندی این اقدام نباید به غفلت تبدیل شود. دشمنان ایران که از شکست سیاست محاصره دریایی به ستوه آمده‌اند، قطعاً در صدد برمی‌آیند تا در مسیرهای زمینی نیز اخلال ایجاد کنند. از تحریک گروه‌های تروریستی در مناطق مرزی گرفته تا اعمال فشار بر کشورهای همسایه برای محدودکردن همکاری ترانزیتی، همه این‌ها سناریوهایی است که باید هوشیارانه رصد شود. تجربه نشان داده آمریکا و رژیم صهیونی هرگز از توطئه دست نمی‌کشند و تنها شکل آن را تغییر می‌دهند.   بنابراین، انتقال تجارت دریایی به مرزهای زمینی یک پیروزی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران است که با تدبیر و دوراندیشی محقق شده، اما حفظ این دستاورد نیازمند پایش دائمی، تقویت زیرساخت‌های مرزی، گسترش دیپلماسی اقتصادی با همسایگان و آمادگی امنیتی برای خنثی‌سازی هرگونه اخلال است. ایران بارها ثابت کرده که تحریم و محاصره نه‌تنها آن را متوقف نمی‌کند، بلکه به فرصتی برای شکوفایی توان داخلی و تقویت جایگاه منطقه‌ای تبدیل می‌شود. @e_beman

در توافق اخیر، واگذاری باشیقه با بازگشت اقتدار دولت عراق در سنجار پیوند خورده است؛ بنابراین ترکیه می‌تواند بخشی از حضور نظامی مستقیم خود را کاهش دهد، اما انتظار دارد بغداد مسئولیت بیشتری برای تأمین امنیت شمال عراق و مقابله با گروه‌های مسلح بر عهده بگیرد. بخش دیگری از ماجرا نیز به اقتصاد مربوط می‌شود؛ بغداد و آنکارا بر تسریع پروژه «جاده توسعه» تأکید کرده‌اند، طرحی که قرار است بندر فاو را از طریق شبکه جاده‌ای و ریلی به فیشخابور در مرز ترکیه متصل کند و طول مسیر اصلی آن حدود ۱۱۹۰ کیلومتر است. برای ترکیه، این پروژه می‌تواند جایگاهش را به‌عنوان یک مسیر مهم ترانزیتی میان آسیا، خاورمیانه و اروپا تقویت کند؛ بنابراین امنیت شمال عراق برای آنکارا فقط مسئله نظامی نیست و با منافع اقتصادی آن نیز ارتباط تنگاتنگ دارد.   با این حال، هنوز نمی‌توان از پایان حضور امنیتی ترکیه در عراق سخن گفت. توافق فعلی درباره واگذاری تدریجی باشیقه است، نه خروج کامل ترکیه از شمال عراق. همچنین ممکن است در ادامه، حضور مستقیم نظامی کاهش پیدا کند و در مقابل همکاری‌های امنیتی، اطلاعاتی، مرزی و اقتصادی افزایش یابد. در این میان مسئله پ‌ک‌ک و وضعیت سنجار همچنان تعیین‌کننده خواهد بود و موفقیت توافق نیز تا حد زیادی به همکاری بغداد و اربیل و توانایی دولت عراق در مدیریت امنیت شمال کشور بستگی دارد.   در این معادله، نزدیکی بغداد و آنکارا لزوماً به معنای کاهش نفوذ ایران در عراق نیست، زیرا بغداد تلاش کرده روابط خود را با قدرت‌های مختلف منطقه‌ای متوازن نگه دارد. با این حال اگر جاده توسعه عملیاتی شود، وزن اقتصادی و ترانزیتی ترکیه در عراق افزایش خواهد یافت و نفوذ آنکارا در اقتصاد عراق بیشتر خواهد شد؛ موضوعی که نیازمند هوشیاری تهران و تقویت پیوندهای اقتصادی و ترانزیتی خود با بغداد است. به طور کلی، باشیقه را نمی‌توان صرفاً یک عقب‌نشینی نظامی ترکیه دانست. بغداد به دنبال حاکمیت و مسئولیت امنیتی بیشتر است و آنکارا نیز تضمین‌های امنیتی و منافع اقتصادی خود را دنبال می‌کند. در این معادله، سنجار و پ‌ک‌ک بعد امنیتی و جاده توسعه بعد اقتصادی توافق را تشکیل می‌دهند. بنابراین واگذاری باشیقه ممکن است پایان یک شکل از حضور ترکیه در عراق باشد، اما لزوماً پایان نقش آنکارا نیست؛ بلکه می‌تواند آغاز مدل جدیدی باشد که در آن همکاری امنیتی، تجارت و ترانزیت جای بخشی از حضور نظامی مستقیم را می‌گیرد. @e_beman

العربیة فارسی Toggle navigation صفحه نخست >>  عمومی >> آخرین اخبار تاریخ انتشار : ۰۶ مهر ۱۴۰۵ - ۰۹:۵۸  ،  کد خبر : ۳۹۶۶۷۸ نشریه اخبار و تحلیل ها 6 مهر 1405 امام خامنه‌ای(ره): این مسائل بایستی ترویج بشود. ازدواج بهنگام و بدون تأخیر یکی از کارهای لازم و واجب است؛ فرزندآوری و تکثیر نسل یکی از آن وظایف مهم و اساسی است که بایستی انجام بگیرد که هر دو‌ی اینها -هم ازدواج زودهنگام و بهنگام، و هم تکثیر نسل- جزو نیازهای حیاتی امروز کشور و فردای کشور است. خب، این مفاهیم بایستی در مدّاحی شما عزیزانِ مدّاح جایگاه شایسته‌ای را داشته باشد. 15/11/1399 صبح صادق آنلاین نسخه موبایلی   پی دی اف   ورد           ▼ حرف روز خلاقیت اقتصادی در دل محاصره ✍ علی محمدی     پس از تشدید فشارهای آمریکا بر مسیرهای دریایی و اعمال محاصره‌ای که هدفش خفه‌کردن شریان‌های حیاتی تجارت ایران بود، جمهوری اسلامی نشان داد که هیچ تحریمی قادر به متوقف‌کردن اراده ملت ایران نیست. واقعیت آن است که حدود ۸۰ درصد تجارت کشور در حالت عادی از طریق دریا انجام می‌شد و همین نقطه، هدف اصلی دشمن برای ضربه‌زدن به اقتصاد ایران قرار گرفت. اما پاسخ هوشمندانه تهران، انتقال ظرفیت تجارت دریایی به مرزهای زمینی بود؛ راهبردی که هم تدبیر و هم اقتدار را در خود جای داده و نشان می‌دهد که سیاست‌گذاران ایرانی پیش از هر تهدیدی، بدیل‌های راهبردی خود را آماده کرده‌اند.   این اقدام در شرایطی انجام شد که واشنگتن تصور می‌کرد با بستن مسیرهای آبی می‌تواند کمر اقتصاد ایران را بشکند و تهران را به عقب‌نشینی وادار کند. اما تجربه سال‌های گذشته ثابت کرده که هر بار آمریکا یک مسیر را می‌بندد، ایران مسیرهای تازه‌ای می‌گشاید. انتقال تجارت به مرزهای زمینی، از جمله کریدورهای شمالی و شرقی، نه‌فقط فشار تحریم را دور می‌زند، بلکه پیوندهای اقتصادی ایران با همسایگان را نیز تقویت می‌کند. این یعنی واشنگتن نه‌تنها به هدف خود نرسید، بلکه زمینه‌ای فراهم شد که ایران نقش خود را به‌عنوان گره‌گاه ترانزیتی منطقه تثبیت کند.   مزیت دیگر این راهبرد، کاهش آسیب‌پذیری در برابر تهدیدات دریایی رژیم صهیونی و ناوهای آمریکایی در آب‌های منطقه است. وقتی تجارت از مسیرهای زمینی جریان می‌یابد، تهدیدهای دریایی کارایی خود را از دست می‌دهند و دشمن نمی‌تواند با حضور در خلیج فارس یا دریای عمان، جریان کالا و انرژی را متوقف کند. این همان نقطه‌ای است که کارشناسان آن را «بی‌اثرکردن محاصره» می‌نامند و نشان می‌دهد تهران با تکیه بر توان داخلی و همکاری منطقه‌ای، معادلات تحریمی را به نفع خود تغییر داده است.   با این حال، هوشمندی این اقدام نباید به غفلت تبدیل شود. دشمنان ایران که از شکست سیاست محاصره دریایی به ستوه آمده‌اند، قطعاً در صدد برمی‌آیند تا در مسیرهای زمینی نیز اخلال ایجاد کنند. از تحریک گروه‌های تروریستی در مناطق مرزی گرفته تا اعمال فشار بر کشورهای همسایه برای محدودکردن همکاری ترانزیتی، همه این‌ها سناریوهایی است که باید هوشیارانه رصد شود. تجربه نشان داده آمریکا و رژیم صهیونی هرگز از توطئه دست نمی‌کشند و تنها شکل آن را تغییر می‌دهند.   بنابراین، انتقال تجارت دریایی به مرزهای زمینی یک پیروزی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران است که با تدبیر و دوراندیشی محقق شده، اما حفظ این دستاورد نیازمند پایش دائمی، تقویت زیرساخت‌های مرزی، گسترش دیپلماسی اقتصادی با همسایگان و آمادگی امنیتی برای خنثی‌سازی هرگونه اخلال است. ایران بارها ثابت کرده که تحریم و محاصره نه‌تنها آن را متوقف نمی‌کند، بلکه به فرصتی برای شکوفایی توان داخلی و تقویت جایگاه منطقه‌ای تبدیل می‌شود.      گزارش روز 🔰انگیزه پنهان ترکیه در شمال عراق ✍ علیرضا درکاهی         توافق بغداد و آنکارا بر سر واگذاری تدریجی پایگاه «باشیقه ـ زلیکان» در نگاه نخست یک تحول نظامی به نظر می‌رسد، اما بررسی جزئیات آن نشان می‌دهد که ماجرا بسیار فراتر از تحویل یک پایگاه است. بر اساس توافق ۲۳ سپتامبر، ترکیه روند واگذاری این تأسیسات به دولت فدرال عراق را آغاز کرده، ولی اجرای آن به پیشرفت اقدامات امنیتی عراق و جدول زمانی مورد توافق دو طرف گره خورده است. همزمان بغداد و آنکارا بر بازگشت اقتدار دولت عراق در سنجار و پایان حضور گروه‌های مسلح خارجی ممنوعه تأکید کرده‌اند. به همین دلیل شایسته‌تر آن است که به جای سخن گفتن از «خروج ترکیه»، از تغییر شکل حضور این کشور در عراق صحبت کنیم.   باشیقه در نزدیکی موصل قرار دارد و سال‌ها یکی از نقاط مهم حضور نظامی ترکیه در شمال عراق بوده است. آنکارا این حضور را عمدتاً با نگرانی‌های امنیتی و مقابله با پ‌ک‌ک توجیه کرده، در حالی که بغداد بارها نسبت به حضور نیروهای ترکیه اعتراض کرده است.

✅ ابتذال در سیاست ورزی ✍ سیاست کلان نظام در مواجهه با دشمنان قلدر، این روزها در داخل تحت فشار دو لبه یک قیچی است. 🔹 یک لبه قیچی دست طیفی است که در صدد مرعوب سازی ملت در برابر سلطه طلبان است و با دوگانه سازی میدان و دیپلماسی در صدد تطهیر خط تسلیم و کرنش مقابل زورگویان است و لبه دیگری این قیچی دست افرادی است که با ادبیات به ظاهر انقلابی یقه دشمن را رها کرده و لوله تفنگ خود را به سمت مسئولان داخلی گرفته‌اند. 🔹 یک روز رییس جمهور و وزیر امور خارجه را می‌زنند و طرح استیضاح را در هنگام سفر تیم دیپلماسی به سازمان ملل در مجلسی که می‌گویند تعطیل است! ثبت می‌کنند (بدون آنکه چند روز صبر کنند و در کمیسیون مربوطه توضیحات وی را بشنوند) و روز دیگر به بهانه ابلاغ حکم قضایی به یک نماینده مجلس، رییس مجلس و رییس قوه قضاییه را تخریب می‌کنند و روزی دیگر افرادی از همین طیف فرماندهان نظامی را به اهمال یا محافظه‌کاری متهم می‌کنند، یعنی هیچ مسئولی در این کشور نیست که از تیغ تخریب این‌ها در امان باشد و ملت حاضر در صحنه در بهت و حیرت که این چه اوضاعی است که مدعیان وطن دوستی یا مدعیان انقلابی برای کشور درست کرده اند! 🔹 امروز در صفحات مجازی آن نماینده که حکم قضایی گرفته و دوستان وی اثری از حمله به دشمن دیده نمی‌شود، بلکه همه سخنان، بیانیه ها و مصاحبه ها علیه نهادهای مسئول در داخل است و یا نماینده ثبت کننده استیضاح وزیر امور خارجه، نام امضاکنندگان طرح استیضای خود را منتشر می‌کند و با فضاسازی رسانه‌ای نمایندگانی که آن را امضا نکردند را به محافظه‌کاری و غیرانقلابی بودند متهم می‌کنند و اینجاست که ابتذال جای خردورزی و دوراندیشی در سیاست را می‌گیرد. 🇮🇷 قاسم حبیب‌زاده @e_beman

📝 انقلاب اسلامی روزهای تیره سلطه مستکبرین را به روزهای پرنورِ جمهوری اسلامی تبدیل کرد ✍🏼 بخشی از پیام رهبر معظم انقلاب به ‌مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله: ▪️آغازین روزهای ماه مهر، یادآور ایّام الله و پدیده عظیم و ماندگار دفاع هشت ساله جانانه ملّت ایران در جنگ تحمیلی اوّل است. در آن روزها تابش گرم خورشید انقلاب در پهنه سرزمین ایران، حسّ مطبوعی از همبستگی ملّی و وفاداری به مکتب و مرام #اسلام_انقلابی می‌پراکنْد که از اثر آن یخ‌های سلطه‌گری و استعمار کهن و نوین در حال ذوب شدن بود. ▪️در آن روزها بعضی از مردم ایران خاطرات بیست و چند سال قبل از آن در بدخواهی استعمارگران و حوادث مربوط به ملّی‌سازی صنعت نفت و کودتای امریکایی را به یاد داشتند. ▪️ بعضی دیگر اخبار آن را شنیده بودند و بسیاری از ایشان این واقعیّت که تسلّط اجنبی بر شؤون کشورمان چه‌ها بر سر آن آورده بود را به‌خوبی لمس کرده بودند. ▪️امّا روزهای قبل از آن، روزهایی تیره و تار بود که سفیران #دولتهای_مستکبر بایدها و نبایدها را به شاه مملکت ابلاغ می‌کردند و او هم با رغبت یا با بی‌میلی همان‌ها را اجرا می‌نمود تا آنکه انقلاب عظیم ملّت ایران به رهبری حضرت امام خمینی(ره) آن بساط را برهم زد. آن روزهای تیره در اثر این انقلاب به روزهای پر نورِ برقراری جمهوری اسلامی ایران انجامید. ▪️ این امر بر سلطه‌گرانی که چشم طمع به ثروتهای این سرزمین دوخته بودند و سالها برای از آنِ خود کردن آن، انواع بدی‌ها را در حقّ مردمان آن روا داشته بودند، بسیار گران می‌آمد. ▪️بنابراین از آن پس همه همّ و تلاش خود را برای برگرداندن جریان رود خروشان ملّت انقلابی به سَمت سابق به‌کار بستند و جنگ تحمیلی اوّل، مهمترین اقدام آنان در دهه نخست حیات مبارک جمهوری اسلامی بود. 🗓۶/مهر/۱۴۰۵ 📲 @e_beman

پیام رهبر انقلاب به‌‌مناسبت هفته دفاع مقدس و دومین سالگرد شهادت سیدحسن نصرالله 📲 @e_beman

براساس محاسبات الهی، ایران قدرت اول جهان است 🔹 بخشی از پیام رهبر معظم انقلاب به ‌مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله: 🔹آن روزهایی [پیش از انقلاب] که آنان [مستکبرین] دوست دارند کشور ما را به آن برگردانند، روزهایی بود پر از عقب‌ماندگی، ذلّت و خواری، وابستگی، و بدنامی ایران در جهان اسلام؛ و این روزهایی که در آن هستیم پُر است از پیشرفت، عزّت، استقلال، و قدرِ اَعلای اعتبار در جهان اسلام و بلکه کلّ جهان. امروز کسانی ما را ابرقدرت چهارم دنیا می‌دانند. البته آنان بر اساس محاسبات دنیایی چنین می‌گویند؛ ولی محاسبات الهی، کشوری که خود را متعلّق به عترت طاهره صلوات‌الله‌ و سلامه‌‌علیهم‌اجمعین می‌داند و عمده مردمانش دلبسته آن والامقامانند و برای اقامه حق هراسی ندارند را قدرت اوّل جهان می‌داند. 🔹آن روزها دو دریای جنوب ایران، جولانگاه نیروهای دشمن بود، ولی این روزها آنان به‌خاطر ضربات دردآوری که از رزمندگان دلاور و محافظان تنگة هرمز خورده‌اند، از دریای عرب جلوتر نمی‌آیند و هرگاه این خطر را به‌جان خریده‌اند، آسیبی به‌خود وارد نموده‌اند؛ و زود است که دریای عرب هم خود را از آنان خالی کند. 📲 @e_beman