خطبه صد و سی و سوم - بخش سوم
عِظَةُ الناس:
وَ اعْلَمُوا أَنَّهُ لَيْسَ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا وَ يَكَادُ صَاحِبُهُ يَشْبَعُ مِنْهُ وَ يَمَلُّهُ إِلَّا الْحَيَاةَ، فَإِنَّهُ لَا يَجِدُ فِي الْمَوْتِ رَاحَةً، وَ إِنَّمَا ذَلِكَ بِمَنْزِلَةِ الْحِكْمَةِ الَّتِي هِيَ حَيَاةٌ لِلْقَلْبِ الْمَيِّتِ وَ بَصَرٌ لِلْعَيْنِ الْعَمْيَاءِ وَ سَمْعٌ لِلْأُذُنِ الصَّمَّاءِ وَ رِيٌّ لِلظَّمْآنِ وَ فِيهَا الْغِنَى كُلُّهُ وَ السَّلَامَةُ.
اندرز مردم:
آگاه باشيد، در دنيا چيزى نيست مگر آن كه صاحبش به زودى از آن سير و از داشتن آن دلگير مى شود جز ادامه زندگى، زيرا در مرگ آسايشى نمى نگرند. حيات و زندگى چونان حكمت و دانش است كه حيات دل مرده، و بينايى چشم هاى نابيناست و مايه شنوايى براى گوش هاى كر و آبى گوارا براى تشنگان مى باشد كه همه در آن سالم و بى نيازند.
كِتَابُ اللَّهِ تُبْصِرُونَ بِهِ وَ تَنْطِقُونَ بِهِ وَ تَسْمَعُونَ بِهِ وَ يَنْطِقُ بَعْضُهُ بِبَعْضٍ وَ يَشْهَدُ بَعْضُهُ عَلَى بَعْضٍ وَ لَا يَخْتَلِفُ فِي اللَّهِ وَ لَا يُخَالِفُ بِصَاحِبِهِ عَنِ اللَّهِ.
اين قرآن است كه با آن مى توانيد راه حق را بنگريد و با آن سخن بگوييد و به وسيله آن بشنويد. بعضى از قرآن از بعضى ديگر سخن مى گويد، و برخى بر برخى ديگر گواهى مى دهد، آياتش در شناساندن خدا اختلافى نداشته، و كسى را كه همراهش شد از خدا جدا نمى سازد.
قَدِ اصْطَلَحْتُمْ عَلَى الْغِلِّ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ نَبَتَ الْمَرْعَى عَلَى دِمَنِكُمْ وَ تَصَافَيْتُمْ عَلَى حُبِّ الْآمَالِ وَ تَعَادَيْتُمْ فِي كَسْبِ الْأَمْوَالِ، لَقَدِ اسْتَهَامَ بِكُمُ الْخَبِيثُ وَ تَاهَ بِكُمُ الْغُرُورُ، وَ اللَّهُ الْمُسْتَعَانُ عَلَى نَفْسِي وَ أَنْفُسِكُم.
مردم گويا به خيانت و كينه ورزى اتّفاق داريد، و در رفتار رياكارانه، گياهان روييده از سرگين را مى مانيد، در دوستى با آرزوها به وحدت رسيديد، و در جمع آورى ثروت به دشمنى پرداختيد. شيطان شما را در سرگردانى افكنده و غرور شما را به هلاكت مى كشاند، براى خود و شما از خدا يارى مى طلبم.
#کلام_امیر
#نهج_البلاغه
#یک_دقیقه_با_نهج_البلاغه
@firstimam
شاه غریب رهبر بی یار و یاورم
از دست من طرید شدی خاک بر سرم
صبحم به شام میرسد و شام من به صبح
اما دریغ نام تو را هم نمیبرم
سیدی
هستم اسیر ظلمت تاریکی گناه
یک دم بتاب بر دل من ماه انورم
من در مقابل تو گنه کرده ام ببخش
یک لحظه میشود بنشینی برابرم
خاکی شده است بین بیابان عبای تو
از بی خیالیه دل زارم مکدرم
حرف از عبا شد و دل من رفت کربلا
...
آمد حسین با کمک زانوان خویش
گفت ای علی تو اکبرمی یا که اصغرم
...
...
یابن الحسن
#یاایهاالعزیـــز
#اللهم_عجل_لوليك_الفرج
@firstimam
حضرت امام صادق آل محمد عليهم السلام اینگونه فرمودند:
عموى ما ، عبّاس ، داراى بينشى ژرف و ايمانى راسخ بود ؛ همراه با امام حسين عليه السلام جهاد كرد و نيك آزمايش داد و به شهادت رسيد .
#کلام_نور
یکی از معانی نافذ البصیره
آن است که چون امام را عین حق می دید
محض اطاعت بود و
هیچ نظری نمی داد
و در محضر امام هیچ سخنی از خود
نمی گفت.
و این امر از ادله مهمی است که اساسا
از قمر بنی هاشم
در تاریخ سخن زیادی نقل نشده
خاصه در سفر کربلا...
@firstimam
حضرت امام صادق آل محمد علیهم السلام فرمودند:
تاسوعا، روز محاصرهٔ حسین اباعبدالله بود؛ دشمن از کثرت لشکر شادمان شد و یقین کرد که یاوری نمیرسد.
سپس فرمود:
«پدرم فدای آن غریبِ تنها.»
کافی، ج۴، ص۱۴۷
#کلام_نور
#صلی_الله_علیک_یا_اباعبدالله
@firstimam
السَّلامُ عَلَىٰ ساقِي السَّلْسَبِيلِ الزُّلالِ
سلام بر ساقیِ سلسبیل، علی مرتضی، و بر فرزندش ابالفضل العباس، ساقیِ کربلا.
مفاتیحالجنان
السلام علیک یا امیرالمومنین
#کلام_نور
@firstimam
قال امیرالمؤمنین علیهالسلام:
نَحْنُ الشِّعَارُ وَ الْأَصْحَابُ وَ الْخَزَنَةُ وَ الْأَبْوَابُ وَ لَا تُؤْتَى الْبُيُوتُ إِلَّا مِنْ أَبْوَابِهَا فَمَنْ أَتَاهَا مِنْ غَيْرِ أَبْوَابِهَا سُمِّيَ سَارِقاً.
ما اهل بیت مانند پیراهن (تن پیامبر صلی الله علیه و آله) هستیم و اصحاب ایشان و خزانه داران و درها (ی علوم و معارف آن بزرگوار) می باشیم. و هیچکس داخل خانه ها نمی شود مگر از درهای آن، پس کسی که از غیر درها وارد خانه ها شود دزد نامیده می شود.
نهج البلاغه (فیض الاسلام)، بخشی از خطبه۱۵۳
#کلام_امیر
@firstimam
بلند شو علمدار علمدار رو بلند کن
بازم پرچم این حرم رو بلند کن
صداتو بلند کن بفهمن که هستی
هنوز زندهای و چشماتو نبستی
السلام علیک ایها العبد الصالح
المطیع لله و لرسوله و لامیرالمومنین
@firstimam
مولایمان اباعبدالله الحسین در روز عاشورا، اینگونه فرمودند:
والله لایسکن دمی حتی یبعث الله المهدی.
به خداوند قسم، خون من آرام نمی گیرد تا خداوند حضرت مهدی را مبعوث گرداند.
#کلام_نور
#یاایهاالعزیـــز
#اللهم_عجل_لوليك_الفرج
@firstimam
كَـيْفَ اَصْبَـحْتَ يا ابْنَ رَسُـولِ اللّهِ صلي الله عليه و آله فَقالَ: اَصْبَـحْتُ وَلِىَ رَبٌّ فَوْقى، وَ النّـارُ اَمـامى، وَالْمَـوْتُ يَطْلُبُنى، وَالْحِسابُ مُحـْدِقٌ بى وَ اَنَامُـرْتَهِنٌ بِعَـمَلى، لا اَجِـدُ ما اُحِبُّ، وَ لا اَدْفَـعُ مـا أَكْرَهُ، وَ الاُْمُـورُ بِيَـدِ غَيْرى، فَاِنْ شـاءَ عَـذَّبَنى، وَ اِنْ شـاءَ عَفـا، فَـأىُّ فَقيـرٍ اَفْقـَرُ مِـنّى
به امام حسين عليه السلام گفته شد: اى فرزند رسول خدا چگونه صبح كردى؟
فرمود: صبح كردم در حالى كه پروردگارم بالاى سر من است
و آتش جهنم پيش رويم
و مرگ در جستجوى من است
و حساب مرا احاطه كرده
و من در گرو عمل خودم هستم
آنچه را دوست دارم نمى يابم و آنچه را دوست ندارم از خودم دور نمى كنم
كارها دست ديگرى (يعنى خدا) است؛ چنانچه بخواهد عذابم مى كند و اگر مايل باشد مى بخشد.
پس چه كسى از من نيازمندتر است؟
بحارالانوار/ جلد 76 / صفحه 15
#کلام_نور
@firstimam