آدم‌های اين زمان هر دوره خودشان‌را شبیه کسی می‌کنند ، دیروز شبیه فلان بازیگر ، امروز شبیه فلان خواننده ، فردا شبیه فلان چهره اینستاگرامی ، یک‌بار پیشِ خودشان فکر نمی‌کنند که مگر اینا کی‌هستند که می‌خواهند مثل‌شان شوند ؟! برای یک‌بار هم شده در خلوت نمی‌نشینند تا چند صفحه از کتابِ سنن‌النبی را ورق بزنند تا شبیه مردی باشند که بهانه خلقت آسمان‌ها و زمین بود ، کسی که در شأن‌ش خدا فرمود : لقَد کانَ لکَم فی رسول الله اُسوَة‌ُ حسنه ..' یک‌بار نشد دلشان بخواهد مثل ِحبیب ِخدا زندگی کنند !

دوستان لطفاََ برای سلامتی یه بنده‌خدایی سه تا صلوات بفرستید و به هر طریقی که می‌تونید براشون دعا کنید ، ضروریِ ..

- بخوان علی را که مظهرِ عجائب است ! و من در همه امورم به او تکیه کرده‌ام و امور گذشته و آینده‌ام را به او وا می‌گذارم ، برای رفع هر ناراحتی او را می‌خوانم تا مشکل حل و مسائل روشن گردد !

روبه‌رویِ ایوانِ نجف به خیلی چیزها میشه فکر کرد ؛ مثلا به انگشتری که در رکوع بخشیدی یا به شبی که به جایِ پیامبر خطر هارا به جان خریدی یا.... اما بعضی وقت‌ها دوست دارم به تلألو خورشید روی گنبد و بارگاهت زل بزنم و به بخش دوم این آیه فکر کنم که اگر نبودی ، حتی رسالت پیامبر هم ناتمام می‌ماند ! - وَإِن لَّمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ ؛

او تنها یک مادر نبود ؛ او مربیِ اراده بود ، در دامانِ او ، نه فقط یک فرزند ، که یک ایده‌آل پرورده شد ، او با صبری زینب‌وار ، آیینِ خدمت را در رگ‌های فرزندش جاری کرد تا که آن فرزند در قامتِ یک مردِ بزرگ ، به خدمتِ ملت و وطن برخیزد ، او آموخت که بزرگ شدن ، با مال و منال نیست ، بلکه با ایثار و ایستادگی است ! #شکوهِ‌مادرانه ؛

- سندی برای آزادی ِذهن از افکار و تشویش‌هایِ پوشالی ! #غذایِ_روح ؛🤍🌿

ای طبیب ِدل بیمارانِ جهان ، تعجیلی ؛ دردمندان ِتو را حسرت ِدرمان تا چند ؟! #یک‌ماه‌مانده ؛ | #این_صاحبنا ؛

تاریخ همیشه شاهدِ بازیِ عجیبی بوده است ؛ بازیِ کسانی که نانِ شهرتشان را از سفره‌ی همین خاک خوردند ، در کوچه‌های همین شهر بزرگ شدند و با فریادهای همین مردم به اوج رسیدند .. اما وقتی بادِ وسوسه وزید، یادشان رفت که ریشه کجا بود ! ‌دیروز نام‌هایی چون علی دایی ، علی کریمی ریما رامین‌فر و دیگرانی بود که روزی قهرمانِ دل‌های میلیون‌ها ایرانی بودند ، اما ترجیح دادند در سنگرِ کسانی بایستند که هرگز خیرِ این خاک و این مردم را نخواستند .. امروز، چهره‌های جدیدی مثل لاله مرزبان و دیگران را می‌بینیم که در مسیرِ تکراری پشت به وطن قدم می‌زنند ، شاید فکر کنند با جلب توجه در آن سوی مرزها ، به آزادی یا شهرتِ جهانی رسیده‌اند ، اما حقیقت این است : کسی که برای دیده شدن ، دستِ دشمنِ خاکش را بفشارَد ، در واقع در حال پاک کردن نام خودش از حافظه‌ی تاریخی مردمش است ، باید پذیرفت که در مسیر حق، گاهی پیروزی‌ها دیر می‌رسند و برخی در میانه راه گم می‌شوند ، اما تاریخ هرگز فراموش نمی‌کند که چه کسانی در روزهای سخت ، تکیه‌گاه بودند و چه کسانی برای چند لایک و تشویقِ بیگانه ، عزت و شرف و اعتبارشان را به حراج گذاشتند ..!