وطن،
یک کلاف مهربانی در هم بافته تاریخی است،
یک حسّ عطوفت انسانی، یک قطعه سنگ مرمر خُرد ناشدنی، پولاد آبدیده، صدای خنده‌ی بی‌دغدغه یک کودک که طنینش
از این سو تا آن سوی خاک می‌رود...
وطن، عشق است، نَفْسِ عشق،
ذات عشق، بلور عشق!
#کتاب برجاده‌های‌آبی‌سرخ
#خسته_نشید
شب بیستم، کفِ خیابان‌های تهران📍
سأصبر حتّی یعلم الصّبر أننی
صبرت علی شیءٍ أمَرّ من الصّبر
انقدر صبر می‌کنم که صبر بداند،
من بر چیزی تلخ‌تر از صبر هم صبر کرده‌ام :)
#السید‌الحبوبی
ما سرزمین غریبی داریم!
اگر آن را بشناسی حتماً عاشقش می‌شوی،
چه روشنفکر باشی چه غیرروشنفکر، هرچه باشی، طبیعت پرشکوه و عظیمِ این سرزمین،
تو را به زانو درمی‌آورد...
و با تمام وجود جنگیدن به خاطر آن را به تو می‌آموزد! از پی دیدن و شناختنش دیگر نمی‌توانی در مقابل آن بی‌تفاوت باشی و
به آن فکر نکنی...
نمی‌توانی رنجش را رنج خودت ندانی،
دردها و غصه‌های مردمش را دردها و غصه‌های تن و روحِ خودت ندانی، گل‌هایش را گل‌های باغ و باغچه‌ی خودت ندانی، کویر و دریا و کوه‌های پرشکوهش را عاشقانه نگاه نکنی :)
46.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
سال ۱۴۰۴ در ۴۰۴ ثانیه! 🇮🇷❤️🩹
کاری‌ازسِد‌خارجی
بیا تا برکه‌های حقیرِ دَغدغه را دریا کنیم
ای دوست!
چراکه هیچ دریایی، هرگز،
از هیچ توفانی نَهراسیده است!
و هیچ توفانی، هرگز، دریایی را غرق نکرده‌است!
#کتاب یک‌عاشقانه‌آرام
#خسته_نشید
شب بیست و دوم، کف خیابان‌های تهران📍