ره سپارم پا به پای قافله پایبند این حوالی نیستم...

عشق می‌ورزم به تصویر خودم دشمن آشفته حالی نیستم

قصد دارم سنگ ها را بشکنم کوزه‌ام اما سفالی نیستم

خانه ای از عشق دارم امن امن آن چنان هم لاابالی نیستم :)!

شب شصت و دوم، کفِ خیابان‌های تهران📍

روز معلم را تبریک می‌گویم:

به خانواده‌ام، اساتیدم، مشاورانم؛ به تجربه‌های تلخ و شیرینم، به اجتماعی که گاه سخت تبعیدم کرد و گاه مهربان در آغوشم کشید... به آزاردهندگانی که روحم را وسعت بخشیدند، به تشویق‌کنندگانی که دلگرمی‌ام بودند؛

به دوستانم که بارها و بارها دانش‌آموزِ کلاس آغوشِشان بودم، به شب‌های بی‌ستاره، به سکوتی که شنیدنم را عمق بخشید، به تنهایی‌ای که مرا به خودم رساند؛

و به هر آن چیز که در مسیر «من شدنِ من» قدمی برداشت و یا لگدی نثار کرد...