شبهایحوّا.
چند سیب گاز زدهای، گلشید؟
چندبار گوشش دادم. بارها و بارها. چندبار مکث کردم تا کلماتت به جونم بشینه. چشیدم. آه چه غمی توی سینهام جمع شده. چه سنگینیای. سنگینی ناشی از بار واژگانت. عجب غمی بر سرم آوار شد ناگهانی. از تو ممنونم رزی، خیلی ممنونم. به من عشق بخشیدی. نور و کلمه. دوستت دارم. صدات رو نگه میدارم و تا مدت زیادی، مکرر بهش گوش میسپارم. همیشه بنویس. همیشه بخون. دوستت دارم رزی قصهگوی من.
شبهایحوّا.
کیهان و اهل عرش، هرگز جامهی سوگ بر تن نکردند و خون نگریستند، مگر بر غربت دو ذبیح، یحیی فرزند زکریا
تو را به گریه بخوانم حسین ابا الأكبر..
شبهایحوّا.
فتوحیفتوحی - ای صاحب برزخ.mp3
زمان:
حجم:
10.7M
وعدهمون محشر, میبینمت دل سیر اونطرف آی علیاکبر.
شبهایحوّا.
عالم و سالکی در دههی محرم به کربلا رفت. یک شب خواب دید داخل حرم سیدالشهداءست، دید سیدالشهداء روی ص
حاج عباس چاوش در شمال کشور هیئتی داشت که شبهای جمعه در آن مجلس عزای سیدالشهدا علیهالسلام برپا میشد. ایشان سالی یک مرتبه پرچم عزای حسین سیدالشهدا را بلند میکرد و با چاوشی، مشتاقان زیارت را گرد هم میآورد و کاروانی پیاده به سوی کربلا حرکت میداد.
یک سال به سبب مشکلاتی، توفیق سفر از ایشان سلب شد. امّا دوستان و بستگان یاریاش کردند و بار دیگر کاروانی فراهم شد. غروب پنجشنبه، کاروان به نزدیکی کربلا رسید. حاج عباس گفت: «امشب استراحت میکنیم و صبح به حرم مشرف میشویم.» اما وقتی چشمشان به چراغهای گنبد و گلدسته افتاد، حاج عباس گفت: «امشب شب جمعه است. شب زیارت سیدالشهداست. چگونه میتوانیم تا صبح صبر کنیم؟» پس کاروان را حرکت داد و همگی به حرم مشرف شدند. نماز خواندند، زیارت کردند و مجلس روضهای برپا شد که در آن مصیبت حضرت علیاکبر علیهالسلام خوانده شد.
صبح، همراهان حاج عباس را بسیار منقلب دیدند. علت را پرسیدند. گفت:
«دیشب در عالم رؤیا دیدم غلامی درِ کاروانسرا را میزند. گفت: من غلام امام حسینم و از جانب آقا پیامی دارم. زائرانت را بیدار کن که مولایت میخواهد به دیدار شما بیاید. همه را بیدار کردم. با ادب نشستیم و ناگهان کاروانسرا غرق نور شد و وجود مقدس اباعبدالله الحسین علیهالسلام بر ما ظاهر شدند.
حضرت فرمودند: حاج عباس! من به سه جهت به دیدار شما آمدهام. نخست آنکه شما از راه دور به زیارت من آمدهاید و من نیز به دیدار شما آمدم. چرا که هر دیداری، پاسخی دارد. دوم آنکه در هیئت شما پیرمردی هست که کفش عزاداران مرا جفت میکند. سلام مرا به او برسان و بگو به یاد تو هستم و برایت دعا میکنم. و امّا بعد. سومین مطلب. حاج عباس! اگر بار دیگر شب جمعه به زیارت من آمدید، هر روضهای که خواستید بخوانید، اما از شما خواهش میکنم روضه فرزندم علیاکبر را نخوانید.»
حاج عباس عرض کرد: «آقاجان! مگر روضه علیاکبر چه اشکالی دارد؟»
حضرت فرمودند:
«شبهای جمعه، مادرم فاطمهی زهرا سلاماللهعلیها مهمان من است. دیشب که شما روضه فرزند شهیدم علیاکبر را خواندید، مادرم آنقدر گریست و ناله زد که از شدت اندوه بیهوش شد. مادرم طاقت شنیدن مصیبت علیاکبرم را ندارد..»