هی این.. آخرین جمعه ی تابستون بود..

«دوست داشتم اونی باشم که ازش خوب یاد بشه، اونی که واسه مقایسه ی مثبت بیارنش، اونی که مثل الگو بدوننش، الگوی مثبت، نه تابلوی درس عبرتی که مدام قصهٔ موفق نشدنش رو تعریف کنن و رمز موفقیت رو از اشتباهات اون مشخص کنن، اونم جلوی خودش. دوست داشتم مورد تحسین باشم، مورد افتخار، مورد علاقه؛ اما خب.. شاید تا ابد باید با اشتباهاتم یاد بشم، و با اشتباهاتم له بشم.»

📮 https://eitaa.com/good_mistake/10572 اره بابا قبلنا میومدی چند وقت یبار یه بحث عمیق مینداختی با ممبرا هنوز از پیامای جالب بحثارو نگه داشتم الان دیگه زندگی مجال نمیده انگار هرکی زندگی خودشو ساپورت کنه دیگه وقتی نمیونه با بقیه تازه اونم کسایی که حتی نمیشناسدشون انقد دور — هنوزم پایه‌م عشق اگه بدونم پایه‌این من اوکیم که بحث و حرف و اینا باشه یکی من بگم یکی تو بگی یکی یکی دیگه رو هم دیگه بزاریم نتیجه برسیم.

ولیخب‌ درمورد درگیری‌ها و مشغله ها آره دیگه.. زندگی هرچی می‌ره جلوتر، جدی تر میشه و سخته بخوای ایگنورش کنی* ولیخب من اوکی‌ام👍 موضوع بده.

. . . .

—

«زمان چیز عجیبی بود که از کف دادیم. و حالا که می‌دانیم، به خیال خود سعی بر زنده نگه داشتن «حال» داریم.. اما چه خیال باطلی؛ که ما حتی در همین لحظه هم مشغول از دست دادن‌ها هستیم. تنها داغیم، و بعداً می‌فهمیم.»

«در پی سوختن بودم؛ در پی احساس. در جستجوی آن نقطه‌ای که بتوانم خود را محو در آن، غرق در آن، رهای در آن ببینم و درنهایت، خاکستری باشم که ذره ذره ام حرارت آن‌را در دل دارد و پیچیده در گرمای سوختنِ در آن است. آهی از افسوس کشیدم. چه دور بودم از خواسته‌ام. دلم نمناک از باران‌های زندگی بود، سنگین از هوای دم‌کردۀ عمر، گرفته و پیچیده در پیچک‌های روزمره؛ این من را چه به آتش عشق و سوختنِ جان. با سری که شلوغِ بیهوده‌جات بود و دلی که فراموشکارِ بدیهیات؛ همواره گرد خود می‌چرخیم.»

برام شعر بفرستید. فاضل چه بهتر. https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_1n7myrf&btn=Tell.me.unknown

—

فیلم کایوت vs اکمی رو ببینید خیلی ناز بود.