💠سلبریتیسم، ناجی انسان حتی در پسا آخرالزمان! 🔹توی #بازی دد آیلند ۲ با یک جهان پسا آخرالزمانی از نوع زامبی طرف هستیم. یعنی یه ویروس پخش شده و مردم جهان تبدیل به زامبی شدن، اقلیتی هم سالم موندن 🔹حالا گیمر باید با استفاده از ابزارهای مختلف، زامبی‌ها رو بکشه و هدف نهایی بازی هم نجات دادن یه سلبریتی #هالیوود و رفیقاشه! حتی سکانس آخر بازی با فرار کردن اون سلبریتی از این وضعیت تموم می‌شه و انگار ما همه‌ی این زحمتا رو کشیدیم که اون سلبریتی فرار کنه :/ 🔹علاوه بر این، خونه‌ی امنی که اول بازی واردش می‌شیم عمارت بزرگیه که همین سلبریتی مالکشه، یعنی بازم همون #سلبریتی محوریت داره و خونه‌ش در پسا آخرالزمان تبدیل شده به مأمن انسان‌های سالم! 🔹خلاصه بازی تا تونسته سلبریتی‌های هالیوودی رو خیرخواه و مهم جلوه داده. می‌دونین دیگه #سلبریتیسم اساسا یکی از ابزارهای «کنترل مردمه»؛ یعنی به جای حکما، فلاسفه، الهیات‌دانان، عرفا و دین شناسان، #سبک_زندگی و عقاید یه سری رقاص و بازیگر و... می‌شه محور زندگی مردم و از اینا تقلید می‌کنن. هدف بازی هم دامن زدن به همینه 🔹از طرفی توی بحثای فلسفی گفته شده که «محبت، مشابهت میاره» یعنی ما هر کسی رو دوست داشته باشیم، #ناخودآگاه ازش تقلید می‌کنیم و این اتصال روحی باعث می‌شه، حتی با اینکه ازش از جهت فیزیکی دوریم، اما ویژگی‌های روحی اون در ما هم پیدا بشه 🔹برای همینه که باید #عشق و علاقمون رو خودمون مدیریت کنیم، نه اینکه بسپریمش به یه عده سرمایه‌دار که به چیزی جز «کنترل رعیت» فکر نمی‌کنن 📍مطلب مرتبط: نقد و بررسی کامل بازی دد آیلند ۲ 🖌️فیلموسوفی نقد عمیق فیلم @Filmosophy