«ایران: روح یک جهان بی‌روح» (خلاصه‌ای از گفت‌وگوی کلر بری‌یر و پی‌یر بلانشه با میشل فوکو در سال ۱۹۷۹) ویژگی منحصربه‌فرد انقلاب ایران (ارادهٔ جمعی یکپارچه) فوکو بر این باور است که انقلاب ایران پدیده‌ای است که با الگوهای تحلیلی مدرن و غربی سازگار نیست. در این انقلاب، دو ویژگی سنتیِ خیزش‌های چپ یا کلاسیک وجود نداشت: نه مبارزهٔ طبقاتیِ اقتصادی مشخصی محرک اصلی بود و نه یک حزب یا سازمان سیاسی پیشتاز جریان را هدایت می‌کرد. آنچه رخ داد، تجلی عینی و نادرِ یک «ارادهٔ جمعی مطلق» بود؛ یعنی یکپارچگیِ تمام‌عیار ملتی با دست خالی در برابر یک رژیم فوق‌مدرن و تا بن دندان مسلح. مذهب تشیع به مثابه نیروی محرک، نه ایدیولوژی فوکو استدلال می‌کند که اسلام شیعی در این رویداد، نقش یک «ایدیولوژی» (به معنای ابزاری برای پنهان کردن تضادهای طبقاتی یا فریب توده‌ها) را بازی نکرد. تشیع برای مردم ایران: زبان و آیین مبارزه بود که به آن‌ها شجاعت ایستادگی در برابر مرگ و مسلسل‌ها را می‌بخشید. مذهب در اینجا، مصداق دقیق تعبیر مارکس یعنی «روح یک جهان بی‌روح» بود؛ پناهگاه و نیرویی معنوی در برهوتِ یک سیستم مدرنیزاسیون تحمیلی و بی‌روح (رژیم شاه). خواستِ تغییر در «سوبژکتیویته» (ذهنیت و شیوهٔ بودن) به عقیدهٔ فوکو، مردم ایران تنها خواستار سرنگونی شاه یا تغییر در روابط اقتصادی و سیاسی نبودند، بلکه آن‌ها در پی تحول بنیادین در وجود و ذهنیت خود بودند. آن‌ها می‌خواستند رابطهٔ خود را با تاریخ، با یکدیگر، با ابدیت و با کارما تغییر دهند. تشیع به دلیل داشتن دو سطحِ «قانون بیرونی» و «زندگی عمیق باطنی»، این امکان را فراهم کرد تا مردم به دنبال یک تجدید عهد معنوی و تغییر در «شیوهٔ بودن» خود باشند. چالش آینده و نظام‌های حقیقت متفاوت فوکو در پاسخ به نگرانی‌ها دربارهٔ تعصب، سرکوب یا برخورد با اقلیت‌ها، به تفاوت نظام حقیقت در شرق و غرب اشاره می‌کند. او توضیح می‌دهد که در تشیع، قانون صریح همواره به یک معنای باطنی و عمیق‌تر ارجاع دارد. با این حال، او پیش‌بینی می‌کند که: این وضعیتِ استثنایی و «نور انقلابی» ابدی نخواهد بود و سرانجام روزی خاموش خواهد شد. با فروکش کردن تب انقلاب، محاسبات سیاسی، چندپارگی‌های طبقاتی، سازش‌ها و روندهای عادیِ قدرت دوباره بازخواهند گشت. این حرکت حامل یک پتانسیل دوگانه است: از یک سو تمایل به تحول معنویِ زندگی و از سوی دیگر، خطر تکیه بر سنت‌های غیرقابل‌تساهل و ملی‌گرایی افراطی. پ.ن: فوکو در تحلیل نهایی خود اشتباه می‌کرد، نه تنها آن «نور انقلابی» خاموش نشد بلکه بیشتر شد. امروز نیز ایران شیعی روح یک جهان بی‌روح است که با اراده جمعی با اتکا به قدرت لایزال الهی مقابل جباران و متکبران عالم ایستاده و به فرموده مولایش، امیرالمومنین علیه‌السلام، داد مظلومان را از بیدادگران می‌گیرد. https://eitaa.com/handschrift

مولانا و سیدنا أمیر المؤمنین علیه السلام در خطبه جهاد فرمودند: فَيَا عَجَباً! عَجَباً! وَاللّٰهِ يُمِيتُ الْقَلْبَ، وَيَجْلِبُ الْهَمَّ، مِنِ اجْتِمَاعِ هٰؤُلَاءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ، وَتَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ. فَقُبْحاً لَكُمْ وَتَرَحاً، حِينَ صِرْتُمْ غَرَضاً يُرْمَى؛ يُغَارُ عَلَيْكُمْ وَلَا تُغِيرُونَ، وَتُغْزَوْنَ وَلَا تَغْزُونَ، وَيُعْصَى اللّٰهُ وَتَرْضَوْنَ. شگفتا! شگفتا! به خدا سوگند، این حالتی است که دل را می‌میراند و اندوه را بر جان فرو می‌ریزد: اینکه آنان بر باطل خویش یک‌دل و هم‌داستان‌اند، و شما از حقّ خویش پراکنده و از هم گسسته. ننگ بر شما و اندوه بر شما، آنگاه که به هدفی برای تیرها بدل شده‌اید؛ بر شما یورش می‌آورند و شما یورش نمی‌برید، با شما می‌جنگند و شما نمی‌جنگید، خدا را نافرمانی می‌کنند و شما بدان خشنود می‌مانید. پ.ن: خداوندا به حق آقام امام حسین علیه‌السلام برادران ما را در لبنان نصرت و پیروزی عطا بفرما. اللهم سدد رمیهم https://eitaa.com/handschrift

أمیر المؤمنین علیه السلام در خطبه ۲۱۶ فرمودند: [پس یکی از یارانش در پاسخ، سخنی بلند گفت و در آن، بسیار از او ستایش کرد و از شنیدن فرمان و اطاعت خویش نسبت به او سخن راند.] امام فرمود: از حقوق کسی که عظمت خدای سبحان در جانش بزرگ و جایگاه او در دلش رفیع است، آن است که هرچه جز اوست در برابر آن عظمت، در چشمش کوچک گردد. و سزاوارترینِ مردم به این حالت کسی است که نعمت خدا بر او بزرگ‌تر و احسانش به او لطیف‌تر باشد؛ زیرا هیچ‌گاه نعمت خدا بر کسی بزرگ نمی‌شود مگر آنکه حق خدا بر او نیز بزرگ‌تر می‌گردد. و از پست‌ترین حالات زمامداران نزد مردمانِ صالح این است که گمان شود آنان دچار خودپسندی و دوستدار ستایش‌اند و کارشان بر پایه تکبّر نهاده شده است. و من ناخوش داشتم که در ذهن شما چنین خطور کند که من دوستدار تملّق و شنیدن ستایشم؛ و به حمد خدا چنین نیستم. و اگر هم دوست می‌داشتم که چنین درباره‌ام گفته شود، آن را به سبب فروتنی در برابر خداوند ترک می‌کردم؛ زیرا او شایسته‌تر از آن است که عظمت و کبریایی‌اش به دیگری سپرده شود. چه بسا مردم پس از رنج و آزمون، ستایش را شیرین می‌یابند. پس مرا با ستایش‌های زیبا نستایید تا نفس خویش را به سوی خدا خالص گردانم، و در حق‌هایی که از آن فراغت نیافته‌ام و واجباتی که باید به انجام رسانم، از من دریغ مکنید. با من همچون ستمگران سخن مگویید، و در برابر من چنان که در برابر اهل خشم و تندی خود را نگه می‌دارید، محافظه‌کاری نکنید، و با من با چاپلوسی درنیامیزید. و گمان نبرید که اگر سخن حق بر من گفته شود، بر من گران می‌آید یا خواهان بزرگ‌نمایی خویشم. زیرا هر کس شنیدن حق یا عرضه شدن عدالت بر او سنگین آید، عمل به آن دو برایش سنگین‌تر خواهد بود. پس از گفتن حق یا مشورت عادلانه با من خودداری نکنید؛ زیرا من در خویشتن از خطا ایمن نیستم، مگر آنکه خداوند مرا کفایت کند؛ او که به نفس من از خود من آگاه‌تر و بر آن تواناتر است. همانا من و شما بندگان و مملوکان پروردگاری هستیم که جز او پروردگاری نیست؛ او بر ما مالک است آنچه را که ما بر خویش مالک نیستیم، و ما را از آنچه در آن بودیم بیرون آورد و به آنچه صلاح ما در آن است رساند؛ پس پس از گمراهی، هدایت را جایگزین کرد و پس از کوری، بینایی بخشید. https://eitaa.com/handschrift

📖 «مقتل امام حسین به روایت امام زین‌العابدین علیهماالسلام» آنچه پیش روی شماست، نه ادعای مقتل‌نویسی است و نه تلاشی برای افزودن بر میراث سترگ عاشوراپژوهی. این اثر تنها کوششی کوچک و ادای دینی ناچیز به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله الحسین علیه‌السلام و نهضت جاودانه عاشوراست. نگارنده در این کتاب، صرفاً برخی از روایات منقول از امام زین‌العابدین علیه‌السلام درباره واقعه کربلا را گردآوری و ارائه کرده است؛ با این امید که گامی هرچند کوچک در مسیر شناخت و ترویج معارف حسینی برداشته شود. اگر این صفحات بتواند دلِ خواننده‌ای را بیش از پیش به کاروان عاشورا نزدیک کند، مقصود حاصل شده است. «السلام علی الحسین وعلی علي بن الحسین وعلی أولاد الحسین وعلی أصحاب الحسین» پ.ن: فایل قبلی مشکلاتی داشت که خدا را شکر در این فایل برطرف شد. https://eitaa.com/handschrift

درنگی در آیات جهاد و مسئولیت اخلاقی سه آیه پیاپی از سوره نساء (۷۴ تا ۷۶) از مشهورترین آیات قرآن درباره جهادند. با این حال، هر بار که آنها را می‌خوانم، بیش از آنکه درباره جنگ سخن بگویند، درباره انسان، مسئولیت و نسبت ما با رنج دیگران سخن می‌گویند. آیات با دعوت به پیکار در راه خدا آغاز می‌شوند، اما بلافاصله افق نگاه را از پیروزی و شکست فراتر می‌برند: «هر کس در راه خدا بجنگد، چه کشته شود و چه پیروز گردد، به زودی پاداشی بزرگ به او خواهیم داد.» در اینجا معیار ارزش، نتیجه نیست. انسان معمولاً با ترازوی موفقیت می‌اندیشد؛ اما منطق این آیات چیز دیگری است. آنچه اهمیت دارد، ایستادن در جای درست تاریخ است، نه تضمین پیروزی. کشته شدن و پیروز شدن، هر دو در کنار هم قرار گرفته‌اند؛ زیرا ارزش اخلاقی عمل، وابسته به نتیجه بیرونی آن نیست. انسان مسئول انتخاب خویش است، نه مالک سرانجام جهان. اما اوج این فراز در آیه بعدی است؛ جایی که قرآن پرسشی تکان‌دهنده مطرح می‌کند: «شما را چه شده است که در راه خدا و برای مردان و زنان و کودکانی که به استضعاف کشیده شده‌اند نمی‌جنگید؟» در اینجا ناگهان مرکز ثقل آیه تغییر می‌کند. سخن از خدا هست، اما بلافاصله پای انسان‌های رنج‌دیده به میان می‌آید؛ مردان، زنان و کودکانی که زیر فشار ظلم گرفتار شده‌اند و فریاد برمی‌آورند: «پروردگارا، ما را از این سرزمین که مردمش ستمکارند بیرون ببر و برای ما یاوری قرار ده.» شاید یکی از زیباترین جنبه‌های این آیات همین باشد که راه خدا را از راه انسان جدا نمی‌کنند. دفاع از مظلومان در حاشیه ایمان قرار ندارد؛ در متن آن قرار دارد. گویی قرآن می‌خواهد بگوید که ایمان، اگر نسبت به فریاد ستمدیدگان بی‌اعتنا باشد، چیزی اساسی را از دست داده است. نکته دیگر آن است که آیه از سکوت و انفعال نیز پرسش می‌کند. نمی‌گوید چرا پیروز نمی‌شوید؛ نمی‌گوید چرا قدرت بیشتری ندارید؛ بلکه می‌پرسد: «چرا اقدام نمی‌کنید؟» گاهی در زندگی فردی و اجتماعی، مسئله اصلی شکست خوردن نیست؛ مسئله این است که انسان در برابر ظلمی آشکار، هیچ موضعی نگیرد. این آیات از همین بی‌تفاوتی پرسش می‌کنند. سپس قرآن تصویری کلی‌تر از جهان ارائه می‌دهد: «مؤمنان در راه خدا می‌جنگند و کافران در راه طاغوت.» حتی اگر این تعبیر را فراتر از میدان جنگ بفهمیم، معنای ژرفی در آن نهفته است. هیچ انسانی کاملاً خنثی زندگی نمی‌کند. هر کس عمر، توان، اندیشه و اراده خود را در خدمت چیزی قرار می‌دهد. همه ما در راه چیزی گام می‌زنیم؛ یکی در راه عدالت، دیگری در راه سلطه؛ یکی در راه حقیقت، دیگری در راه فریب. قرآن این دو جهت را با زبان دینیِ «سبیل الله» و «سبیل الطاغوت» بیان می‌کند. سرانجام آیات با جمله‌ای کوتاه اما شگفت‌انگیز پایان می‌یابند: «همانا نیرنگ شیطان ضعیف است.» این جمله صرفاً یک گزاره اعتقادی نیست؛ نوعی دعوت به شجاعت نیز هست. بسیاری از قدرت‌های ستمگر، پیش از آنکه بر بدن انسان‌ها مسلط شوند، بر ذهن و ترس آنان مسلط می‌شوند. قرآن در پایان این فراز، هیبت شر را می‌شکند و یادآور می‌شود که آنچه ترسناک می‌نماید، لزوماً آن‌قدر که می‌پنداریم نیرومند نیست. شاید بتوان گفت پیام اصلی این سه آیه آن است که ایمان، پیش از هر چیز، نوعی مسئولیت اخلاقی است؛ مسئولیت در برابر حقیقت، در برابر عدالت و بیش از همه در برابر انسان‌هایی که زیر بار ظلم فریاد کمک سر می‌دهند. در چنین نگاهی، جهاد صرفاً یک مفهوم نظامی نیست؛ نامی است برای آن لحظه که انسان تصمیم می‌گیرد در برابر رنج دیگران بی‌طرف نماند. به یاد سردار سرافراز #حسن_تهرانی‌مقدم https://eitaa.com/handschrift

امريكا! امريكا! اين بلاهت عظيم و توحش متمدن و بدويت مدرن و خشونت بااتيكت و غارت قانونمند و خوشبختي زشت و آزادي لش و دموكراسي احمق و انديويدواليسم قالب‌ريزي شده و استاندارديزه و بالاخره همان جاهليت عرب، با شريف‌هاي قرشي و سياه‌هاي حبشي و كعبة مقدسي كه اينك مجسمة آزادي نام دارد و بازار عكاظي كه وال استريت و بني اميه و بني عبدمناف و بني هاشم كه خانوادة مورگان و خانوادة فورد و خانوادة راكفلر و كندي و همان خاطرة موهوم و فخر مجهول به ابراهيم و اسماعيل كه اينجا جرج واشنگتن و ابراهيم لينكلن و در اينجا و آنجا و هر جا، طوايف يهود بني قريظه و بني نضير و بني قينقاع كه پول و جواهر و بازار و مي‌فروشي‌ها را تيول خود دارند، منتهي در ابعادي ميليون‌ها برابر اگرانديسمان شده و هر شتر جمازة دوكوهانه، يك جمبوجت B-52 هشت موتورة بمب‌افكن گشته و دارالندوة شيوخ، سازمان سيا شده و هر ابولهبي، يك دالس و كيسينگر و هر حمالةالحطب و هند جگرخواره‌اي يك پتيارة ديوي چون خانم روزولت و هر وحشي حمزه‌كشي يك چومبه يا ژنرال لونول و وان تيو!... شریعتی، با مخاطب‌های آشنا (مجموعه آثار ج۱)، ص۸۴ https://eitaa.com/handschrift

صلی الله علیك یا علي بن الحسين... صلی الله علیك وعلی جدك وعلی أبیك... دکتر عدنان ابراهیم از حضرت آقا امام سجاد علیه السلام می‌گوید... https://eitaa.com/handschrift

⚖️ رمزگشایی سوالات اصول و فقه آزمون وکالت «تحلیل جامع سوالات آزمون وکالت (۱۳۹۹ - ۱۴۰۴)» به قلم مهدی عسگری، همان منبعی است که برای درک منطق سوالات به آن نیاز دارید. چرا این کتاب متفاوت است؟ ✅ تحلیل گزینه‌به‌گزینه: تنها پاسخ صحیح را نمی‌خوانید؛ بلکه دلیل غلط بودن سایر گزینه‌ها را هم درک می‌کنید. ✅ پوشش کامل ۱۴۰۴: تحلیل اختصاصی سوالات سال ۱۴۰۴ (که فاقد پاسخ‌نامه رسمی بودند) بر اساس مباحث دقیق فقهی و اصولی. ✅ مفاهیم پایه‌ای: همراه با دسته‌بندی مفاهیم برای یادگیری سریع‌تر (مانند عام بدلی، مطلق و مقید، استصحاب و...). این کتاب عصاره 5 سال آزمون اصلی کانون وکلاست تا شما با آمادگی کامل سر جلسه حاضر شوید. 📍 همین حالا برای تهیه کتاب اقدام کنید: @Meraj_Shahhoseini 🔹 مطالعه این جزوه به داوطلبان کمک می‌کند تا با نگاهی دقیق‌تر به مباحث فقهی و اصولی آزمون وکالت نگاه کنند. https://eitaa.com/handschrift

📘 درسنامه جامع اصول فقه بر اساس کتاب الموجز‌ في أصول الفقه (همراه با دویست سؤال تستی) ✍️ مهدی عسگری و معراج شاه‌حسینی اثری آموزشی برای طلاب و دانشجویان رشته‌های «فقه و حقوق» و «حقوق».. 🔹 ارائه‌ مباحث به زبان روان 🔹 مناسب برای آموزش و جمع‌بندی دروس اصول 🔹 شامل دویست تست برای تثبیت یادگیری و آمادگی آزمون‌های علمی و حوزوی https://eitaa.com/handschrift