🔻دوستانه با آقای قالیباف: بهای «منفعت»، بهای «حقیقت» _______________________________ مهدی جمشیدی [1]. نباید در «کمین» ضعف‌های دیگران نشست و نقص‌های‌شان را «شکار» کرد. نباید «پرده‌دری» کرد و از کاه، کوه ساخت. نباید به دروغ‌ها و فریب‌کاری‌ها دامن زد و از تخریب، «لذّت» برد. امّا نباید تیغِ «نهی‌ازمنکر» نسبت به کارگزاران را نیز کُند کرد و «نگفت» و «توجیه کرد» و «نادیده انگاشت». [2]. اهل معنا این‌گونه بوده‌اند که رویدادها را «تعلیلِ معنوی» می‌کرده‌اند؛ یعنی برای حوادثِ ناخوشایند، در پیِ «عللِ معنوی» می‌رفته‌اند و تأمّل می‌کرده‌اند که آنچه رخ داده، بازتاب کدام کردۀ ناصواب‌شان است و چه کرده‌اند که چنین دیده‌اند. نقل است عارفی از کوچه‌ای می‌گذشت که درازگوشی، بی‌جهت به وی لگدی نواخت. او نیز همان‌‌جا در کنار کوچه نشست و در خویش فرورفت که چه کرده‌ام که اکنون باید «چوبِ توبیخِ الهی» در قالب این لگد به من نواخته شود؟ پس در «معادلات معنویِ این عالَم»، حتّی لگد یک درازگوش نیز «بی‌حساب» و «بی‌معنا» و «اتّفاقی» نیست: این جهان، کوه است و فعلِ ما ندا. [3]. چندی پیش، تصوّر قالیباف این بود که چنانچه از «اِعمال مدیریّت بر فضای مجازی» دفاع کند، «اعتبارِ اجتماعی»‌اش مخدوش می‌شود و پاره‌ای از مردم - که اسیر روایت‌سازیِ دروغینِ جریانِ غیرانقلابی شده‌اند - منتقد و مخالف وی خواهند شد و ازاین‌رو، «منزلت سیاسی»‌اش فروکاهیده خواهد شد. تصوّر وی، درست بود؛ در «منطقِ محاسبۀ سیاسی‌کارانه و عمل‌گرایانه»، نباید موضعی را برگرفت که سرمایۀ اجتماعی به خطر افکند و اعتبار و مکانتِ فرد، گزند ببیند. امّا در «منطق محاسبۀ معنوی و اخلاقی»، باید «حقیقت» را بر «منفعت» ترجیح داد و «رضای مردم» را بر «رضای خدا»، حاکم نکرد و به‌جای «منافع شخصی»، «مصالحِ جمعی» را برگرفت. چنین بود که رهبر انقلاب در سخنرانی اخیر خویش، در لفافه از «تعارض منافع» سخن گفت و به مجلسیان هشدار داد که در این «موقعیّت» قرار گرفته‌اند و باید برای حقّ و صلاح، از «آبرو و اعتبارِ اجتماعیِ» خویش درگذرند. امّا جریان غالب در مجلس - یا همان شبه‌اصول‌گرایان محافظه‌کار و قدرت‌گُزین – در این «ابتلای معنوی» و «امتحان اخلاقی»، شکست خوردند و برای «فرار از موقعیّتِ تعارضِ منافع»، حربۀ ارجاعِ طرح به شواری عالی فضای مجازی را تدارک دیدند. قالیباف نیز که گویا از تعارض درونی‌اش رنج می‌بُرد، یعنی نه می‌توانست «صدای حسین‌بن‌علی» را بشنود و به کربلا نرود و نه می‌توانست از «دنیای اعتباریِ خویش» درگذرد، از مسیر قافلۀ حسین فاصله گرفت؛ غافل از این‌که از صدای شنیده‌شده گریخته و باید در انتظارِ «عقوبتِ ترکِ فعل» باشد. [4]. قالیباف از «موضع حقّ» گریخت و جانب «خویش» را گرفت. گمان کرد که به واسطۀ دفاع از مدیریّتِ فضای مجازی، «هزینۀ اجتماعی» برای خویش می‌سازد؛ حال‌آن‌که آنچه در حاشیۀ «یک اتّفاق کوچک» رخ داد، داشته‌ها و اندوخته‌هایش را بر باد داد و «منزلت اجتماعی»‌اش را سوزاند. او به عاملِ حسن روحانی، نامه‌نگاری کرد و طرح مدیریّت فضای مجازی را ناکام نهاد. جفای بزرگ، روا داشت، امّا ناگاه، صاعقۀ عقوبت بر سر او فرود آمد و با همان دست‌به‌گریبان شد که از آن می‌گریخت. حال باید با خودش اندیشه کند که آبرو دادن برای «مدیریّت فضای مجازی» – که خواستۀ ولیّ حکیم بود – درخور بود، یا هزینه‌شدن برای «چمدان‌های کالاهای ترکیه‌ای»؟! بهای وجودیِ او، کدام یک بود؟! آری، کسی‌که فدای «حقّ» نشود، گداختۀ «باطل» خواهد شد. بد کرد و بد دید. این است سرنوشت بازیِ سیاسی‌کارانه با «مصالحِ عالیِ انقلاب و جامعه». و مگر پیش از او، سرنوشت حسن روحانی و علی لاریجانی را ندیدیم که چگونه به خاکِ سوختۀ ناکامی نشستند و حیات سیاسی‌شان پایان یافت؟! و پیش از آنها نیز کسان دیگر. [5]. دریغ که قالیباف در طول سال‌های گذشته، اغلب، اسیر توصیه‌های خام‌اندیشانه و عمل‌گرایانۀ اطرافیان و مشاورانش بوده و هر اندازه نیز که طعم شکست را چشیده، باز به خویش نیامده و از این بیراهه، بازنگشته است. آنان، او را در این دام اندختند. کاش مشاورانِ دام‌ساز و ندانم‌کارش را مرخص کند و با خدای خویش، به خلوت بپردازد که آیا این رویّه و منطق، کارساز بوده و محبّتِ وی را در دل و جان مردم افکنده است؟! آیا حاج‌قاسم نیز که با اتهامِ «ترجیحِ سوریه و عراق و لبنان و ... بر ایران» و «برداشتن از سفرۀ معیشت مردم به نفع فتوحات منطقه‌ای خویش» مواجه بود و طعنه‌ها و ملامت‌ها شنید، چنین مسیری در پیش گرفت، یا به واسطۀ «استقامت بر حقّ» و «صبر در برابر ابتلائات»، حتّی در همین دنیا نیز اعتبار و منزلت و قداست یافت؟! 🇮🇷 @faannoos

🔴 موکب کوچک و بی الایش چند کودک به همراه پدر و مادرهاشون در شب ۱۹ ماه مبارک رمضان 🔹 چقدر ساده و ارزون میشه به اهل بیت علیهم السلام خدمت کرد 🇮🇷 @faannoos

﷽‏ 🌙 شب های بندگی 🌙 🔰 صوت سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین استاد سید احمد هاشمی - ۱۴۰۱/۰۱/۲۸ 📚 با محوریت کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن جلسه سیزدهم توحید در ایدئولوژی اسلام ⏰ رمضان ۱۴۴۳ هجری قمری (۱۴۰۱هجری شمسی) 🕌 کرج، میدان توحید، مسجد امام سجاد علیه السلام #امام_خامنه‌ای #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی #جلسه_سیزدهم #توحید_در_ایدئولوژی_اسلام #کتاب #کتابخوانی #نهضت_کتابخوانی #ماه_مبارک_رمضان #استاد_هاشمی #کانال_فانوس 🇮🇷 @faannoos

﷽‏ 🌙 شب های بندگی 🌙 🔰 صوت سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین استاد سید احمد هاشمی - ۱۴۰۱/۰۱/۲۹ 📚 با محوریت کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن جلسه چهاردهم توحید در ایدئولوژی اسلام ❓ فلسفه دین چیست؟ ⏰ رمضان ۱۴۴۳ هجری قمری (۱۴۰۱هجری شمسی) 🕌 کرج، میدان توحید، مسجد امام سجاد علیه السلام #امام_خامنه‌ای #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی #جلسه_چهاردهم #توحید_در_ایدئولوژی_اسلام #فلسفه_دین #کتاب #کتابخوانی #نهضت_کتابخوانی #ماه_مبارک_رمضان #استاد_هاشمی #کانال_فانوس 🇮🇷 @faannoos

﷽‏ 🌙 شب های بندگی 🌙 🔰 صوت سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین استاد سید احمد هاشمی - ۱۴۰۱/۰۱/۳۰ 📚 با محوریت کتاب طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن جلسه پانزدهم عبادت و اطاعت انحصاری خدا ⏰ رمضان ۱۴۴۳ هجری قمری (۱۴۰۱هجری شمسی) 🕌 کرج، میدان توحید، مسجد امام سجاد علیه السلام #امام_خامنه‌ای #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی #جلسه_پانزدهم #عبادت_و_اطاعت_انحصاری_خدا #کتاب #کتابخوانی #نهضت_کتابخوانی #ماه_مبارک_رمضان #استاد_هاشمی #کانال_فانوس 🇮🇷 @faannoos

🔰 تحلیل بیانات امام خامنه ای در دیدار رمضانی با مسئولان نظام در تاریخ ۱۴۰۱/۰۱/۲۳ (۳) - حجت‌الاسلام استاد سید احمد هاشمی - ۱۴۰۱/۰۱/۲۵ ❓ چارچوب نقد و انتقاد چیست؟ ❓ چرا امام خامنه ای در دیدار رمضانی با مسئولان به چارچوب نقد و انتقاد اشاره فرمودند؟ ❓ استغفار اجتماعی و ملی به چه صورت است؟ #امام_خامنه‌ای #دیدار_رمضانی_با_مسئولان #تحلیل #قسمت_سوم #چارچوب_نقد_و_انتقاد #چرایی_اشاره_به_چارچوب_نقد_و_انتقاد #استغفار_اجتماعی_و_ملی 🇮🇷 @faannoos

📌 اطلاعیه 🔰 به اطلاع می رساند جلسات طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن چند روز به مناسبت شب‌های قدر برگزار نمی شود و از روز دوشنبه مورخ ۱۴۰۱/۰۲/۵ جلسات ادامه می یابد. انشاالله. #طرح_کلی_اندیشه_اسلامی_در_قرآن 🇮🇷 @faannoos

🔖 السَّلامُ عَلَیْکَ یا اَمیرَ الْمُؤْمِنینَ عَلیه‌اَلسَلام 📍سلوک سیاسی امیرالمؤمنین از سلوک معنوی و اخلاقی او جدا نیست؛ سیاست امیرالمؤمنین هم، آمیخته‌‌‌‌‌ی با معنویت است، آمیخته‌‌‌‌‌ی با اخلاق است، اصلاً منشأ گرفته‌‌‌‌‌ی از معنویت علی و اخلاق اوست. سیاست اگر از اخلاق سرچشمه بگیرد، از معنویت سیراب بشود، برای مردمی که مواجه با آن سیاستند، وسیله‌‌‌‌‌ی کمال است، راه بهشت است؛ اما اگر سیاست از اخلاق جدا شد، از معنویت جدا شد، آن وقت سیاست‌‌‌‌‌ ورزی میشود؛ یک وسیله‌‌‌‌‌ای برای کسب قدرت، به هر قیمت؛ برای کسب ثروت، برای پیش بردن کار خود در دنیا. این سیاست میشود آفت؛ برای خود سیاست‌‌‌‌‌ورز هم آفت است، برای مردمی هم که در عرصه‌‌‌‌‌ی زندگی آنها این سیاست ورزیده میشود هم آفت است. ۲۰/ شهریور/۱۳۸۸ 🇮🇷 @faannoos

🔴حاج اسماعیل دولابی می‌گفت: "برو به خداوند عرض کن که خدایا! هرکس را به من بدی کرده‌است، بخشیدم؛ تو هم مرا ببخش. آن وقت ببین خدا با تو چه کار می‌کند" #شب_قدر #ماه_رمضان #همدیگر_را_حلال_کنیم 🇮🇷 @faannoos

◾️شهادت امام علی(ع) تسلیت باد. 🇮🇷 @faannoos

🔻پاداش انفعال در برابر جریان غیرانقلابی: سیاستمدار لغزان و هراسان __________________________ مهدی جمشیدی [۱]. در نظر من، مسأله این نیست که خانوادۀ قالیباف به سفر ترکیه رفته و چند چمدان کالا خریده، بلکه این است که قالیباف از ناحیۀ افشای این خبرِ راست یا دروغ، «سرمایۀ اجتماعی»‌اش را باخت و این همان «حسّاسیّت» برخاسته از تعارض منافعی بود که ایشان را در مقابل طرحِ مدیریّت فضای مجازی قرار داد. ایشان در آنجا برای پرهیز از «هزینۀ اندکِ مؤمنانه»‌، از حمایت گریخت، امّا در اینجا، متحمّلِ «هزینۀ گزافِ بیهوده» شد. دیروز قالیباف به بهانۀ این‌که «طرح مدیریّت فضای مجازی» در مقابل «نظر مردم» قرار دارد، عقب‌نشینی کرد و حقّ را زیر پا گذاشت؛ و امروز به‌جای آن طرح، «خودِ او» به بهانۀ خطای نه‌چندان مهمّ چند تن از اعضای خانواده‌اش، این‌چنین محکوم و منهدم می‌شود و استعفای او به‌عنوان یک «مطالبۀ مردمی» مطرح می‌گردد. [۲]. اگر او و مجلس در مقابل «روایت‌سازیِ دروغینِ جریان غیرانقلابی» نسبت به مدیریّت فضای مجازی می‌ایستاد و نمی‌هراسید و به دفاع عقلانی می‌پرداخت و از خود، ضعف و سستی نشان نمی‌داد، شاید امروز گرفتار «تهاجمِ حذفیِ جریانِ غیرانقلابی» نمی‌شد. تصویری که او از خود در ذهن جریان غیرانقلابی ساخته، تصویر یک «سیاستمدار لغزان و هراسان» است که هر لحظه احساس کند «سرمایۀ اجتماعی»‌اش در حال آسیب‌دیدن است، به‌جای «حضور تهاجمی» و «ضدّحملۀ مردانه»، خود را می‌بازد و عقب‌نشینی می‌کند. جریان غیرانقلابی، به‌درستی دریافته است که می‌توان در مقابل این «شخصیّتِ نگران و شناور»، پیشرویِ روایی کرد و در نهایت، به حیات سیاسی‌اش پایان داد. مسئولیّت سفر خانوادۀ قالیباف، به عهدۀ ایشان نیست و روایت‌سازان، دروغ می‌بافند و مغالطه می‌کنند، امّا مگر دربارۀ طرح مدیریّت فضای مجازی، چنین ناجوانمردانه روایت‌سازی نکردند و قالیباف با آنها همراهی نکرد؟! امروز همان «روایت‌سازانِ غیرانقلابی»، به جان خودِ او افتادند. [۳]. به تعابیر رهبر انقلاب در دیدار اخیر دقّت کنید: «تکرار کلمۀ تعارض منافع در مجلس»، «منفعت ما در توجّه مردم به ما»، «منفعت عمومی کشور»، «مقدّم‌دانستن آبرو و توجّه مردم به خودمان»، «در نظر داشتن خدا» و ... . قالیباف به‌عنوان رئیس مجلس، باید پرچم‌دار و نیروی پیشرانِ این حقّ می‌شد، نه این‌که سنگ‌اندازی کند و در نهایت نیز، به بهانۀ واهیِ تعیین سیاست‌های فضای مجازی، «مطالبۀ کوتاه‌مدّت رهبر انقلاب» را به «سراب سرگردانی» بیفکند. به‌واقع، هیچ محملی برای حمل‌برصحّت کردن اقدام ایشان نیست. او گرفتارِ «عقوبتِ ترک فعل» شده است: اوّلاً، «خواستۀ رهبر انقلاب» از «مجلس»، تقنین دربارۀ اعمال مدیریّت بر فضای مجازی در کوتاه‌مدّت بوده است، ولی پس از دو سال، این کار انجام نشده است و این یعنی در تعلیق ‌نهادنِ مطالبۀ ایشان. ثانیاً، شخص قالیباف تا آنجا که احساس کرد این طرح، «هزینۀ اجتماعی» ندارد، با آن همراهی کرد و پس از آن‌که ورق برگشت، نظر او نیز «ناگهان» تغییر کرد. مشاهده کردیم که شخص منصوب ایشان در «مرکز پژوهش‌های مجلس»، در آن بیانیۀ بسیار ضعیف و کم‌مایۀ عمومی، چگونه همین طرحِ موردِ دفاعِ سابقِ قالیباف را به‌طور کلّی و از اساس، «نفی» و «انکار» کرد. ثالثاً، رهبر انقلاب در سخنرانی اخیر خویش، از «تعارض منافعِ در مجلس» سخن گفت و این نشان می‌دهد که کسانی در مجلس، «درگیر ملاحظۀ منافعِ شخصیِ خود» شده‌اند و آن منفعت، تداومِ بدنۀ اجتماعی‌شان است. [۴]. جریان بدسابقۀ غیرانقلابی که سرچشمۀ فساد است، زبان در کام بگیرد و خاموش بنشیند. اینان که کارگزاران‌شان، «اشرافی» و «کاخ‌نشین» و «نجومی‌بگیر» و «قاچاق‌چیِ حرفه‌ای ارز» و «واردات‌چی» و «هزارمیلیادی» و «متواری از وطن» و «زن‌کُش» و ... بوده‌اند، چه نسبتی با دلسوزی برای «مردم» و «تولید» و «اخلاق» و «ساده‌زیستی» دارند؟! تاریخ انقلاب، حادثه‌ای سیاه‌تر و تلخ‌تر از حضور مدیریّتی اینان به خود ندیده است. درد قدرت دارند و می‌خواهند با «سوزاندنِ دیگری»، یخِ بدنۀ اجتماعیِ خویش را آب کنند، غافل از این‌که مردم از آنها عبور کرده‌اند. [۵]. باید انقلاب را به تجربۀ مدیریّتی تازه‌ای وارد کرد که متناسب با غایاتِ گام دوّم باشد. چپ و راست سیاسی، مدّت‌هاست به تمامیّتِ خویش رسیده‌اند و سخن مبدعانه و عمل متعهدانه ندارند. 🇮🇷 @faannoos

🔴گلایه ۲۵۰۰ استاد دانشگاه از سران قوا، فضای مجازی را قانونمند کنید ⏪چرا نهادهای مسئول صرفا تماشاگر هستند⁉️ ✍ در این نامه آمده است: 🔹بسیاری از مشکلات فرهنگی، اجتماعی و حتی سیاسی و امنیتی کشور ناشی از فضای رها شده مجازی است، اما متاسفانه در حال حاضر حکمرانی در کشور منحصر به فضای حقیقی بوده و حال آنکه مدیریت فضای حقیقی بدون سر و سامان دادن به فضای مجازی ممکن و میسر نیست. 🔹تمامی نظامات سیاسی دنیا که در این زمینه پیشتاز و پیشگام بوده و ژست آزادی به خود گرفته‌اند، جهت کاهش عوارض فضای مجازی و مدیریت آن دارای قوانین و مقررات متناسب با اقتضائات فرهنگی و ایدئولوژی خویش می‌باشند. 🔹فراگیری و گسترش بسیاری از ناهنجاری‌های فرهنگی، بزه‌های اجتماعی، فروپاشی خانواده، فساد اخلاقی، هتک حرمت، گسترش اعتیاد، اشاعه فحشاء، بی­عفتی، بی­غیرتی، بی اعتمادی، ناامنی، ترور، قتل، روابط نامشروع، سقط جنین، خودکشی، کلاهبرداری و دستبرد به جان و مال مردم شریف کشورمان ریشه در فضای مجازی دارد. 🔹نهادهای متولی مستقیم و غیرمستقیم این فضا از شورای عالی فضای مجازی، دستگاه‌های دولتی و حاکمیتی، تا نمایندگان مجلس شورای اسلامی و مسئولان قضایی کشور به گونه‌ای به تماشای این صحنه نشسته‌اند که برای هر بیننده‌ای سوال برانگیز است❗️ 🔹قاطعانه و مصرانه از سران قوا و تمامی مسئولان نظام حکمرانی کشور انتظار داریم هر چه سریعتر تدابیر و تمهیدات مورد نیاز برای قانونمند کردن فضای مجازی را اتخاذ نمایند. 🇮🇷 @faannoos