بـه همـین دلـیـل عـکسهـا را دوسـت دارم
آنـها مـدرک اثبـات ایـن هستنـد کـه روزی، حتـی بـرای لحظـه ای گـذرا همـه چـیز عـالی بـود . . .
دگر نایی برای آینده نمانده ، تمام توانم را برای زنده ماندن در زمان حال گذاشتم . .
بعضی زخمها را نباید درمان کرد؛ باید گذاشت بمانند تا یادمان نرود چه چیزی را برای رسیدن به هیچ، از دست دادهایم.