آقا رحیم من ندونسته از این که چهلمتونه اومدم حرم اولین جاییم که اومدم پیش خودتون بود، آره من در کل رفیق خوبی نیستم‌، اما رفاقت شما رو تمام و کمال قبول دارم و هر بار این رو به من ثابت کردید، چی بگم والا، خیلی خسته ام و خیلی گلوم از این حجم از بغض درد میکنه؛ مارو به بزرگی خودتون ببخشید، و برای ما بسیار دعا کنید که ما بی طاقت تر از این حرفاییم. مارو بسیار دعا کنید که ما هیچکیو نداریم، درد دل زیاده ولی نه جاشه نه حالشه نه ارزش داره ولی خب امشب شمارو به حق حضرت معصومه (س) التماس می‌کنم این سیاهیا رو بکنید از تو قلبمون که شرحه شرحه شدیم و دیگه نای هیچ حرکت و حرفی نیست. اقارحیم شما مارو به خاطر این جملات بهم ریخته و شاید بی ربط و سطح پایین ببخشید. ما خیلی خسته ایم. خیلی دلتنگیم. دعا کنید

مَرَنجان.