هدایت شده از توابین | سید مصطفی موسوی
آقا امشب اومدم دم مصلی. کارت ورود هم یکی از بچهها داشت ولی دلم نیومد بیام داخل پیشتون. بیام بگم چی؟ با کی کار دارم؟ من با شما وداع نمیکنم آقا. جسارت نباشه ولی شما که نرفتید! هستید. شهیدین. شهید همهجا هست که. قبلاً اینطور نبود. فقط تو بیت بودین. اونجا هم که پاسدارای خوشگل ولیامر راهمون نمیدادن. خیلی روتون حساس بودن. هرچی خوشگلتر، حساستر. وقتی فهمیدم بیت رو زدن بعد از شما نگران اونا بودم. همه نوربالا. همه شهدایی. همه جوون خوش قد و بالا مثل خودتون. فکر اینکه شهید شدن هم تن و بدنم رو میلرزوند. ولی خب گفتم فدای آقا خامنهای شدن دیگه. چه سعادتی بالاتر از این؟ بعد که چهار صبح محمد با اون خط داخلی زنگ زد با هقهق گفت حاجی رفت، آقا رفت.. لرزیدم. ده دقیقه تمام بدنم رعشه افتاد. ولی فهمیدم شما از اونها زرنگتر بودید! خوشگلتر بودید. نوربالاتر، شهداییتر.. قربونتون برم. فداتون بشم. بشم؟ میشه؟ میذارید؟ دعا میکنید دیگه نه؟
سید مصطفی موسوی
@ir_tavabin