حضرت‌آقامیگن: من‌نمیتونم‌اون‌نوشتہ‌ها؎ رودستتون‌روبخونم! یکۍازاون‌وسط‌دادزد: نوشتیم‌جانم‌فدا؎رهبر آقامیگن:خدانکنھ..((: 💔 #رهبرشهیدم ╰┈➤ @haram27 ❥

دعای صبح و شب تو نشسته شد به اجابت... #رهبرشهیدم ╰┈➤ @haram27 ❥

امروز بیدار شدی!! ولی ممکن بـود بیدار نشی این نشون میده خدا باز بهت فرصت جبران رو داده! خواب مثل مرگِ.. آدم شب میمیره و صبح باز خدا بهش وقت میده و زنده می‌شه؛) از فرصت هات نهایت استفاده رو ببر و زود توبه کن نزار دیر بشه... #تلنگر #معبودم ╰┈➤ @haram27 ❥

#پارت¹⁴ #داستان‌دختری‌که‌تا۱۷سالگی‌مشهد‌نرفته‌بود ساعت ۱۱:۴۰ دقیقه بود که قطار بالاخره راه افتاد. یه مدت کوتاه بیرون رو تماشا کردم و بعد، یه فنجون چای خوردیم. برای اینکه دلم باز بشه، بلند شدم و کمی توی راهروی واگن قدم زدم. همون‌جا متوجه شدم که کوپه‌ی ما، شماره ۸ توی واگن شماره ۲ هست. دلم یهو ریخت؛ چه حسِ قشنگی بود! داشتیم می‌رفتیم زیارت امام هشتم و درست توی کوپه شماره ۸ بودیم. همه‌ی این اتفاقاتِ کوچیک برای من یه نشونه‌ی زیبا بود که انگار خودِ آقا دعوتمون کرده. ساعتی گذشت و برای ناهار بهمون ساندویچ دادن. بعد از ناهار، قطار برای وقتِ نماز توقف کرد. نماز رو خوندیم و چون شب قبلش نتونسته بودم درست بخوابم، زود رفتم روی تخت بالایی که یکم استراحت کنم. برخلاف تصورم و چیزهایی که شنیده بودم، صدای قطار اصلاً آزاردهنده نبود و خیلی راحت بود. وقتی هوا تاریک شد، قطار دوباره برای نماز توقف کرد. بعد از نماز، وقتِ چشیدنِ کتلت‌های معروفِ مامان بود! من گوجه و خیارشورها رو خرد کردم و برای همه لقمه گرفتم. توی همون فضای صمیمیِ کوپه، مشغولِ خوردن شدیم و هم‌زمان، فیلمی که تلویزیونِ قطار پخش می‌کرد رو نگاه می‌کردیم. تمامِ مدت، دقیقه به دقیقه گوشیم رو چک می‌کردم تا ببینم موقعیتمون کجاست و چقدر تا مشهد فاصله داریم. هنوز هم باورم نمی‌شد که تا فردا صبح قراره به مقصد برسیم؛ همه‌چیز انگار توی یه رویا می‌گذشت… این داستان ادامه دارد ... ╰┈➤ @haram27 ❥

برای‌امام‌حُسین‌ ‌زیادگریه‌کنید ! یه‌کسی‌‌میگفت؛ هیچکس‌نمیتونه‌واسه‌امام‌حسین واهل‌بیت‌گریه‌کنه،مگراینکه‌ امام‌حسین‌خودش‌بشینه‌کنارش‌ وباهم‌گریه‌کنند...💔 #حسین‌جانم ╰┈➤ @haram27 ❥