درمن انگار کسی در پی انکار من است!...

_امید هرگز نمی‌میرد!

نه از خندیدنم خندان نه از رنجیدنم غمگین مرا نادیده می‌گیرد چه دردی بیشتر از این؟ خدا عمرت دهد، آهسته این را گفت و ترکم کرد نفهمیدم که با حرفش دعایم کرد یا نفرین ؟ گمان کن روی آتش چند خرمن پنبه بگذارند نشد بر داغ عشقش حرف‌های دیگران تسکین تو ای دنیا چه مکر تازه‌ای در چنته‌ات داری؟ فریبت را نخواهم خورد بدسیمای خوش تزئین نفهمیدم چه‌ها دیدم، نمی‌دانم چه خواهم دید تمام زندگی خواب است! خوابی مبهم و سنگین... #مجید_ترکابادی

واژگان عشق بسیارند، و لطیفترین آنها "نگاه" است. "محمود درویش"

دلبرک چه ماند از ما میان آوارِ عشق فروریخته! مشتی خاطره، انبوهی بغض در گلو مانده، خنده های دردناک، لحظات شیرینِ زهر شده، جای خالی میان قلب هایمان، و هزاران قدم فاصله میان دستانمان !... #ناگفته_ها #برای_تو

«⁦♥️⁩»

حال مرا از لبخند هایم نپرس !

حالا از پشت پنجره، خیره به آسمونی‌م که روز رو به شب ترجیح داد. شبِ هزار راز. همیشه این من بخشی از خودش رو جا میزاره میون تاریکی شب. و دائم جمله‌‌ای از فروغ تکرار می‌شه توی ذهن‌م. "چه روشنایی بیهوده‌ای در این دریچه مسدود سر کشید."‌

در غلغله ی جمعی و تنها شده ای باز آنقدر که در پیرهنت نیز غریبی :)