تاکسیک بودن کیوت نیست؛ بزرگ شو و یاد بگیر چطور کسیو دوست داشته باشی
مردم حوصله این مریضی های روحی روانی که اسمشو ادا بازی و کلاس میذارید و فکر میکنید الان خیلی خاص و متفاوت هستید رو دیگه ندارن.
توهین ِ«تو سگ کی باشی» رو خیلی میپسندم. لِولهای متعددی تو اهانت داره.
یعنی تو نه تنها سگی و نه تنها صاحاب داری و اختیارت هم دست خودت نیست، تازه اون صاحابتم گوه خاصی نیست و کسی آدم حسابش نمیکنه.
میگفت:
اگر پارتنر خوش هیکل میخوای، خوش هیکل انتخاب کن، اگه لاغر میخوای، لاغر انتخاب کن، اگه شیک و با کلاس میخوای، شیک و باکلاس انتخاب کن؛ تو حق داری. اما حق نداری کسی رو انتخاب کنی که با معیارهای تو مطابقت نداره و بعد تحقیرش کنی.
هر چقدر اصیلتر، عمیقتر، ارزشمندتر و قابل اعتمادتر باشی بخاطر آسیبهای زیادی که تجربه کردی به کسی زخم نمیزنی، چون از میزان درد و ذات رنج خبر داری، تو زمانی یک انسان شریف هستی که اجازه ندی تکههای وجودت عقده و باعث شکستن دیگران بشه.
شما ممکنه گاهی اوقات به گا برید ولی من اونجا شهروند درجه یک محسوب میشم؛ ما خیلی باهم فرق داریم.