عو مای گاش

و من..؟ مصمم در سبز زیستن. در آدم بهتری بودن.. وآدم بهتری شدن..🎀

آنشرلی : ولی من هیچوقت نتونستم به اجبار برای دیگران اهمیت قائل بشم، هر حرفی که زدم، هر احترامی که گذاشتم، هر کمکی که کردم، همش از ته قلبم بوده، همینقدر بدون نقاب، عمیق و واقعی.

آنشرلی : نباید بزاری روحت بمیره، وقتی قلبت هنوز میزنه.

_

پارادوکس واقعی اونجاست که دل پُری ازش داری، اما دلت هم تنگ میشه.

-گریه

دلم میخواد یکی بغلم کنه محکم ، من گریه کنم... بزاره دستشو بگیرم (خودمم که دست کسیو نمیگیرم بقیه باید دست منو بگیرن😂) بوسم کنه. اشکامو پاک کنه، مثل «اون» وقتی ناراحتم سعی کنه خوشحالم کنه، اولویتش باشم، هرروز ازش پیام نخونده داشته باشم، روزشو برام تعریف و روزمو براش تعریف کنم، وقتی میخندم بگه خوشگل شدی، (به قول یکی از دوستان) غیرت داشته باشه(😂)، چشم قره به فانوس دزدا بره ، برام آهنگ بزاره /بخونه ، مثل « اون » برام چیز میز بخره ، باهام بیاد بیرون ، مثل خودم قدش بلند باشه، اون جوری که مد نظرمه باشه برام، دلش برام تنگ بشه و شاید یروز همچین آدمی به زندگیم وارد شه و ماندگار باشه...امیدوارم.

شاید اون روز تحول دوستای مورد علاقم بوجود بیاد