همیشه همین بود. تیره بودم، سعی کردم تیرگی رو بشورم، سعی نکردم، بودم، نبودم، در هر حالتی همیشه همین بود. مثل مادر جوان مرده برات گریه می‌کنم. پسَم می‌زنی، در رو به روم می‌بندی، نمی‌بری کربلا، می‌گی چه‌قدر زشت شدی گلشید. فرقی نداره. من مثل مادر جوان مرده برات گریه می‌کنم.

-

نفَس قدسیه، زهراء.

دل‌مرده‌ام آه ای مسیحا دم، ای وارث رأس به خون غلتان یحیی.

چنل گلشید برا من حکم منقل رو داره همین قدر لذت بخش. هر کیم با من مخالفه خب به سوراخ جورابم

گلشید دارن رو تیکه نونای کپک زدت قیمت میزارن

سلام. منم همینطور گلشیدِ صبور، منم همینطور.

امیدوارم تا شب درست شه، واقعا دعا می‌کنم، زیر آینه‌های نجف و کاشی‌های سفید. من منتظرتم.

-

چه‌جوری باور کنم گفتی نیا؟

خیلی اوقات پیش میاد شما با یک شخصی مشکل داری، حالا يا منطقی و يا غیرمنطقی‌. بدیهی‌ترین چیز اینه که زمانی که می‌خوای ابرازش کنی، باید مستقیماً و یا غیرمستقیم به خودش بگی. نه این‌که بری کنار یک‌عده و راجع‌بهش بدگویی کنی، اون‌هم زمانی که خود شخص حتی دلیلش رو نمی‌دونه. و دوم، باید مخاطبت خود شخص باشه. شما هیچ اجازه‌ای نداری راجع‌به اطرافیانش که بی‌گناه هستن نفرت‌پراکنی کنی. مگر حرف‌حساب شما این نیست که ما قلدریم؟ خب. می‌خواستی بگی قلدر که گفتی. دیگه نسبت دادن صفت "سگ" یا "واق‌واق کردن" یا "نوچه" به اطرافیان‌مون، نهایت دریده‌دهانی شما رو می‌رسونه. نمی‌فهمم چرا دوست دارید دست به هر ریسمانی بزنید فقط برای این‌که اون نفرته رو بپراکنید. خلاصه که انقدر خودتون‌رو اذیت نکنید، نیازی به ریم زدن و پنهان‌کاری و بازیگری نیست، پیوی من همیشه مشخصه. همون‌جا نفرت‌هاتون رو بکوبید توی صورتم. تنفر و هیجانات شما ربطی به ممبرهای من یا اطرافیانم نداره.