eitaa logo
اِحتِباب
104 دنبال‌کننده
831 عکس
130 ویدیو
14 فایل
یاسریع‌الرضا💛 «رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ» دل به آیینه دار مَنِه! ببین که آینه هر چه دارد از نور خورشید است!✨ عاشق خورشید شو (: #تنهامسیر http://panahian.ir/post/1461 - مشغول به زندگی با امید به الله
مشاهده در ایتا
دانلود
اصلا میدونی چرا انقدررررر افسردگی زیاد شده؟ خب معلومه دل میبندن به "فانی" فانی فانی فنا پذیر!!!
اصلا منطقی نیست خب یه چیزیه فانی هست فانی فانی دلبستن بهش خب میشه شکست!
یه آیه همیشه خیلی به دلم نشسته
می‌فرماد که ‌: ما، من اِسمُه "گدا" و عشقُه "خدا" هستیم (:
اِحتِباب
عشق حقیقی فقط خدائه بقیه محبتای دنیایی مثل دوست پدرمادر همسر همشون زیر مجوعه همونه ‌!
واقعیت اینه که کسی که عاشق حقیقی خدا نباشه، مهر و محبتش به دوست و همسر و والدین و... هم از سر کمبودای درونی خودشه! از سر وابستگی و ضعف! وابسته خدا نباشی هی میخوای بچسبی به آدما! آدما هم که خودشون ناقصن ببین چه شود... دوتاشون حالشون بده..
[ جلیس‌الذّاکرین ]
"خورشید در خاک نشسته" شرحی بر دعاهای روزانه حضرت زهرا[س] به قلم استاد جان صفایی حائری
اِحتِباب
.
یا مَن یَدومُ بَقآئُه ‌... یه خدا داری باقی هست باقی ... تماااام دوست‌داشتنی‌های دنیاییت، یه روز از دستت میرن! کدومو میتونی تضمین کنی ابدی و ازلی باشه؟! خب اینجوری که پر استرسی... به چی دل میبندی؟ چیزی که ته داره؟ غروب میکنه؟ خب نشد که...
اِحتِباب
عشق حقیقی فقط خدائه بقیه محبتای دنیایی مثل دوست پدرمادر همسر همشون زیر مجوعه همونه ‌!
محبت به اونا وقتی معقوله که زیر چتر حب خدا باشه ینی چی؟ یعنی من دوستمو دوست دارم چون اون منو به یاد عشق واقعیم میندازه! من به پدرومادر احترام میزارم چون خدا گفته و بهم وظیفه داده! مثلا : به همسرش محبت میکنه چون طبق دستور خدا و با روشی که خدا گفته با کسی ازدواج کرده که داره اونو رشد میده در مسیر خدا! و خودش اونو موظف کرده به محبت و انجام وظایف در مقابلش! میبینی؟ همش زیر مجموعه محبتِ خداست... اگه نباشه خراب میشه... نتیجش میشه وابستگی های افراطی، توقع های عجیب غریب، کینه و کدورت...
این دیالوگ یوسف پیامبر همیشه تو ذهنم بود 😔😂 نمیدونستم یه روز به درد بحث اینجا بخوره.. https://www.aparat.com/v/wKtjn
اِحتِباب
.
غروب‌کننده رو دوست نداره چون ما رو واسه مطلع الفجر آفریده یه اصطلاحی هست میگن : کعبُهُ سافل و نجمهُ آفِل یعنی بخت فلانی برگشت و ستاره‌اش غروب کرد این مصداق ماست وقتی فانی می‌شیم، همه‌ی روشنی‌مون جمع میشه تو همون ستاره‌هه و غروب می‌کنه...