می‌دانی، علی به گواه تاریخ، خیلی از شب‌ها بیرون می‌رفت و با چاه سخن می‌گفت، درددل می‌کرد و کلمه‌هایش را در دل خاک مدفون می‌ساخت. من خیلی به این فکر می‌کنم که اگر این‌هایی که مانده‌اند، این‌گونه اعجازگونه‌اند و مهیب و پرحرارت و نور، آن‌هایی که دفن کرده چه بوده‌اند! به که رسیده‌اند؟ می‌دانی، تمام مواد مذاب تو جیگر زمین، حرف‌های علی‌ست با چاه. /حامدعسکری

:))))))))

میدانی؟تمام مواد مذاب در جگر زمین، حرف های علی‌ست با چاه...

به این دنیا امیدی نیست..،که اگر قرار بود شاد باشی و شاد زندگی کنی که علی علیه‌السلام از من و تو شایسته تر بود..

از شنبه دیگه انشالله؟

و اگر که با چاه، آن‌‌گونه اعجاز‌گونه و حیرت‌آور دردِدل می‌گفت، کلمه‌هایش هنگام سخن گفتن با فاطمه‌ی‌ عزیزتر از جانش چه می‌کردند؟ فرای تصورات و فرای توان لغات‌است توصیفش. لابد آن‌قدر عمیق و شریف که حتی بر زبان‌هم جاری نمی‌شدند‌ و میان‌چشم‌ها در رفت و آمد بوده‌اند و چه‌حاجت به حکاکی آن‌ها وقتی که فاطمه، حرارت آن‌ها را بر قلبش حس می‌کرده‌است.

:))))))))))))))))))))))))

«شهادت امام علی علیه‌السلام تو ماه رمضان نیست،تو ایام فاطمیه است..»

واقعا الان کار مهم‌تری(خواب) از نقد مصاحبه پزشکیان دارم. فقط می‌تونم بگم کسی با این سرعت نتونسته بود منو به خودش امیدوار و بعد ناامید کنه.